Poëzie van de dag

EEUWIG LEVEN….

Ik laat je hier niet achter,
nog in geen honderd jaren,
ik neem je mee naar huis
om daar met jou te praten.

Je lacht dan door mijn mond
en spreekt dan met mijn stem,
je tast dan met mijn hand
je voelt met heel mijn huid,
en kijkt dan door mijn ogen
en wordt als ik bewogen
tot heel diep in je ziel.

Zo ben je dicht bij mij
deel van mijn lijf en leden,
en ik voel me weer blij
en jij bent nooit verleden...
jij blijft voor altijd leven....