Poëzie van de dag

De kleine winterzon verliest
van kou en ouderdom oud goud
en heel veel zilver
tussen de nevelslierten in 't water
van de Schelde.
De hele dijk voor ons,
ik en mijn hond.

De eerste kou
stremt alle leven, de bomen
verstard met late vlekken geel.
Alleen de machtige rivier
ademt met krachtige lange halen
al 't water uit het natte land
als in een eindeloze droom
naar zee en nieuwjaar toe.

De vette akkers aan de waasse kant
liggen in nevels droomverloren,
en wachten doet het kiemend koren
op lente en groene kinderstemmen
achter de dijk.

Een trage lichter ploegt op
tegen het tij en de tijd.
In zijn glinsterend spoor
glijdt het licht achter roze populieren
naar de vroege nacht.

GIVE