Poëzie van de dag

Ik aanschouw met verwondering,
de verandering,
in mijn dochters silhouet.
Ik zie dat haar gezichtje straalt
als ze in gedachten
tegen haar baby praat.
't Is zo onwezenlijk.
Ik voel angst
en hoopvolle verwachting,
naar dat kind,
dat groeit in mijn kind.
Een mysterieus wonder,
in een wonder.
En ik bid...
en ik wens...
en ik maak compromissen
met het noodlot,
in de hoop dat hij
niet op onze deur klopt.

Hilde m