Poëzie van de dag

De boerenbuiten

Ik hou van gras en groen
van hooi en stro,
en van de boerenbuiten

De kippen op het erf,
de hond die waakt
en schapen in de wei

Mijn vreugde kan niet op,
een boerenpaard
trekt nog een kar,
de boer die fluit een wijsje

Op de velden rijpt de tarwe,
en mais en soorten graan,
de zomer heeft een tijd geleden
zijn intrede gedaan

Een beekje kabbelt rustig,
en in 't zonnetje dat haar streelt,
spint een jonge poes zo lustig.
De vlier met rijpe bessen
lokt vogels,om ter meest

Gezeten naast elkaar,
de zwaluwen
op 'n oude telefoondraad.
Geen talk-talk mastodonten,
of kabels ondergronds

Maar merels,vinken,lijsters
en 's avonds laat
de hemel rood,
dan zingt een nachtegaal
zo schoon

De koeien vers gemolken,
vinden een plaatske
voor de nacht,dicht bij elkaar
de boerin prevelt
een stil gebed,zo dankbaar

Ik hou van de boerenbuiten,
waar mensen leven
op het ritme van de seizoenen.
Vroeg op,en vroeg naar bed,
dat is een ongeschreven wet

De rust,de stilte,de harmonie,
dikwijls hard labeur,
maar toch tevredenheid,
prachtige landschappen,vol kleur

Zou boerenbloed
door mijn aders stromen,
of is het romantiek?

Wat het ook mag wezen,
op de boerenbuiten
voel ik mij gelukkig en tevree

Ria