Poëzie van de dag

Verloren paradijs

Eindeloze gangen
Kleurloos en grauw
Betrokken hemel
Donkere stapelwolken
Een hopeloos verlangen
Naar wat nooit komen zou
Je probeert te herinneren
Witte wolkjes,vlinders
Zon en daartussen zacht blauw

Doelloos loop je te dwalen
Je ogen rood doorlopen
Je hart voelt koud en kil
De tijd van je geluk is verlopen
Verlaten straten
Alles is stil
Verlaten stranden
Hopeloos op zoek
Naar jouw warme handen

De zee zal niet meer tot je spreken
De plooien zijn er,
nooit meer glad gestreken
Langzaam is de liefde
Met de tijd verstreken
Je hoopt dat de uren,
Je hoopt dat de klok
Je eenzaamheid vermaalt
Je dwaalt alleen,
verder langs de straat

Straten,
oude gevels,
grauw en grijs
Mensen om je heen,
geen glimlach om hun mond
Amper een grijns
Je zoekt verder je weg
Je zoekt alleen verder
Naar het verloren paradijs

Tinneke