broos en breekbaar
je ogen, je glimlach, onderhuids
de rimpeling, je twijfels en onzekerheid
scheuren in je hoofd
tasten naar de woorden
je dolle zoektocht in het brein
het verkennen van de stiltes
langs draden van het verleden
eenzame reis
af en toe een bliksemschicht
die wortelt in het heden, een flits
geliefden heel nabij, herken je:
houvast, hou me vast
hou van mij
Dit gedicht werd ingezonden door Mark
Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine!
Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!
2 reacties
Een mooie intimistische omschrijving van dementie,
waaruit tegelijkertijd de liefde blijkt van de schrijver
voor de dementerende – ook al wordt die niet in zoveel
woorden uitgesproken – je voelt ze wel, die liefde.
ontroerend mooi !
Rita
Het is een delicate en tegelijk ontroerende impressie over de omgang met mensen die de binding met de realiteit dreigen te verliezen.
paul