Poëzie van de dag

Arm mensenkind.

Weggezakt tegen de winkelgevel
half verscholen onder een vieze oude jas
op een zwaar vervuilt stuk matras.

Jouw ogen verscholen achter je sluike haar,
je handen bedekken je oren
tegen het neerbuigende commentaar.

Je strekt je hand,droevig kijk je me aan
handen vol zweren nagels stukgebeten.
Ik vraag me af hoelang heb je al niet gegeten?

Arm mensenkind hoe zal het jou vergaan,
ik geef haar geld en draai me ook van haar vandaan.

Loes Schaap(Schrijfster)