Rondje in de wijk

We namen een hondje. Dat was zo leuk voor de kinderen. En ja, ze vonden het enig, maar dat uitlaten ... Dat werd moeder's taak. Dag in dag uit liet ik de hond 3x per dag uit. De kinderen werden groot en verlieten het huis. En ik? Ik bleef het de rondjes lopen met "onze" hond. De hond is inmiddels niet meer. Toch loop ik nog iedere dag een rondje. Nu met een stapel kranten in mijn hand. De kwispelende staart is nu de lach van de krantenabonnees die ik hun krant bezorg. Lekker in mijn eigen wijk. Door weer in wind, met het kwispelende staartje in mijn hoofd, doe ik met veel plezier de ronde in "mijn" wijk. Het houdt mij fit als een jonge pup!

 

Anekdote ingestuurd door Antje op 26-02-07 (ID 830)