Deel via

Onroerend goed als investering - deel 3

Interieurarchitect
Stefan Martens
Stefan Martens
Welke veranderingen moet je doen om zo lang mogelijk in je huis te blijven wonen? Dit keer bespreekt SenNet Interieurarchitect en -specialist Stefan Martens wat daarbij allemaal komt kijken. Er moet een plan komen. Je krijgt een top 10 van woningaanpassingen om zo lang mogelijk zelfstandig in je huis te kunnen blijven wonen. Ondertussen blijft je onroerend goed dan ook een investering.

Verlaagde kaptafel met vergrotende spiegel en stoel om zittend het haar en je make-up in orde te brengen.Verlaagde kaptafel met vergrotende spiegel en stoel om zittend het haar en je make-up in orde te brengen.

Douche met zitje en een handvat op een esthetische maar praktische plek.Douche met zitje en een handvat op een esthetische maar praktische plek.

Wasmachine en droogkast op werkhoogte, vergemakkelijkt in- en uitladen van was.Wasmachine en droogkast op werkhoogte, vergemakkelijkt in- en uitladen van was.

Het toilet is asymmetrisch geplaatst om eventuele assistentie makkelijk en mogelijk te maken. Ook is het toilet wat hoger geplaatst zodat je gemakkelijer kan gaan zitten en rechtstaan.Het toilet is asymmetrisch geplaatst om eventuele assistentie makkelijk en mogelijk te maken. 

Ook is het toilet wat hoger geplaatst zodat je gemakkelijer kan gaan zitten en rechtstaan. Ook is het toilet wat hoger geplaatst zodat je gemakkelijer kan gaan zitten en rechtstaan.

Huis, van kleine land eigendom, aangepast aan de huidige normen: nieuwe badkamer en keuken, vloerverwarming en nieuwe technieken. Dit in combinatie met alles op het gelijkvloers te organiseren, met logeerkamers voor de kleinkinderen op het eerste verdiep.HDeze woning is aangepast aan de huidige normen: met nieuwe badkamer en keuken, vloerverwarming en nieuwe technieken. Dit in combinatie met alle woonfuncties op de gelijkvloerse verdiepîng georganiseerd, en  logeerkamers voor de kleinkinderen op de eerste verdieping. www.helgainterieur.be

Geen 'home', maar een thuis.

Alle mensen die ik ken gruwelen bij het idee dat ze mogelijk ooit in een bejaardentehuis zullen terechtkomen. In gedachten begint iedereen een lijstje te maken van zaken die ze moeten achterlaten: een gigantische boekenkast, een collectie vinylplaten, meubelstukken die al jaren in de familie zijn... Ze denken ook aan het feit dan niet meer de vrije keuze te hebben om dagelijks hun eigen menu samen te stellen. Of ze reageren zoals mijn moeder van 87: "Ik wil niet tussen al die oude mensen gaan zitten!"

In je eigen huis blijven wonen is beste optie.

Ik wil zeker niemand met de vinger wijzen omdat ik weet dat er veel mensen ijveren voor middelen en methoden om aan deze verzuchtingen tegemoet te komen. De bestaande woning aanpassen is dan de investering die dient te gebeuren. Maar tegelijkertijd is iedereen het er over eens dat zolang mogelijk in je eigen huis blijven wonen, al dan niet met de nodige praktische hulp, wellicht de beste optie is. De bestaande woning aanpassen is dan de investering die dient te gebeuren.

Iedereen moet overal 'binnen' kunnen.

Laat ik eerst iets vertellen over de termen 'integrale toegankelijkheid' en 'Universal design'.
Integrale toegankelijkheid vertrekt vanuit het idee dat alle gebouwen toegankelijk moeten zijn voor iedereen. Jong en oud, moeders met boodschappentassen, vaders met een kind in de buggy en twee aan de hand, de postbode die een groot pakket komt afleveren of iemand die slecht te been is en een rollator heeft of zelfs een 'Benidorm Bastard', iedereen moet door de deuren kunnen, tussen de winkelstellingen manoeuvreren, het toilet kunnen gebruiken, enzovoort.

Wat is 'Universal Design'?

De termen 'integrale toegankelijkheid' en 'Universal Design' dekken ongeveer dezelfde lading.
Maar 'Universal Design' of 'Design for all' gaat nog een stapje verder. Het stelt dat alle gebouwen ook 'leesbaar' moeten zijn voor iedereen. Ook een blinde of slechtziende, een klein kindje dat dreigt verloren te lopen of iemand die de taal niet machtig is moet zijn of haar weg vinden door een gebouw. Het stelt dat alle gebouwen ook 'leesbaar' moeten zijn voor iedereen. Uiteraard gaat het bij Universal Design nog om veel meer dan wat ik hier geschetst heb. Maar de 'bottom line' is dat bij (semi)publieke gebouwen het streefdoel is om niemand uit te sluiten. En tegelijkertijd niemand het idee te geven dat hij of zij afwijkt van de norm. Voor privé gebouwen – en dan gaat het dus hoofdzakelijk om woningen – is het streefdoel om de eigen woning een leven lang te laten meegaan, ook al kent een leven verschillende fasen. Maar daar loopt het al een beetje mis.

In de praktijk is het niet mogelijk!

Wist je dat een van de eerste regels voor het ontwerpen van een woning is dat alle functies die je nodig hebt op het gelijkvloers moeten ondergebracht kunnen worden? Gezien de grote bevolkingsdichtheid en de beperkte ruimte in ons landje is dit meteen al niet eenvoudig te realiseren. Voor de gemiddelde rijwoning is het meestal niet haalbaar. Ten eerste omdat deze relatief smal en diep zijn. Ten tweede omdat alle ruimtes die er nodig zijn daglicht moeten hebben. En dit is maar één voorbeeld waarvan de regel in conflict komt met de realiteit.

Een jong gezin heeft andere woonnoden dan een ouder koppel.

Een andere realiteit is dat jonge gezinnen toch andere prioriteiten hebben dan oudere koppels. Natuurlijk vertalen deze zich ook in het ontwerp van de woning en het interieur, de keuze van de meubels of de inrichting van de badkamer. En bij woningen die vóór de jaren '90 zijn gebouwd is er al helemaal geen rekening gehouden met de normen en wetten die we nu hanteren. Grondige aanpassingen zijn dan meestal toch nodig om het één en ander gerealiseerd te krijgen.

Tot welke leeftijd is 'zo lang mogelijk thuis wonen'?

Belangrijk is dat je voor jezelf de grens moet stellen: Tot op welk punt wil of kan je zelfstandig in je huis blijven wonen? Dit is voor iedereen anders, maar een paar criteria worden toch door veel mensen aangehaald, en dit vertaalt zich dan in de volgende aanpassingen.

Top 10 aanpassingen om zo lang mogelijk thuis te blijven wonen.

  1. Bredere deuren.
    Het verbreden van de deuren zodat je er met een rolstoel door kan. De netto breedte moet dan ten minste 92cm zijn. Maar let op, het heeft geen zin om je deur te verbreden als de gang waar je eerst door moet al te smal is.
  2. Bredere gang.
    De regel die hierbij geldt is dat een gang of een ruimte tussen twee objecten 150 cm breed moet zijn, zodat je volledig kan draaien met de rolstoel.
  3. Bad wordt inloopdouche?
    Aanpassingen aan de badkamer komen ook steeds terug. Meestal wordt het bad, dat praktisch was met kleine kinderen, vervangen door een inloopdouche, al dan niet met zitbankje in en met een handvat om je te helpen rechtstaan.
  4. De keuken op andere hoogte.
    De ergonomie van het werken in de keuken wordt vaak gewijzigd. Het aanrecht wordt al eens wat verlaagd en/of aangepast zodat je vanuit zittende positie kan werken. Kasten in de hoogte worden vaak weggelaten.
  5. Meer licht.
    Schemerige hoekjes blijven wel gezellig, maar meer licht over heel de woning is dikwijls wenselijk om alle huishoudelijke taken of hobby's op een comfortabele manier te blijven doen.
  6. Aandacht voor kleurcontrasten.
    Werken met kleurcontrasten kan helpen bij de oriëntatie en de leesbaarheid van de zaken. Een witte vloer, met witte douche en witte wandtegels, voorzien van een wand in helder glas, is zeker heel fris en luchtig, maar kan wel voor de nodige ongelukjes zorgen.
  7. Vloeren met structuur.
    Gladde vloeren zijn makkelijk te onderhouden, maar kunnen aanleiding geven tot uitglijden. Een vloer met structuur heeft dit minder.
  8. Hogere stopcontacten.
    Stopcontacten die je gebruikt om te stofzuigen zouden hoger geplaatst kunnen worden, zodat je niet meer steeds hoeft te bukken.
  9. Struikelblokken en niveauverschillen wegwerken.
    Kleine niveauverschillen, zoals de funky zitput uit de jaren '70, kunnen misschien weggewerkt of aangepast worden. Maar ook de trapjes bij de entree van de woning kunnen letterlijk een struikelblok zijn waar je vanaf wil.

    Een kleine helling biedt soms een oplossing, maar niet altijd. Want om een ergonomisch verantwoorde helling te maken heb je plaats nodig, en wel 1m lengte om 5cm te stijgen. Om een trapje van 20cm aan te passen heb je dus een helling van 4m lang nodig. Alleen als je over een voortuintje beschikt is dit dus te overwegen.
  10. Alle dag- en nachtwoonfuncties op het gelijkvloers.
    Een echte grote ingreep wordt het pas als je besluit om al je woonfuncties van de dag- en nachtzone op het gelijkvloers te plaatsen.

Hoe betaalbaar is dit?

De investering wordt op het moment dat je punt 10 – alle woonfuncties van dag en nacht op het gelijkvloers – wellicht groter.
Voor veel van de vermelde ingrepen kan je subsidies krijgen. Deze kunnen soms wel verschillen per provincie.

En wat doe je met de bovenverdieping?

Een belangrijke vraag die zich daarna opdringt is dan:"Wat doe je met de bovenverdieping?"
Blijft deze leegstaan? Of maak je er studentenkamers van? Of een leuke studio voor een jong koppel?

foto’s:www.helgainterieur.be

 

Wil je meer weten?

Meer informatie, ook over subsidie, kan je o.a. vinden via onderstaande link.
http://www.provant.be/welzijn/toegankelijkheid/integrale_toegankeli/

Tussen droom en werkelijkheid staan soms wetten in de weg en praktische bezwaren, maar met de juiste partners kan je alles in balans brengen.
Stefan Martens

Stefan martens
Interieurarchitect Stefan Martens
Interieurarchitect Stefan Martens realiseert met zijn ontwerpbureau IDfou diverse projecten. Hij is docent aan de Universiteit Antwerpen en voorzitter van de onderwijscommissie van de opleiding interieurarchitectuur.

0 reacties

Login Registreer

Recente Artikels

Gerelateerde Artikels