Waar vandaan: Literatuur > Poëzie van de dag > Verdriet
Poëzie van de dag
Verdriet
VERDRIET
Je snoetje is nat van je tranen,
Je hebt zo’n immens groot verdriet,
Mijn hart splijt in twee,
Ik voel met je mee,
Echt troosten kan ik je niet.
Je ogen, die poelen van blauw,
Ze kijken nu donker van pijn,
Je kan niet bevatten,
Weet niet in te schatten,
Waarom moet het leven ZO zijn!
Die pijn zal nu langzaam verstillen,
Daar mag je op tellen, mijn lief,
Dan zal je weer zingen
Van duizend dingen,
Het heeft nooit bestaan,
dit verdriet!
Michelly Ruttens
Je snoetje is nat van je tranen,
Je hebt zo’n immens groot verdriet,
Mijn hart splijt in twee,
Ik voel met je mee,
Echt troosten kan ik je niet.
Je ogen, die poelen van blauw,
Ze kijken nu donker van pijn,
Je kan niet bevatten,
Weet niet in te schatten,
Waarom moet het leven ZO zijn!
Die pijn zal nu langzaam verstillen,
Daar mag je op tellen, mijn lief,
Dan zal je weer zingen
Van duizend dingen,
Het heeft nooit bestaan,
dit verdriet!
Michelly Ruttens
Zelf poëzie insturen?
Dat kan: stuur naar poezie@seniorennet.be !
Let op: u moet zélf de auteur zijn van het gedicht om toelating te geven voor publicatie op SeniorenNet.
Een vraag of een probleem op SeniorenNet?
Kijk dan in het Helpcentrum (klik hier). Als je het daar niet kan vinden, helpen we je via e-mail op support@seniorennet.be.
Kijk dan in het Helpcentrum (klik hier). Als je het daar niet kan vinden, helpen we je via e-mail op support@seniorennet.be.
