Nog altijd weet ik niet
waar ik ooit zal heengaan.
Ik kijk naar binnen.
en zie de angst in mijzelf :
zwart gat zonder weerga.
Ik hou van de sterren
ik hou van de maan
Ik zie ze van verre
aan de hemel staan.
Zij schitteren en pronken,
staan er te lonken.
Er wacht mij een verre reis.
samen met Hein en zijn zeis
Nog ben ik er niet klaar voor.
Ik klamp me aan de wereld vast
met al haar aardse verlangens.
Krampachtig en troosteloos
dool en droom ik verder binnenin.
Auteur: rdckx
2 reacties
Dank je, Werner, voor je warme reactie