Heb jij onze hoofdstad al eens vereerd met een stadsbezoek? Brussel is écht de moeite waard. Dat kan je zien op de prachtige foto's die de 32 fotografen van de groep fotografie voor je maakten. Zij brengen het zuiden van Brussel voor je in beeld. En via het verslag krijg je meteen een mooie route uitgestippeld om zelf eens een dagje Brussel in te plannen voor een Citytrip in eigen land.

Tocht

De 32 fotografen hadden afspraak aan het station Brussel- Zuid. Het bruisende Brussel is een wereldstad van formaat en niet op één dag te bezoek. Daarom is het de bedoeling dat de gidsen Zaika en Arthur de rest van hun groep Fotografie dit keer rondleiden in het zuiden van Brussel. Deze voormiddag staan de Marollen en de vlooienmarkt op het programma, dus we gaan op pad.

Dat de senioren welkom zijn in Brussel ondervinden we al snel. We worden letterlijk met open armen ontvangen. En krijgen ook een muzikaal onthaal van een Brusselse straatmuzikant met een gezellig deuntje op zijn accordeon.

Onderweg naar de Marollen kwamen we voorbij nog een van de enige overgebleven poorten, de Hallepoort . Thans ingericht als museum, en de moeite waard er eens een privé bezoek aan te brengen.

Via de Pieremansstraat komen we direct aan de blokken van de Marollen, ook Cité Hellemans genoemd. De Cité bestaat uit allemaal kleine appartementen die in een soort kazernevorm zijn gebouwd. De boodschap uit het lied van Ramses Shaffy is hier op zijn plaats: 'Hoog Sammy, kijk omhoog'! Want net zoals op andere plaatsen in Brussel kan je talrijke gevelbeschilderingen bewonderen.

Enkele straten verder komen we dan op het Vossenplein. Daar vindt juist de vlooienmark plaats. Het is er een drukte van belang. Mensen verdringen elkaar om tussen al die tweedehands spulletjes iets naar hun gading te vinden.

Op een discrete manier hebben we toch foto's kunnen maken, want niet iedereen wil gefotografeerd worden.

En één van ons kon er niet aan weerstaan om iets te kopen.

Tegen de tijd dat iedereen tussen de vele kraampjes gesnuisterd heeft is het ver middag en tijd om in groep naar het restaurant te gaan. We gaan ons middagmaal gebruiken in een typisch Brussels restaurant, bekend om de lekkere gerechten gemaakt met Belgisch bier.

Eens aangekomen in het restaurant "Restobières" gaat het er gemoedelijk aan toe. We proeven de Brusselse specialiteiten zoals 'Eittekeissla', 'Worst met stoemp met Hommelbier' en 'Tillapia met zuring en Hommelbier'. De eigenaar blijkt ook verzamelaar van oud keukenmateriaal. Dat brengt herinneringen naar boven aan de huisraad die we hadden toen we nog klein waren.

Nu iedereen voldaan is zetten we het bezoek aan de hoofdstad verder. Via de glazen lift gaan we naar het Poelaertplein. Van daaruit hebben we een fantastisch zicht over Brussel en op het oorlogsmonument voor de gesneuvelde infanteristen uit 14-18 en 40-45. Het Justitiepaleis staat op dit moment nog volledig in de steigers voor de renovatie van het gebouw.

Via de Regentschapsstraat trekken we naar de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavelkerk ten Zavelkerk en het park de Kleine Zavel. Er zijn tal van monumenten te bezichtigen. Bronzen beelden van de oude gilden stellen je de 48 stielen en ambachten uit het verleden voor. In het park vind je het standbeeld van de graven Egmont en Hoorn, die in 1868 op bevel van Alva onthoofd werden op de Grote Markt in Brussel.

We stappen verder naar het Koningsplein. Onderweg passeren we het Rekenhof en het Parlement. Maar binnen mogen we niet. Er staan wachten om ons tegen te houden. Op het Koningsplein net voor de 'Sint-Jacob-op-Koudenberg kerk' aanschouwen we het standbeeld van Godfried van Bouillon die ten strijde trekt.

Ondertussen begint het vrij laat te worden, vooral voor de mensen die nog ver moeten reizen. Dus op naar het Koninklijk Paleis. Jammer genoeg moeten we voor de poorten blijven staan, want we blijken vergeten te zijn om een afspraak te maken voor een bezoek.

We beslissen dan maar een wandeling te maken in het Warandepark. We kuieren rustig tussen de wandelaars en joggers. Twee indrukwekkende leeuwen houden er de wacht. Maar... daardoor laten senioren zich niet afschrikken.
Verschillende beelden sieren dit park. Wat ons het meeste opvalt is het "Meisje met de schelp. Aan dit beeld konden vroeger armere kinderen water nemen om hun dorst te laven.

Op het einde van het park is er nog de mooie fontein, die ons als het ware afscheid wenst bij dit bezoek. Van hieruit trekken we naar het Centraal Station. Wie nog even wil blijven napraten over onze eerste uitstap van de groep fotografie doet dat gezellig bij een drankje.

Dank je wel mailgroep Fotografie!

Namens de redactie én de lezers van SenNet Magazine een dikke merci om ons Brussel te leren kennen via dit fotoverslag.

En er zijn nog meer foto's!

Je kan de foto's ook op schermgrootte bekijken via onze viewer. Gewoon op één van de foto's klikken, dan kan je ze daar nog eens allemaal bewonderen. Er zijn er trouwens nog veel meer.