iedereen weet wel wat
geeft goeie raad
en heeft begrip
… ook ik
probeert te begrijpen
maakte ’t ook wel mee
weet dat ’t ooit voorbij gaat
…ook ik.
Zit je ‘r zèlf mee
neem je ’t niet aan
de poel is véél te diep
aan die poel sta ik.
Dit gedicht werd ingezonden door OMI/Els
Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine!
Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!
6 reacties
De wedergeboorte
Er is altijd
een weg terug
in vlokken sneeuw
de lome pas
De vastgevroren adem jou wil ik
de prikkel rond stramme lendenen
dooien met een kaarslicht zwijgen
tot onze ster oplaait in de kribbe
Patrick Nijs
Het nieuwe jaar
Een gedicht uit de stilte
op de grens van warmte en kilte
Gedragen genegen verlangen
droom met eeuwigheid behangen
Woorden zacht en pril voelen walmen
geen ogen zijn blik zien talmen
Kerstmis schittert nog in volle licht
het nieuwe jaar wordt weer toegedicht
Als verdriet nog tastbaar is, laat het stilletjes los....
groetjes,
paul
Lieve groet van mij.....
groetjes en sterkte,
paul
Els
Ja, Els, verdriet en pijn om verlies het treft eenieder tijdens het leven,
Hoe wij als individu er mee omgaan, valt niet in vaste schema’s te bepalen.
Een knuffel zoals die van Paul, een luisterend oor, ’t zijn hulpjes,
kleine stappen in het aanvaarden, wees gerust, van zodra je dat kan, begint misschien stilaan de horizon weer te klaren…
Als verdriet steeds weer komt knagen,
herinner je dan de mooie dagen,
pijn en herinnering, beide blijven,
maar op een dag zal je zien
dat de kracht van de herinnering
alle pijn met een glimlach bedekt