Poëzie van de dag

Ninja vertelt...

Mijn baasje is in canicrossen oppermachtig,
dat zeg ik kort maar krachtig
Wanneer hij loopt over de witte eindstreep
wordt hij wel eens door mijn bazinke vastgegrepen.
Nee, die staat meteen niet stil
van zodra mijn baasje dat wil!

Ze gaan na de cross soms iets gaan smullen,
met een koffie (pannekoek), lekker hun buikje vullen.
Er valt wel eens iets onder de tafel
een lekker koekje of een stukje wafel.
Wij doen, Zina en ik, dat elke keer het kan,
en wij genieten er met volle teugen van.

Maar het liefste van al,
ga ik met mijn baasje naar het Ardense groene dal.
Wanneer hij dan een stokje smijt,
is hij mij wel een poosje kwijt.
Dan zie ik al eens iemand van mijn soort,
we zijn dan braaf, zoals het hoort!

En na vele uren stappen
Jaja, mijn baasje kan ook lol tappen,
lig ik te rusten op mijn eigen plekje
met een knuffel in mijn bekje.
En na een eindeloos gegaap
val ik met een zalig gevoel in slaap.

Mijn baasje zegt zacht 'mijn hartendief'
da's goed bedoelt en oooo zooo lief!
Ja, de liefde komt van beide kanten
net zoals bij "bloedverwanten".
Dat is wat ik mij nooit afvraag
want ik weet, mijn baasje ziet mij graag!

Ninja