Van achter gordijnen  
mensen die wegkwijnen,  
de straat is leeg,      
 
De eenzame wandelaar  
stapt gemaskerd voorbij.  
Met wat geluk, oogcontact.  
 
Lege plaveien staren omhoog,  
grijze luchten plengen tranen  
om warmte uit verleden tijd.
   
Ingepakt in zwarte jekker,  
een fietser, koud en verkleumd,
verkramd op pedalen trappend.  
 
Bij de overburen voor de stoep,  
een witte bestelwagen houdt halt.  
In sneltreinvaart wordt er geleverd.  
 
Nog voor buur zijn deur terug sluit,  
stuift de wagen er weer vandoor,  
weg om iemand anders blij te maken.  
 
Er is toch nog leven in de straat, 
Er wordt  gewandeld, gefietst, en   
van langsom meer online gekocht.

Dit gedicht werd ingezonden door rdckx