Mijn 90-jarige moeder heeft mij gisteren gezegd
dat ze met een Argentijnse edelman gaat trouwen
en dat ik een haciënda ga erven
vol met paarden en bonte papegaaien.

Ze zei dat de verpleegster al een ticket voor de reis heeft gekocht
en dat haar valies reeds klaar staat,
boordevol sexy ondergoed, pampers, snoep en haar wandelstok.

Het zou voor lang zijn, heel lang wellicht….
Maar ze heeft beloofd mij een kus en een knuffel te komen geven
de dag dat ze uit het rusthuis vertrekt.

Ik moet maar zorgen dat ik thuis ben voor een vrolijk afscheid
en dat ik verder goed op de kinderen moet passen.
Ze zei: “Zeg beste jongen, waar woon je ook weer?”

Dit gedicht werd ingezonden door Paul

Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 

Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!