Actueel - Spaarpunten bezorgen verzamelaars problemen

Archief

Het blijft tegenvallen voor verzamelaars van punten en zegeltjes. Nu is ook Artis-Historia failliet. Moeten we nu onze nog niet ingewisselde punten nog bijhouden? Of gooien we ze meteen bij alle andere zegeltjes en spaarpunten die waardeloos werden en die we niet tijdig hebben ingeruild.

De lijst wordt lang: Fort-zegels, Valois, Seca-zegels, Kwatta-punten, voeg alle andere, ooit populaire namen en merken maar aan deze lijst toe. Allemaal zegeltjes en spaarpunten die we vroeger ijverig knipten en opspaarden in sigarenkistjes of schoendozen. Punten die je dan kon inruilen tegen speelgoed, huisraad, boeken of andere nuttige maar ook onnuttige dingen. Het grote voordeel was dat je geen extra geld meer hoefde van het spaarboekje te halen.

Die zegeltjes en spaarpunten van individuele merken en winkels kregen na de oorlog, in 1948; concurrentie van de Artis-punten. Met die punten kon je geen extra set koffiekoppen opvragen, wel mooie, gekleurde plaatjes van verre landen, wilde dieren en vreemde volkeren. In de tijd dat er nog geen televisie bestond en een uitstapje naar zee al een hele expeditie was, in die tijd openden prenten zoals deze van Artis onze ogen. Educatieve voorlichting, heette het.

Fabrikanten van zeeppoeder, koffiebranders, tijdschriftenuitgevers en chocolademakers voorzagen hun producten van zulke zegels. Daar betaalden ze voor aan de uitgever. Die dan de gekleurde prenten “gratis” inruilde bij de verbruikers. Maar om die prenten niet zomaar thuis te laten rondslingeren moesten de spaarders dan wel een album hebben. En dat album werd dan verkocht. Hoeveel grootmoeders en trotse ouders hebben Sinterklaas niet een handje geholpen zodat de heilige man opvoedende boeken onder de schoorsteen zou kunnen leggen?

De concurrent Historia die vooral populair was om geschiedenislessen te illustreren met beelden van krijgshaftige “oude Belgen”, werd er in 1976 toe gedwongen te fuseren met Artis. Vandaar de nog steeds bekende naam: Artis-Historia.

Waar het schoentje bij Artis-Historia al een hele lange tijd knelde was het verdeelsysteem: punten ontvangen, tellen, ruilen tegen prenten. Je moet dus ook mensen of organisaties vinden die dat aankunnen. Winkelketens? Die hebben vaak hun eigen verdeelsysteem. De Post? Dat leek voor de Post een goed idee. Via de post-dochter Vincido die eerst de adressenleverancier Ketels uit Temse had ingelijfd kwam Artis-Historia in handen van de posterijen. Maar geluk bracht het hen niet. Vorig jaar verkocht de Post/Vincido de hele handel aan de Nederlandse ECF-groep, een firma die via een hele rits filialen voor promotiecampagnes en marketing zorgt.

Artis is nu een van de vele filialen van ECF-groep. Is? Of was?

De rechtbank van koophandel in Mechelen heeft maandag de faillissementsaanvraag van de uitgever van boeken en spaarpunten, Artis-Historia goedgekeurd. Artis-Historia legde afgelopen vrijdag de boeken neer.

Hoe moet dat nu verder? Komt er nog een overnemers? En wat zal die beslissen over het wel en wee van onze voorraden spaarzegels? Weggooien? In 2002 was het aanbod al verruimd en kon men ook dvd’s en cd-rom’s inwisselen. Wat betekende dat de punten ook een geldwaarde kregen. Een punt is dus geld waard en dus zal iemand die tegenwaarde ooit moeten uitbetalen.

De curatoren zullen nog hoofdpijn krijgen van het probleem.