Ik ban de bliksems van een buitengewone verbanning
naar bezonnen oorden van een beverige mirage.

Kom met mij mee, als je kan en als je durft
op mij ritme van atonale bizarre tonen.

Roep mij maar, al doe ik soms dat ik je niet hoor,
verwens mij maar omdat ik kom aangeslenterd.

Ik ga mij in een perfecte spiraal opvouwen
als een slang van een gruwel van eergisteren.

Ik voel de bommen in mijn hart
ik ruis van ingehouden woede;

Kus mij als je kunt en als je wil,
streel mij als je het niet laten kan.

Dit gedicht werd ingezonden door Paul

Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 

Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!