Poëzie van de dag

Zielig

Zonnestralen schenen zachtjes door de ruiten.
Een vrouw lag achter het raam
en keek weemoedig naar buiten
Ze was gekluisterd aan haar bed
en was met een kussen
een beetje recht gezet.
We fietsten er voorbij,
wij allen samen, een lange rij.

Dan begin je eens na te denken
de toekomst wat zal die ons schenken
blijven we nog een tijdje gezond ?
Of vallen we in een diepe afgrond.
Gelukkig kunnen wij het niet voorspellen
anders zouden we ons dagenlang kwellen.

Yna