Poëzie van de dag

Vrouw

Zij plagieert de wind
zee golft door haar haren
als zij met één gebaar
de vloed over haar schouders legt
in de verte
hoor ik haar schreeuwen
om aandacht als een strand
vol aangespoeld verlangen
straks zal de zon ondergaan
boven mijn gemis

Het is bizar.
Ochtend en ik luister
naar mijn vingers.
Hoe zij vrouw fluisteren
tegen de witte wand.
En ik lees.
Wat zij voelen.
Waar kan ik beter wonen
dan voor het venster
van dit hoofd.

Uvi