Poëzie van de dag

Ik kreeg deze tuin van mijn vader
En meet hem elke dag opnieuw
Maar ik zie er het werk van mijn moeder
En raak de getallen weer kwijt

Als de vogels weer vlinders jagen
En de regen de blaadjes kraakt,
Als de vruchten lachend gloeien
En de kindjes pluisjes blazen.

Ik wist niet dat tuinen ook stoppen
Bij hekken of hagen vol groen.
Ik dacht dat tuinen steeds groeien
En zich wentelen in de wind.

Ik hoorde de echo weergalmen
Van de zoveelste zachte winter
En de beekjes van verloren water
Die zoeken of er een vijver is.

Ik rook de adem van seringen
En de dampen van je gebraad
Op het vuur daar bij de muur
Van het huis dat we er bouwden.

Tot de tuin ineens gesloten werd
En ik niet verder meten kon.
Tot ik geen stap meer verder zette
Omdat ik al voor de muur stond.

Roland Bourgoignie(alias Franky)