Poëzie van de dag

Rust

Ik voel je ogen op mijn schouder
En je handen beide op mijn rug
Ja zo word ik wel graag ouder
En wil ik nooit een keer terug

Onweerstaanbaar wenken je lippen
Ik verlies me in een lange zoen
Waar Hollywood niet aan kan tippen
Omdat zij dat daar nog anders doen

Als je zucht, tril ik op mijn benen
En voel me schuldig, dat is echt waar
Ik zou je zelfs mijn leven lenen
Als ‘t je redden kon voor elk gevaar

Ik ruik je adem in mijn haren
En je vingers zoeken naar wat rust
Je brengt mijn hartslag tot bedaren
Wanneer je blik de mijne kust

Roland Bourgoignie(alias Frankie)