Poëzie van de dag

Dronkaards

Wat doen ze toch,die twee kornuiten
't lijkt of ze dringend binnen willen zijn
af en toe glurend door de smoezige ruiten
van 't onbewaakte drankenmagazijn

In 't kille,mistige,avondlijke duister
gebarend,met stil gedempt gefluister
zich beradend op de grote slag
niet bewust of iemand hen zag

Zenuwachtig vloekend,morrelend
aan d'oude poort die niet begeven wil
trekkend,duwend,en monkelend
om de kracht die bleek te stil

Fellere stoten,bonkend op de poort
gelukkig niet van 't gammele soort
't mocht beide dronkaards niet baten
'k had het al een tijdje in de gaten

Wiggelend,waggelend,op flanellen benen
wouwelend in de meest diverse toonaarden
was 't duidelijk,ze wisten niet waarhenen
verloren waren alle normen en waarden

Met moeite kon ik er toch van verstaan
't zou om een mogelijke vergissing gaan
die twee,leken uiteindelijk te beseffen
zouden hier niet hun laatste Leffe heffen!

Alterego