Poëzie van de dag

Maanreis

Liefste, zie jij ook de bleke maan
Of is de hemel bij jou zwart?
Ik blijf nog even buiten staan
En hoor het kloppen van mijn hart.

Je bent oneindig ver van mij
Maar toch lijk je wel erg dicht
Omdat er weinig zijn als wij
Naar wie de maan haar stralen richt

Ik tel de nachten zonder jou
Met alleen de maan als band
Ik tel de dagen zonder vrouw
Zonder liefste aan mijn hand

Ik kan raden wat je denkt
Wat je wenst en wat je voelt
Ik weet ook wat je me schenkt
En wat de maneschijn bedoelt

Verbonden door het bleke licht
Op dit eenzaam late uur
Zijn we naar elkaar gericht
Ondanks deze hoge muur

Roland Bourgoignie(alias Frankie)