Daar wordt een kindeke geboren.
’t Komt op een rubberboot gevaren
over ongekend woeste koude baren
’t Ligt niet op stro, zo nieuw geboren,
Er is geen land om het te verwelkomen,
geen herberg om het te verwarmen.
 
Nergens wordt het met blijdschap verwacht,
geen koningen zullen het bezoeken
met giften als mirre, wierook of goud.
Het is alleen maar nat en koud.
Er zijn geen herders in deze straffe kou
met boter, melk en een warm lammeke.
Al wenend zullen zijn tranen verstillen.
 
Na, na, na, Kindeke teer, shsss schrei niet meer,
doe je oogjes toe, zij zijn van ’t schreien  moe.
Er zijn geen goden om je terug op te wekken,
in barensweeën zullen de baren in zee je bedekken.
Aan ’t firmament blijven verre sterren twinkelen,
Slaap kindeke, slaap, rust in peis en vree.
Ondertussen draait de wereld verder mee
en staat niet stil voor jou. De wereld draait door!
  

Dit gedicht werd ingezonden door rdckx   

Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 

Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!