Waar vandaan: Literatuur > Poëzie van de dag > Ik ben maar een mens...
Poëzie van de dag
Ik ben maar een mens... Een storm begint te waaien
ik voel woede in me oplaaien
voel me opstandig
is dat verstandig
ik ben maar een mens
De zon begint te schijnen
storm in me gaat verdwijnen
ik voel me opgeruimd
mijn hart is niet meer verkluimd
ik voel me mens
Sneeuw dwarrelt naar beneden
in de wereld heerst vrede
ik ben goed gezind
en dans in de wind
ik voel me als een kind
Dag maakt plaats voor nacht
waarin ik jou verwacht
ik kijk naar boven,heel ver
daar zie ik je als een ster
jij bent daar
Dan kom je naar beneden
ik ben heel tevreden
want het is waar
wij twee vormen een paar
Wij voelen ons samen verbonden
Herman 44
Zelf poëzie insturen?
Dat kan: stuur naar poezie@seniorennet.be !
Let op: u moet zélf de auteur zijn van het gedicht om toelating te geven voor publicatie op SeniorenNet.