Ik besef de sterfelijkheid der dingen
maar ik bewaar de eeuwigheid van gedachten
aan dierbaren die het klankbord van gisteren zijn
en die de morgen telkens weer overleven.
Ik hoef geen novemberdagen
voor diegenen die ik van dag tot dag
in mijn hart blijf dragen als een buideltas
vol stapels aan herinneringen.
Het verleden mag rusten in vrede
onder een loodzware grafsteen
Laat de toekomst maar rollen
als een kristallen bol die zijn weg wel kent.
Dit gedicht werd ingezonden door Paul.
Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine!
Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!
2 reacties
Eh oui, de toekomst is een kristallen bol....die eender waar naartoe kan rollen. Bedankt voor je bijdrage die 'k toch een paar keer lezen moest. Herinneringen stapel je op en draag je mee, je hele leven lang. Paul ten voeten uit.....merci ! Omi/Els
Wij zijn geboren om te sterven, een “fait divers” te zijn in de eeuwigheid van het leven,
en wie of wat daarbij ons levenspad kruist en doordringt tot onze diepste gedachten en gevoelens,
wij zullen ons hen of het herinneren, het weze november, het weze juni, het weze winter, het weze zomer, in goede of slechte dagen, het is ondertussen aan ons om verder te leven in vrede met ons bestaan. Moeilijke opgave ? Que sera, sera.