Hij zat daar in zijn stoel, diep in gedachten verzonken
Met een kop koffie die men net had uitgeschonken
Hij legde zijn handen om het kopje heen
Terwijl de glans langzaam uit zijn ogen verdween

Hij was duidelijk op zoek naar iets dat ooit was geweest
Maar nu verborgen zat ergens diep in zijn geest
Zelfs de zoekrichting was moeilijk te bepalen
Zou hij het gezochte weer naar boven kunnen halen?

Plots rechtte hij zijn rug
En de glans in zijn ogen kwam terug
Hij keek genoegzaam in het rond
Er speelde zowaar een glimlach om zijn mond

Hij zat nu rustig van zijn koffie te genieten
Terwijl de gedachten hem weer verlieten
Wat het gezochte was zullen we nooit weten
Want intussen is hij het al weer vergeten

Ja, Als Heimer langskomt raak je verward
En ik hoop uit de grond van mijn hart
Dat Als Heimer komt aangeslopen
Mijn deur goed is afgesloten


Dit gedicht werd ingezonden door Fred Meijlaers

Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 

Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!