Relatiedeskundige
Mieke Mievis

Hoe kan je nu weten of een beginnende relatie ook echt uitgroeit tot een volwaardig iets? Dat blijk je redelijk goed te kunnen voorspellen. Relatiecoach Mieke Mievis heeft uit de literatuur 7 richtlijnen gehaald die ze je graag als toetsstenen meegeeft. Die kunnen ook je (klein) kinderen goed van pas komen. Ten eerste moet je er rekening mee houden dan mensen na hun 25ste nauwelijks nog veranderen.

1. Zie je jezelf voor de rest van je leven bij deze man/vrouw?

Jezelf de vraag stellen of je jezelf de rest van je leven bij deze man/vrouw ziet is een begin. Want besef goed dat de partner die hier voor je staat niet veel zal veranderen. Je kan geen dingen kneden of even wat versterken of afzwakken. Eens midden twintig voorbij, veranderen mensen nauwelijks. Eigenlijk veranderen ze niet, tenzij in een grote existentiële crisis.

2. Onderzoek of je voldoende raakvlakken hebt.

Voel of je aangetrokken bent tot de ander Wees dus eerlijk en bekijk alle kanten van deze potentiële partner en onderzoek of je met hem/haar een leven kan opbouwen. Kijk vooral of je voldoende raakvlakken hebt, of hij/zij bereid is om je te aanvaarden zoals je bent en ook de situatie waar je inzit kan aanvaarden (kinderen of niet, je financiële toestand, de plaats waar je woont,..). Voel of je aangetrokken bent tot de ander, zowel emotioneel als fysiek? Het heeft immers geen zin om tijd, geduld, liefde en nog zo veel meer te steken in iemand die van in het begin niet helemaal bij je past en waar je zelf een beeld van maakt dat niet klopt.

3. Verhalen over ex-lieven tellen wél.

Mensen veranderen niet makkelijk. Het verleden is wel degelijk belangrijk. Als je nieuwe partner vertelt over de exen, wordt de schuld voor het stuklopen van de relatie dan steeds bij hen gelegd? Of kan je nieuwe partner ook de hand in eigen boezem steken en is zij/hij zelfkritisch genoeg naar het eigen aandeel? Is je nieuwe partner niet in staat redenen aan te halen waarom het altijd is misgelopen? Dan heb je te maken met iemand die emotioneel onvolwassen is en helemaal geen relatie aankan. Steek daar maar geen tijd in. Zoals ik al zei, mensen veranderen niet makkelijk.

4. Telt je verleden te veel of net niet tijdens de gesprekken?

Het kan uiteraard zijn dat je nieuwe partner oprecht interesse toont voor wie je bent. Maar het kan ook zijn dat je nieuwe partner in de eerste weken zo veel mogelijk informatie wil verzamelen om snel er achter te komen of jij relatievoer bent voor hem/haar bent of niet. Pas dus op. Als jij net uit een relatie stapt waar bedrog, emotionele chantage, geweld, enz aan de orde waren, dan kan je dat maar beter niet vertellen. Dat geeft een nieuwe partner namelijk onmiddellijk het idee dat jij steeds kiest voor foute partners. En hoe zou je zelf zijn als je zou horen dat je nieuw lief jaren in een compleet foute relatie zou gezeten hebben en daar ook is blijven inzitten?

5. Heeft hij/zij geen oprechte interesse in jou? Vergeet het dan maar!

Stel dat je uit een foute relatie komt, zeg dan liever dat je jouw deel in foute relaties wel hebt gehad, je jouw lesje –gelukkig- hebt geleerd en nu blij bent dat je een nieuwe kans krijgt om het beter te doen met alle kennis die je ondertussen vergaard hebt. Hoe het echt zat en wat er echt gebeurd is, komt later wel aan de orde als het er echt nog toe doet… Heeft je date daarentegen helemaal geen interesse in je familie of vrienden? Dan mag je er zeker van zijn dat er geen oprechte interesse en men niet van plan is om je een waardige plaats in zijn of haar leven te geven.

6. Daden tellen, niet de woorden.

Met veel blabla en wind koop je niets. Het zijn dus de dingen die je nieuwe partner voor je doet en over heeft die echt tellen. Bel je hem of haar om te zeggen dat het niet goed gaat en moet je een dag wachten op een antwoord? Wel, welk antwoord er ook komt en welke uitleg er ook volgt, het voelt gewoon niet goed aan. Belt je nieuwe partner je daarentegen terug in het midden van een meeting of komt hij of zij langs ook al was het moeilijk? Dan kan je er van op aan dat je nieuwe relatie het ook echt wel goed met je voor heeft.

7. Loze beloften? Trek je conclusies.

Kleine dingen als beloven je ergens mee naar toe te nemen en het niet doen, beloven om je te helpen met je verhuis en daar veel woorden over vuil maken maar vervolgens niet komen opdagen…? Dat zijn gedragingen die je helemaal in de war brengen. Je wil immers de woorden zo graag geloven en ze klinken zo gemeend. Uiteindelijk blijken ze echter niets waard. Na een tijd is er voor zulk gedrag geen rechtvaardiging meer, enkel de conclusie: 'Het is wat het is', 'he or she is just not that into you!

8. Beter alleen dan maar half half.

Maar er is een verschil tussen alleen zijn en eenzaam zijn. Het valt op dat singles die al lang alleen zijn, vooral een partner nemen om van het eenzame gevoel af te raken. En vaak is dat een partner die niet echt beantwoord aan hetgeen ze in een partner zoeken. Vooral omdat ze ervan uitgaan dat het leven toch leuker met twee is, of praktischer, of aangenamer, of.. minder eenzaam. Maar er is een verschil tussen alleen zijn en eenzaam zijn. Vergeet ook niet dat je je best ook heel erg eenzaam kan voelen in een relatie. Dus waarom zou je een partner nemen die maar half bij je past? Zit je ondertussen toch in zo een relatie? Stop er dan maar zo snel mogelijk mee. Ze levert je alleen kopzorgen op en veel verlies aan energie. Die energie kan je beter gebruiken om de juiste levensgezel tegen te komen.

9. Draagt je partner de foute kleren? Laat het.

Ga vooral niet beginnen met te denken dat je je partner moet restylen. Dat kost je bloed, zweet, tranen en ...veel geld. En elke partner die wat slim is gaat die nieuwe inzichten en de aandacht die ermee gepaard gaat, maar al te graag aannemen. Het geeft hem of haar een boost in zelfvertrouwen, iemand die zoveel met je bezig is.

Het komt maar al te vaak voor dat iemand een nieuwe partner in de verbeterde versie steekt, waarna die dan - met een nieuw uiterlijk en sjokvol zelfvertrouwen - naar iemand anders stapt. Laat je partner zien wat je leuk vindt, bevestig de dingen die je al goed vindt en laat het op zijn beloop. Iemand die echt om je geeft, zal stilaan wel een beetje jouw richting uitdraaien zonder ontrouw te worden aan zichzelf.

Op de redactie komen een aantal reacties binnen van mensen die verwonderd zijn over de opmerking van Mieke Mievis dat wij mensen kennelijk vanaf ons 25ste nog nauwelijks veranderen. Zoals de reactie van Suzanne:

"Ik ben geen relatiedeskundige, maar wel een ervaring deskundige, of hoe je het ook wil noemen.
Dat jullie schrijven dat een mens na zijn 25 st niet verandert vind ik echt bij de haren getrokken.
Je zegt dus bv. dat men niet verandert als men een kind krijgt?
Je zegt dat men niet verandert door de meno- of penopauze?
Je zegt dus dat men niet verandert door een ongeluk?
Zo kan ik 100-den zaken aanhalen.
Grtjs
Suzanne."

We legden deze opmerking voor aan relatiedeskundige Mieke Mievis en vroeger haar om verduidelijking.
Hieronder haar antwoord.

Beste Suzanne,

Bedankt om uw ongenoegen op deze assertieve manier te uiten. Het is altijd fijn als mensen een standpunt innemen en hun eigen mening naar voor schuiven of alleszins de mening van anderen niet zomaar klakkeloos overnemen. Zo blijven we kritische geesten en blijven we allert. En onze grijze massa trainen, daar kan ik alleen maar een supporter van zijn.

Zoals u kon lezen, schreef ik dat mensen na hun 25ste nauwelijks nog veranderen ( dat is niet hetzelfde als NIET)

Wat ik hiermee bedoel is dat onze hersenen na hun 25ste nauwelijks nog veranderen. Ik heb niet gezegd dat ze niet veranderen, maar die verandering die er bij mensen te weeg wordt gebracht na hun 25ste vraagt veel meer inspanning. Men ziet mensen enkel nog -willen/kunnen- veranderen bij een grote crisis in hun leven, bij een trauma,... zo niet zal elke verandering maar tijdelijk zijn en gaat men na een aantal maanden/jaren toch terug in het oude patroon terecht komen.

De ontwikkeling van onze hersenen verloopt in verschillende fases.

Volgens Wiki: In de eerste twee levensjaren van de mens worden de bestaande hersencellen volwassen, worden de axonen gemyeliniseerd, en gaan zij steeds meer verbindingen met andere hersencellen maken door toenemende synapsvorming. Dit proces heet synaptogenese.

Het aantal synapsen is tegen het derde levensjaar opgelopen tot een maximum van zowat 15.000 per cel, wanneer ook de dendrieten een enorme groei hebben doorgemaakt.

Door deze toename zijn de hersenen in de jeugd het meest gevoelig voor leren. Pruning is een postnataal proces dat tijdens de kinderjaren en de adolescentie optreedt. Met relatief grote snelheid worden dan een groot aantal van de ongebruikte verbindingen weer ongedaan gemaakt, zodat het opnieuw aanleggen daarvan op latere leeftijd moeizamer zou verlopen, al is het niet onmogelijk. Synaptogenese treedt, in tegenstelling tot wat wetenschappers tot de jaren zestig van de twintigste eeuw geloofden, ook bij volwassenen op. Bijvoorbeeld wanneer mensen in een nieuwe uitdagende situatie worden geplaatst, treedt dit proces opnieuw in werking. Dit is mogelijk dankzij de plasticiteit van de hersenen.

Mensen veranderen dus nog nauwelijks na hun 25ste

1. omdat de synaptogenese al volbracht is
2. omdat er geen nood is aan verandering
3. verandring die optreedt is tijdelijk
4. enkel bij grote stimulatie/trauma ziet men een blijvende verandering.

Bedankt voor uw kritische blik, hierbij ontstond er hopelijk opnieuw een nieuwe synapsverbinding.
Met vriendelijke en warme groeten,
Mieke

Relatiedeskundige Mieke Mievis
Relatiedeskundige Mieke Mievis werkt als coach voor de datingsite Parship. Je hoort en ziet haar regelmatig in de media, ze heeft een eigen praktijk in Haacht en Ternat en heeft al 3 boeken op haar naam staan.

Discreet en veilig daten!
Laat liefde niet aan het toeval over. Vind de partner die echt past op www.parship.be