Ik heb al enkele reisverslagen alleen op de oase gepost maar deze vind ik zo goed geschreven dat ik ze jullie niet wil onthouden:
Vervolg Portugal:
Goeie avond iedereen
De wieg van Portugal stond niet in Lissabon of Porto, wél in Guimaraes. In de vroege 12de eeuw werd hier het koninkrijk gesticht.
Vandaag gingen we kijken of er nog iets van te zien was. En of…
Guimaraes doet bij voetballiefhebbers een belletje rinkelen, maar voorts is het vrij onbekend.
Het stadje beviel ons zeer, met de haast intacte burcht van de eerste Portugese koning, die je al van ver zijn kantelen in de lucht zag steken. Elke aanvaller dacht bij het zien van deze imposante vesting ongetwijfeld twee keer na alvorens de bestorming in te zetten.
Wat verder naar beneden bezochten we het ongeschonden 16de-eeuws paleis van de hertogen van Braganza, nog steeds bemeubeld en gedecoreerd zoals toen. De enorme ruimtes met metershoge eikenhouten gewelven moeten elke bezoeker een gevoel van nederigheid hebben bezorgd. De glanzende houten vloeren, de kunstige gigantische wandtapijten, de onbetaalbare meubelen en de ingenieuze verwarming lieten ons beseffen dat zelfs vijfhonderd jaar geleden al alles mogelijk was voor wie geld en macht had.
Nog verder naar beneden kwamen we dan in het pittoreske centrum van Guimaraes aan. De huizen waren er dicht tegen elkaar geprangd, met typische houten balkonnetjes en raampjes met kleine vierkante verdelingen. We gingen door nauwe straatjes, kwamen op warme pleintjes en konden niet vermoeden hoeveel er nog zouden volgen. Er heerste een zuiderse sfeer met kuierende toeristen in de middagzon, drukbezette tafeltjes aan kleurrijke restaurantjes en een kleine rommelmarkt met oude onleesbare Portugese boeken.
We dronken er een welgekomen verfrissing maar stelden onze lunch nog wat uit.
Bij de terugkeer ging het nog via Amarante, een beetje een ingeslapen stad, met heel veel moderne gebouwen die als in een draaikolk rond een steeds ouder wordend centrum staan geplant. Helemaal beneden heb je een oude brug, een gezellig pleintje en een mooie kerk die met haar oostgevel in het zonlicht baadde.
In die kerk was een bruiloft aan de gang en we hoorden hemelse gezangen door de openstaande deuren ontsnappen. Af en toe kwam een genodigde in suitekledij naar buiten om een sigaretje op te steken, want de dienst duurde lang….
Hier vonden we een aangename, lekker lunch. Het ijsje achteraf was Portugees, had de ober gezegd. Dat was niet te proeven, maar lekker was het alleszins.
Onderweg heb ik vaak aan Gaston Degroote gedacht.
De Portugese wegen zijn goed aangelegd en beter onderhouden dan je hier zou verwachten. Verkeersopstoppingen hebben we nog niet gehad, dat doet zelfs een beetje vreemd aan.
De autowegen lopen overal en nergens naartoe, het zijn meesterwerken van bouwkunst die het schaarse verkeer over talloze viaducten door de bergen loodsen.
Maar op de secundaire wegen miste ik lijnen, streepjes en pijlen, die me zouden wijzen waar de weg eigenlijk was. In Vlaanderen hebben we daarvoor Gaston Degroote, die in opdracht van de Vlaamse wegbeheerders overal ten lande kegeltjes plaatst, malletjes legt en signalisatie spuit. Hulde !
Met winderige groeten (hoewel het nu om 19.45 u op ons balkon nog 24° is).
Guimaraes Paleis Hertog van Braganza
Guimaraes Burcht Koning Alfonso IV
Amarante met zijn gezellig pleintje.
Ik vind dit zeer schoon geschreven al zeg ik het zelf!
Ik ben vanmorgen in onze Carrefour oude bekenden tegengekomen, kon wel niet lang klappen want er stond een file aan de kassa en momenteel moeten de jobstudenten nog veel leren...
Nu, het 3e boek van de 7 zusters Storm aan het lezen!
