Met een geurige tas koffie op mijn balkon,
geniet ik van de eerste lentezon
kijkend naar de eendjes op het water
die vredig zwemmen, zonder zorgen voor later
op de zachte golfjes van het meer 
want veel wind  is er nu niet meer
vogeltjes fluiten, en zorgen voor sfeer 
ik geniet van de stilte, alleen in de verte de krijs van een meeuw
in huis speelt de radio vrolijke liedjes
zo vergeten wij onze verdrietjes
De lente is er algauw
want de hemel is helder en blauw
op mijn gezicht de warme zonnegloed
het doet een mens zo goed
Spijtig moeten wij nu elkaar mijden
maar niet wanhopen, er komen betere tijden
laat ons hopen heel gauw
dan ben ik weer bij jou

Dit gedicht werd ingezonden door Rita C

Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 

Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!