Poëzie van de dag

Terugkeer

Ze liep over straat,
als een schim
in haar oude,vale jas.
Aan haar arm
hing een geruite,
enigszins versleten tas

De schoenen die ze droeg,
had ze zopas
gevonden bij wat afval,
aan het plein.
Ze zaten goed
en waren warm,
warmer dan haar hart.

Ze droeg een baret,
want het was koud
geen mooie hoed,
en handschoenen
van kleur vergaan.
Wat was er
in haar leven
toch zo misgegaan?
O God,wat voelde
zij zich oud!

Kersttijd,vroeger
warmte en gezelligheid,
een thuis
zussen en een broer,
een pa en ma,
een eigen bed.
Had ze toch maar
beter opgelet.

Eén na één,liet ze achter,
"Er is veel meer te koop"
giechelde ze toen vranker....
Maar,van de kant
in de gracht,
neen dat had
ze zeker nooit verwacht.

Nacht valt,over de stad,
de fonkelende etalages
sluiten hun luiken.
Wordt het weer een bank,
om als bedstee te gebruiken?

Een oude vrouw
komt op haar toe,
eerst ziet ze niet,
ze is zo moe.

"Dag Lien,
ik heb je hier al
zo vaak gezien".
"Kom mee naar huis,
dra is het Kerst,
we missen je,...toe".

Een diepe zucht,
uitgeblust en moe,
voortaan houdt Lien,
het zwerversleven
voor gezien.

Ria