Poëzie van de dag

Ik ontmoette jou op het station,
daar waar een nieuwe relatie begon,
we begonnen met koffie drinken,
waarbij je ogen in de mijne leken te zinken.

We eindigden op een terrasje,
je had mijn telefoonnummer in je tasje,
je bracht me naar de trein,
ik gaf je een kus en zei het was fijn.

Ik zou nog bellen,
hoe het was zou ik dan vertellen,
de volgende week spraken we weer af,
het was ook toen dat je me 'n kus gaf.

Weken gingen er zo voorbij,
tot ik je uitnodigde bij mij,
je voelde je er eerst niet thuis,
daar bij mij in mijn huis.

Maar ons gevoel voor mekaar,
groeide steeds verder maar,
het is nu niet meer gissen,
want ik kan je niet meer missen.

Al zijn er invloeden van buiten,
wij kiezen voor elkaar,al kost het tranen met tuiten,
een ander zal moeten leren,
mijn liefde voor jouw is niet te keren.

Herman