Poëzie van de dag

WOORDEN

Als glinsterende keien
op een rivierbodem,
gepolijst door eeuwig
kabbelende vloed...
vind ik de woorden
als kostbare juwelen
om een gedicht te schrijven.

Als bijna diafane
vlinders...fladderend in
de ether en gedragen door
'n heel zachte lentebries...
vind ik de woorden
als immateriële schepsels
om een gedicht te schrijven.

Als hemelse muziek zo puur
van 't zuiverste bergkristal,
zo melodieus en onschuldig
een engelenkoor waardig...
vind ik de woorden
om in harmonieuze symfonie
een gedicht te schrijven.

Als een nog gesloten lotus in
nevelachtige ochtendschemering,
elke dag telkens opnieuw,
herrezen uit de modder...
vind ik de woorden
als een geurig heilige bloem
om een gedicht te schrijven.

Als 'n parelmoeren schelp
verworpen door wilde zeegolven,
op 'n eenzaam zilveren strand
wachtend op diegene die langskomt...
vind ik de woorden
als 'n halssnoer van Venusschelpen
om een gedicht te schrijven.

Als dauwdruppels
lijkend op bittere tranen
die mijn treurend hart
zonder mededogen pijnigen...
vind ik de woorden
als balsem voor mijn ziel
om een gedicht te schrijven.

Als 'n mensenziel vol contradicties
en talloze gecompliceerde vragen die
vrijwel zonder antwoord blijven,
gefolterd door 't oordeel van anderen...
vind ik de woorden
als aanmoediging
om een gedicht te schrijven...

En....,mijn lief,
wordt 't leven wat moeilijk
't verleden nog niet lossen wil,
kom ik in 't nestje van je armen,
troost zoeken in liefdevolle omhelzing...
vind ik dan alle woorden
als een liefde- lof- en dankzang
om eindelijk dit gedicht
voor jou te schrijven...

Bosrankje