Deel via

Gedicht: Rood en Wolvenzang

October 2021

Wolfje sliep 

wolfje sliep diep

uitgeput was ie in slaap gevallen

hij had dan ook urenlang angstig om zich heen zitten loeren en piepen

vechtend tegen zijn o zo zware oogleden.

Slapen is iets wat Wolfje-wit niet zo graag doet

gekke dromen komen dan en doen zijn hoofdje tollen

draaien of keren helpt dan niet

misschien komt het door zijn verdriet?

 

Het was dan ook droevig nieuws

een dat als een roddelblad doorheen het dierenbos waaide

en na een korte tijd wist elk dier

dat de jagers weer op bezoek waren geweest

vele kameraden hadden daarbij gegeven...

jammerlijk genoeg...

hun geest.

 

Al was het voor de pels,

hun pluimen-pracht of het vlees...

ja, die jagers, 't was hun grootste vrees!

bij elk schot ging een snel gebed doorheen het hoofd van elk dier,

klein of groot.



Uit het kinderboek 'Rood en Wolvenzang' (auteur Moene met illustraties van Li-Ma)

1 reactie

DEARDIDI
1 NOVEMBER

Waar zijn ze …

Gebleven, onze dierbaren
Om de hoek…
dichtbij of ver weg
op de achterkant van de maan?

Wij weten het niet en gissen.
Nergens vindbaar.
Maar …
Ze zijn verankerd in ons geheugen.

GILBERT PAUWELS
28/10/21 09:49 REAGEER

Login Registreer

Recente Artikels

Gerelateerde Artikels