Kroatië 1973

Kroatië zoals wij het nu noemen bestond in 1973 nog niet.Het was toen nog een deel van Joegoslavië,wat echter aan mijn verhaal niets verandert.We waren er destijds met verlof.Heel economisch met de tent.Op een avond trokken we rond met de auto en zochten een restaurantje om onze lege magen te vullen.Aan een bepaalde plaats vonden we wat we zochten.Het stond er vol met toeristenwagens.Duitse en Nederlandse nummerplaten waren niet te tellen.Het terras zat aardig vol en bijgevolg gingen we maar aan en leeg tafeltje zitten.De ober leek zich niet te haasten en na tien minuten riep ik hem dan maar naar ons toe.De man verstond niet eens een andere taal.Geen Engels,Duits of wat dan ook.Ik vroeg hem naar de menukaart en wonderbaarlijk menu verstond hij dan wel.Hij schudde zijn hoofd van nee en wees ons op een lange gedekte tafel aan het eind van het terras.We mochten zelf uitkiezen wat we wilden eten en drinken.Heerlijk gegeten hebben we toen maar toen we wilden betalen schudde hij weer zijn Kroatenkop van nee en keek ons verwonderd aan.Hij riep er een andere man bij die ons argwanend bekeek en een litanie begon af te steken waarvan we geen letter begrepen.Uiteindelijk en met een massa andere personen om ons heen begon het ons te klaren.We zaten op een trouwfeest en dat was ons niet opgevallen.Het was dan ook moeilijk te zien want het koppeltje trouwde in de kledij die daar gebruikelijk was.De bruidegom droeg gewoon zijn beste pak(of wat er moest voor doorgaan)en een rode muts,de vrouw daarentegen droeg een blauwe muts.Meer onderscheid was er niet.Heel verlegen zaten we daar in het rond te kijken en wisten met ons gedrag geen blijf.Uiteindelijk werd alles ons duidelijk.Al die toeristen zaten binnen te eten en het terras was afgehuurd voor de bruiloft.De bruidegom dacht dat wij genodigden waren van zijn kersverse bruid en zij dacht dan weer andersom.Zij stelden zich daarbij geen vragen daar het hele dorp uitgenodigd was.Toen konden we er hartelijk om lachen en we moesten blijven tot het feest afgelopen was.Er werden nog vele foto's genomen,gedanst en gezongen.Stiekem ben ik er met de wagen vandoor gegaan(afgesproken met mijn vrouw)en ben terug gekomen met een cadeau dat ik 16 km verder in een toeristenwinkel ben gaan kopen........en ze waren zo blij met hun boeket bloemen en een soepmixer.

 

Anekdote ingestuurd door Taurus ( ) op 10-01-06 (ID 548)