Deel via

Poëzie: Verborgen verdrietjes

October 2019

Zo is er niet één
er zijn er zoveel
en plots
Is er geen houden aan

Ik laat ze los
één voor één
het màg
die ingehouden traan

Dan is ’t voorbij
‘k kan er weer tegen
even plots
heb ik weer moed

Waarom vechten?
ik mag 'mens' zijn
’t voelt
alleen maar goed!

 

Dit gedicht werd ingezonden door OMI.


Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 


Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!

3 reacties

epicurio
Als verdriet zich opstapelt, mag er een traan bij. Het lucht op. Menselijkheid is geen zwakte.
groetjes,
paul
11/10/19 08:08 REAGEER
andre moortgat
Prachtig :een traan verheldert, verlicht...we kunnen verder in “courage” van de mens !
11/10/19 14:50 REAGEER
SUPEROMI
Dikke merci voor allebei.....soms is't nodig èn lucht het op !
Omi/Els
11/10/19 18:08 REAGEER

Login Registreer

Recente Artikels

Gerelateerde Artikels