HAUTE CUISINE

Hebt u weleens een kok aan het werk gezien? Niet zo’n kokend mannetje in een patatkraam of een belegde broodjestent , nee, een echte kok. Zo’n kok met zo’n hoge koksmuts op en een groot slagersmes in zijn handen. Nou hoor ik dat er mensen zijn die vragen: bestaan die nog? Ja hoor, die bestaan nog hoewel…..ze worden zeldzamer. Laatst zag ik er nog een kok op de televisie. Die had zo’n ding op zijn hoofd. Niet zo’n hele hoge, nee, het was een middelmaatje. Ik dacht nog: het is een koksmuts, maar dan wel voor een halfwas kokje. U weet wel ….. een kok die eigenlijk nog geen kok is, maar toch ook wel weer genoeg kok is om kok te worden genoemd. Zegt de omroepster:
we zijn blij dat de beroemde, zeg maar wereld beroemde kok, Charles Quisinier in ons midden is.Ja u hoorde het goed. De wereldberoemde kok en dat dan met zo’n klein rot mutsje. Het zag er niet uit.Van een beroemde, zeg maar wereldberoemde verwacht je toch een grote koksmuts.Je kunt tegenwoordig nergens meer van op aan. Staat ie me daar op de beeldbuis met een aardappelschilmesje in zijn handen. Geen groot slagersmes, nee een aardapelschilmesje. Nou vraag ik je. Ik zeg nog tegen Bep, dat is mijn vrouw, ik zeg: Bep heb je ooit zoiets gezien?
Geen groot slagersmes en geen grote koksmuts en dat noemen ze een wereldberoemde kok, het lijkt meer op een frietbakker op de Dam. Ik dacht nog, nou dat zal me wat worden. Gaat ie me straks een paar bitterballen staan bakken, legt ze op een bord met een schijfje tomaat en twee sprieten peterselie en dan zegt ie: eet smakelijk. Zo’n kompleet diner noemen ze Haute Cuisine. Je krijgt precies genoeg om te testen hoe het zou smaken als je er een bord vol van kreeg, maar je krijgt maar een heel klein beetje. Als je gaat afrekenen moet je wel betalen voor een bord vol en dan moet je nog met een vrolijk gezicht zeggen: Het was weer voortreffelijk,
Mijn complimenten aan de chef. Laatst gingen we bij een Chinees eten. Nou dat is andere koek. Niks geen Haute cuisine, niks geen Chateaubriant, gewoon een schaal rijst, een schaal
bami en een zootje vlees. Ik dacht nog waar doen ze het van, maar toen zei Bep : het verschil zit em in dat zij te weinig krijgen voor te veel en die wereldberoemde kok teveel voor te weinig.
Ik zeg ja en in dat die wereldberoemde pannenlikker Quisinier heet en die kok Ping Pong. Voorlopig gaan we niet meer uit eten. We blijven gewoon gezellig thuis. Bep in de keuken, zonder grote koksmuts en groot slagersmes, geen haute cuisine, geen grote bakken bami
en rijst, maar gewoon een flink bord bloemkool met sausijsjes en daarmee is ze voor mij de
beste van de wereld.

 

Anekdote ingestuurd door Jan Huijsen () op 16-03-04 (ID 173)