geklaag, gejammer,
soms luid gevloek
wrevel in vele huizen
groot en klein, op elke hoek
en plein, tandengeknars
de radeloze mens
vat vol twijfels
koppig, dwars, zeurend
om alle ballast, met één wens:
weg de kooi, de dwangbuis
die ons lijf omknelt
die ouderen en kinderen kwelt
weg die baarlijke duivelin
die Corona heet
die wereldwijd ongrijpbaar
slachtoffers kiest en telt

Jezus, mijn God, bevrijd ons van
dit kwalijk beest,
zend Uw engel, een kloeke hemelgeest
met vlammend zwaard:
zo ook heeft de hopeloze gebeden
angstig, in de middeleeuwen
als zwarte pest kwam langs gereden
geen heksendrank, geen tovermedicijn
bood soelaas, lijdzaam leed verjagen
met scherpe kruiden, bittere zalf
wierook als camouflage
pestlijders verbannen, verdreven
naar de uithoek (‘ziekelingenstraat’)
één sterfhuis, één ravage

vandaag de geleerden, profeten
viro- en andere logen, zoekend in de weer
naar het ultiem heilzaam preparaat
voor een wereld in balans
geen makkelijke klus
weer hoop in bange dagen,
toekomst, liefde, niet langer vleugellam
weer knuffels, het warme omarmen
ontspannen gezichten, mondkapjesloos
mensen nabij  én zien praten, leven
samen, de bevrijdende kus

Dit gedicht werd ingezonden door Mark