Mijn liefde blijft mij bij
doorheen mijn jaren.
Zij draagt jouw naam
die van alle wel de liefste is,
en terwijl wij de tijd vergaren
om voor elkaar te zijn,
woon jij steeds meer in mij
en ik in jou.
Niets noopt ons tot spreken,
de stilte is ons huis.
Daarin vertoeven wij,
wij zijn elkaars tehuis.
Auteur: Marc De Craecker
Uit de bundel ‘Beter worden kan het niet’
8 reacties
maar ….. Als je partner je door ziekte en dood te vroeg ontnomen werd,
kan je hier alleen nog maar van dromen,
om telkens weer met je voeten op aarde te komen,
doch die enkele minuten van herinnering ,
dat gevoel van één zijn, kan niemand je ontnemen.