Poëzie van de dag

Hoog tijd

Ik schrijf zomaar wat,
mijn muze is ver weg,
mijn hoofd is leeg,
mijn hart is vol,
...toch krijg ik niets
meer op papier.

De tuin lokt me,
ik zie de bomen
over en weer gaan
in een dolle wind.
De zon is reeds
op haar retour.

Zal het deze nacht
misschien regenen,
vraag ik me af.
Ik hoop het maar,
alles is zo droog,
geen ander jaar
te evenaren.

De seizoenen
zijn in de war.
De aarde geraakt stilaan
uit haar evenwicht.
Dat heeft de onkunde,
de boosheid en geldzucht
van mensen aangericht.

Denk maar aan
Fukushima in Japan.
Vele wisten dat
op die plaatsen
kerncentrales bouwen
zonder twijfel
grote problemen gaf.

Hoelang nog
zullen wij
de aarde tarten?
Hoelang nog
houdt God
het met ons uit?

Wordt het niet
de hoogste tijd,
dat wij onze schreden
keren,anders verspelen
wij ook nog
onze eeuwigheid!

Wat wij onteren
hier op aarde
daarvoor betalen wij
eens de tol.
Nog maar 'n
paar druppels
en de maat is vol.

Ria