Het einde van het geld
-
YYZ - Lid geworden op: 11 feb 2013, 09:50
Men heeft nu een systeem bedacht dat komaf maakt met al die economische nonsens, gewoon een kwestie van logisch boerenverstand waarmee de malafide misvormingen uit het systeem gehaald worden. Een aantal mensen hebben dat even gedaan tussen pot en pint, quasi letterlijk te nemen. Ter getuigenis ...Vesselin schreef:Voor mij is één ding duidelijk: Dat de Savings and Loan crisis van de jaren '80 definitief bewezen heeft dat deregulering en "creatieve boekhouding" niet werken en desastreuze gevolgen hebben voor de belastingbetaler.
De introductie heeft ons een indicatie gegeven van de mogelijkheden om schulden uit het wereldbeeld te laten verdwijnen. Technisch is dit perfect denkbaar maar wil echter niet zeggen dat het ook wordt uitgevoerd, het scheppen van een precedent kan dan helpen opdat meer mensen het idee leren kennen. Een precedent kunnen we actueel maken en dan komt Griekenland onmiddellijk in aanmerking als benchmark. Op deze pagina simuleren we hoe dit in z’n werk zou kunnen gaan en houden dit – om niet onnodig in details verstrikt te raken – zo eenvoudig mogelijk. Het belangrijkste is de gehanteerde methode die in kwalitatief opzicht anders is dan we gewend zijn, om deze reden dan ook als een sociale innovatie te beschouwen.
https://reversedebtsystem.wordpress.com/precedent/
-
Vesselin - Lid geworden op: 28 jul 2012, 07:52
De "achilleshiel" voor de verandering van het systeem: de menselijke solidariteit! Ze bestaat, maar beperkt. Dat bewijzen de coöperatieve, plaatselijke geldsystemen. Bernard Lietaer heeft daar veel over geschreven...
En voor de rest is het:
Lazlo's Chinese Relativity Axiom:
"No matter how great your triumphs or how tragic your defeats --
approximately one billion Chinese couldn't care less."
En voor de rest is het:
Lazlo's Chinese Relativity Axiom:
"No matter how great your triumphs or how tragic your defeats --
approximately one billion Chinese couldn't care less."
The difference between a Miracle and a Fact is exactly the difference
between a mermaid and a seal.
-- Mark Twain
between a mermaid and a seal.
-- Mark Twain
-
Vesselin - Lid geworden op: 28 jul 2012, 07:52
Ik heb William K. Black's boek "The best way to rob a bank is to own one" uit, en ik zal nooit meer in sprookjes geloven!
Criminele energie stuurt deze wereld, en zijn hulpje is ons geldsysteem...
Criminele energie stuurt deze wereld, en zijn hulpje is ons geldsysteem...
The difference between a Miracle and a Fact is exactly the difference
between a mermaid and a seal.
-- Mark Twain
between a mermaid and a seal.
-- Mark Twain
-
socrates - Lid geworden op: 05 nov 2005, 19:32
- Locatie: EUROPA
Van alle menselijke drijfveren is 'macht wellicht' de sterkste. Robinson Crusoe ontdekte op zijn eenzame eiland de wet van het grensnut. Die wet is toepasselijk op alle menselijke behoeften, behalve op één, de Macht. Geld is de hedendaagse vorm waarin macht wordt uitgedrukt. Daarom wordt geld, of wat ervoor kan doorgaan, zo onbegrensd begeerd.Vesselin schreef:Ik heb William K. Black's boek "The best way to rob a bank is to own one" uit, en ik zal nooit meer in sprookjes geloven!
Criminele energie stuurt deze wereld, en zijn hulpje is ons geldsysteem...
"NO ONE CAN MAKE YOU UPSET.
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
-
YYZ - Lid geworden op: 11 feb 2013, 09:50
Dat hebben er nog gezegd, ik dacht Den Duits.Vesselin schreef:Ik heb William K. Black's boek "The best way to rob a bank is to own one" uit, en ik zal nooit meer in sprookjes geloven! Criminele energie stuurt deze wereld, en zijn hulpje is ons geldsysteem...
"Dat is natuurlijk nogal pijnlijk voor de betrokkenen. Men zou in de regel haar leugens niet moeten onthullen, omdat men niet weet of en wanneer men ze weer nodig heeft. Het essentiële geheim van Engels leiderschap is niet zozeer afhankelijk van intelligentie. Integendeel, het hangt af van een opmerkelijk dom dik hoofd. De Engelsen houden zich aan het principe dat wanneer men liegt, dan moet het een grote leugen zijn, en deze moet worden volgehouden. Zij houden hun leugens vol, zelfs met het risico ermee voor gek te staan."
http://nl.wikipedia.org/wiki/De_Grote_Leugen
En voor gek zullen zij staan, de bevolking de dupe maar dat zal wellicht het minste van de politieke zorg wezen.
-
Vesselin - Lid geworden op: 28 jul 2012, 07:52
Hebben we iets geleerd van het desastreuze debacle van de Savings & Loan crisis van de jaren tachtig onder het bestuur van Reagan?
"Neen!", zegt William K. Black:
[...]De "Controle fraude" van Keating (de grootste fraudeur van die tijd en baas van Lincoln Savings - de bank die de grootse verliezen leed in de Amerikaanse geschiedenis tot dan toe!) zou ons de lessen moeten geleerd hebben die we nodig hadden om de volgende golf van controle fraude te kunnen vermijden. Bekijk Greenspan's, Benston's en Fischel's evaluaties van Lincoln Savings.
Greenspan (voorzitter van de FED van 1987 tot 2006) zei "dat het bedrijf geen voorspelbaar risico inhoudt voor de FSLIC". (Federal Savings and Loan Insurence Corporation. De federale verzekering voor deposito's en leningen.)
Benston zei dat Lincoln Savings kon dienen als model voor de bankindustrie.
Fischel was ervan overtuigd dat het de beste Spaar- en leningbank van de natie was.
Drie van Amerika's financiële top-experten bekeken de slechtste corporatie van het land (misschien wel de slechtste van de wereld) en concludeerden dat het een superbe organisatie was. En dat is een maatstaf voor hoe succesvol controle fraudeurs zijn wat betreft het misleiden van experts, die de mechanismen van het frauderen niet begrijpen en ervan uitgaan de CEO's onmogelijk schurken kunnen zijn.
Ons falen om te leren van het debacle van de S&L crisis leidde tot een nieuwe golf van controle fraude. (Wat uiteindelijk de crisis van 2008 veroorzaakte!)[...]
"Neen!", zegt William K. Black:
[...]De "Controle fraude" van Keating (de grootste fraudeur van die tijd en baas van Lincoln Savings - de bank die de grootse verliezen leed in de Amerikaanse geschiedenis tot dan toe!) zou ons de lessen moeten geleerd hebben die we nodig hadden om de volgende golf van controle fraude te kunnen vermijden. Bekijk Greenspan's, Benston's en Fischel's evaluaties van Lincoln Savings.
Greenspan (voorzitter van de FED van 1987 tot 2006) zei "dat het bedrijf geen voorspelbaar risico inhoudt voor de FSLIC". (Federal Savings and Loan Insurence Corporation. De federale verzekering voor deposito's en leningen.)
Benston zei dat Lincoln Savings kon dienen als model voor de bankindustrie.
Fischel was ervan overtuigd dat het de beste Spaar- en leningbank van de natie was.
Drie van Amerika's financiële top-experten bekeken de slechtste corporatie van het land (misschien wel de slechtste van de wereld) en concludeerden dat het een superbe organisatie was. En dat is een maatstaf voor hoe succesvol controle fraudeurs zijn wat betreft het misleiden van experts, die de mechanismen van het frauderen niet begrijpen en ervan uitgaan de CEO's onmogelijk schurken kunnen zijn.
Ons falen om te leren van het debacle van de S&L crisis leidde tot een nieuwe golf van controle fraude. (Wat uiteindelijk de crisis van 2008 veroorzaakte!)[...]
The difference between a Miracle and a Fact is exactly the difference
between a mermaid and a seal.
-- Mark Twain
between a mermaid and a seal.
-- Mark Twain
-
Wil. - Lid geworden op: 15 nov 2005, 19:41
Je lijkt nu de initiële verantwoordelijkheid voor 2008 te leggen bij de kredietbeoordelaars zoals Moody's, S&P enz. Dat is volgens mij een wat te simpele uitleg.Vesselin schreef:Ons falen om te leren van het debacle van de S&L crisis leidde tot een nieuwe golf van controle fraude. (Wat uiteindelijk de crisis van 2008 veroorzaakte!)[...]
De politici die de banken 'dwongen' (op straf van boete) om zoveel mogelijk mensen een huis te laten kopen zijn medeschuldig.
De kredietbeoordelaars zijn schuldig.
Degenen die de wiskundige programma's maakten waardoor een domino-effect zo goed als onmogelijk zou zijn, zijn schuldig.
In mindere mate zijn ook de buitenlandse banken die de AAA-gecertificeerde obligatiemandjes kochten ook nog schuldig
Zelfs de generaties voorgaande politici in landen zoals belgie zijn medeschuldig omdat ze de schuldgraad van hun land veel te hoog hebben opgejaagd. Met een schuldgraad van 40% zou geen enkel land in de problemen zijn gekomen en konden oplossingen voor de spaartegoeden van de burgers gevonden worden.
Het is een spinnenweb waarin het gewicht van 1 speler invloed uitoefent op de positie van alle anderen.
pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.-
YYZ - Lid geworden op: 11 feb 2013, 09:50
LeiderschapWil. schreef:Je lijkt nu de initiële verantwoordelijkheid voor 2008 te leggen bij de kredietbeoordelaars zoals Moody's, S&P enz. Dat is volgens mij een wat te simpele uitleg.Vesselin schreef:Ons falen om te leren van het debacle van de S&L crisis leidde tot een nieuwe golf van controle fraude. (Wat uiteindelijk de crisis van 2008 veroorzaakte!)[...]
De politici die de banken 'dwongen' (op straf van boete) om zoveel mogelijk mensen een huis te laten kopen zijn medeschuldig.
De kredietbeoordelaars zijn schuldig.
Degenen die de wiskundige programma's maakten waardoor een domino-effect zo goed als onmogelijk zou zijn, zijn schuldig.
In mindere mate zijn ook de buitenlandse banken die de AAA-gecertificeerde obligatiemandjes kochten ook nog schuldig
Zelfs de generaties voorgaande politici in landen zoals belgie zijn medeschuldig omdat ze de schuldgraad van hun land veel te hoog hebben opgejaagd. Met een schuldgraad van 40% zou geen enkel land in de problemen zijn gekomen en konden oplossingen voor de spaartegoeden van de burgers gevonden worden.
Het is een spinnenweb waarin het gewicht van 1 speler invloed uitoefent op de positie van alle anderen.
In heel dit proces zijn kennisdeling en bewustzijnscampagnes van primordiaal belang, zeker te weten de mentaliteitswijziging die inherent hieraan verbonden is. Het mag denkelijk voor zich spreken dat politiek leiderschap onontbeerlijk is om dit proces in goede banen te leiden, dit ver voorbij de eigen landsgrenzen. De rol van politiek – of beleidsbepalende instanties in algemene zin – is werkelijk niet te onderschatten, in het andere geval lopen we het risico dat slechts een enkeling deze materie elaboreert zonder doorstroming naar het collectieve bewustzijn. We herinneren aan het precedent van WOII, het tragische gevolg is wat we zonder meer een ‘pervers effect’ kunnen noemen en het zou slechts van domheid getuigen om terug in dezelfde val te trappen.
-
Wil. - Lid geworden op: 15 nov 2005, 19:41
pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.
-
Vesselin - Lid geworden op: 28 jul 2012, 07:52
Als professor Hörmann "boekhoudersjargon" begint te praten, begrijp ik er niet veel van.
Ik heb, voor mezelf, dit stukje uit het Duits proberen te vertalen...
Is er hier op het forum een "boekhoudkundige bolleboos", die mij kan verklaren wat de brave professor hier wil zeggen, in mensentaal?
Eerst het oorspronkelijk Duits:
"Die Banken buchen leider beim "Kreditausfall" NUR die Forderung als Aufwand aus, OHNE zugleich die Sichteinlage (ihre eigene Verbindlichkeit am Girokonto des Kreditnehmers) auch als ao. Ertrag aufzulösen. Würden sie so buchen, dann wäre der Kreditausfall erfolgsneutral und sie hätten KEIN RISIKO!
Ihr Argument, warum sie das nicht tun, ist ziemlich naiv und frech: sie behaupten, dass dann nämlich das Giralgeld, das ja inzwischen z.B. zum Baumeister weiter überwiesen wurde, wenn der Kreditnehmer sich vom Kredit ein Haus gekauft hat, von DESSEN Konto "verschwinden" würde.
Was aber jeder weiß, der sich in der BILANZBUCHHALTUNG auskennt, ist, dass diese ertragswirksame Auflösung ja nicht auf den Girokonten sonder auf der Bilanzebene (also einmal am Jahresende pauschal für alle ausgefallenen Kredite) gebucht würde und ZUGLEICH eine "Rücklage zur Umlaufsicherung" dotiert würde, damit das Giralgeld im Umlauf bleibt (d.h. dieser Ertrag nicht als "Gewinn" ausgeschüttet werden kann).
Damit wären gleich mehrere "Fliegen mit einer Klappe erschlagen":
1) Kreditausfälle von Banken wären erfolgsneutral;
2) Das Giralgeld bleibt (zum Unterschied von der Kreditrückzahlung) im Umlauf, womit Deflation vermieden wird;
3) Für diese Art der Bankenrettung (Debt-Equity-Swap) würde KEIN CENT Steuergeld benötigt und
4) dieses neu entstandene Eigenkapital ("Rücklage zur Umlaufsicherung") entspräche einer Staatsbeteiligung an den Banken, was zu politischer Unabhängigkeit von den Banken führt und ebenfalls den Staat (die Bevölkerung) KEINEN CENT Steuergeld kosten würde!
Das sind auch schon die Gründe, weshalb die Banken das nicht lieben werden: Sie verlieren das Erpressungspotential gegenüber Staat und Realwirtschaft (ihren sogenannten Schuldnern).
"Risiko" besitzen Banken schon heute nicht, denn dieses existiert als statistischer Terminus nur dann, wenn eine entsprechende Verteilung bekannt und stabil ist. Preise und Wirtschaftslagen besitzen aber keine bekannte "Verteilung", womit es sich korrekt formuliert um UNSICHERHEIT und nicht um RISIKO handelt. Ihre viel gepriesenen "statistischen Methoden zur Risikokontrolle" sind daher, wissenschaftlich betrachtet, schlicht und einfach nicht anwendbar! Wer anderes behauptet begeht Wissenschaftsbetrug!"
En dan mijn poging om het te vertalen:
"De banken boeken, jammer genoeg, bij kredietverlies alleen maar de vordering, als onkosten, uit, zonder tegelijkertijd het direct opvraagbare deposito (hun eigen aansprakelijkheid voor de girorekening van de kredietnemer) ook als buitengewone (a.o.= ausserordentliche) opbrengst op te lossen [af te schrijven?]. Mochten zij het op die manier boeken, dan zouden de gevolgen van het kredietverlies neutraal zijn en liepen zij geen risico!
Het argument van de banken, waarom zij het niet zo doen, is tamelijk naïef en brutaal: zij beweren dat dan namelijk het giraal geld, dat ondertussen bvb bij een aannemer terecht gekomen is, als de kredietnemer een huis gekocht heeft, van de rekening van die aannemer zou "verdwijnen".
Wat echter iedereen, die in de Balansenboekhouding thuis is, weet, is: dat deze inkomsten genererende (ivm winst en verlies) oplossing [afschrijving?] niet geboekt wordt op de giraal rekening, maar op het balans niveau (en ook eenmaal op het einde van van het jaar op de eindafrekening voor alle uitgevallen kredieten) geboekt wordt en tegelijkertijd een "reserve voor de circulatie beveiliging" gedoteerd (gegeven) wordt, zodat het giraal geld in omloop blijft (dwz. dat deze opbrengst niet als "winst" kan uitgekeerd worden.
Hiermee zouden meerdere vliegen in één klap geslagen worden:
1)De gevolgen van kredietverlies bij de banken zouden neutraal zijn;
2) Het giraal geld blijft (ter onderscheiding van de krediet terugbetaling) in omloop, waardoor deflatie vermeden wordt;
3) Voor deze wijze van "banken redding" (Debt-Equity-Swap. Schulden ruilen tegen aandelen?...) is geen cent belastinggeld nodig en
4) dit nieuw ontstane Eigen Vermogen ("reserve voor de circulatie beveiliging") zou overeenkomen met een deelname van de Staat aan de banken, wat tot politieke onafhankelijkheid tegenover de banken zou leiden en eveneens de Staat (de bevolking) geen cent belastinggeld zou kosten!
Dat zijn dan ook de redenen waarom de banken dat niet graag zouden meemaken: zij verliezen zo hun drukkingspotentiaal tegenover Staat en reële economie (hun zogenaamde schuldenaars).
"Risico" lopen de banken ook vandaag niet, vermits dit, slechts dan, als statistisch eindstadium bestaat, wanneer een passende distributie bekend en stabiel is. Prijzen en economische situaties bezitten echter geen bekende "distributie", waardoor het hier, als het correct geformuleerd wordt, om "onzekerheid" en niet om "risico" gaat. Hun veel geprezen "Statistische Methoden voor Risicocontrole" zijn daardoor, simpel en eenvoudigweg, niet toepasbaar! Wie dat anders voorstelt begaat wetenschappelijk bedrog!"
Wat ik er kan van begrijpen is: dat het boekhoudkundig mogelijk is schulden (niet terugbetaalde kredieten) zo af te schrijven dat het geld dat ze vertegenwoordigen toch in omloop blijft?!... euh.... Als het iemand kan uitleggen: Gelieve dat te doen!!!
Ik heb, voor mezelf, dit stukje uit het Duits proberen te vertalen...
Is er hier op het forum een "boekhoudkundige bolleboos", die mij kan verklaren wat de brave professor hier wil zeggen, in mensentaal?
Eerst het oorspronkelijk Duits:
"Die Banken buchen leider beim "Kreditausfall" NUR die Forderung als Aufwand aus, OHNE zugleich die Sichteinlage (ihre eigene Verbindlichkeit am Girokonto des Kreditnehmers) auch als ao. Ertrag aufzulösen. Würden sie so buchen, dann wäre der Kreditausfall erfolgsneutral und sie hätten KEIN RISIKO!
Ihr Argument, warum sie das nicht tun, ist ziemlich naiv und frech: sie behaupten, dass dann nämlich das Giralgeld, das ja inzwischen z.B. zum Baumeister weiter überwiesen wurde, wenn der Kreditnehmer sich vom Kredit ein Haus gekauft hat, von DESSEN Konto "verschwinden" würde.
Was aber jeder weiß, der sich in der BILANZBUCHHALTUNG auskennt, ist, dass diese ertragswirksame Auflösung ja nicht auf den Girokonten sonder auf der Bilanzebene (also einmal am Jahresende pauschal für alle ausgefallenen Kredite) gebucht würde und ZUGLEICH eine "Rücklage zur Umlaufsicherung" dotiert würde, damit das Giralgeld im Umlauf bleibt (d.h. dieser Ertrag nicht als "Gewinn" ausgeschüttet werden kann).
Damit wären gleich mehrere "Fliegen mit einer Klappe erschlagen":
1) Kreditausfälle von Banken wären erfolgsneutral;
2) Das Giralgeld bleibt (zum Unterschied von der Kreditrückzahlung) im Umlauf, womit Deflation vermieden wird;
3) Für diese Art der Bankenrettung (Debt-Equity-Swap) würde KEIN CENT Steuergeld benötigt und
4) dieses neu entstandene Eigenkapital ("Rücklage zur Umlaufsicherung") entspräche einer Staatsbeteiligung an den Banken, was zu politischer Unabhängigkeit von den Banken führt und ebenfalls den Staat (die Bevölkerung) KEINEN CENT Steuergeld kosten würde!
Das sind auch schon die Gründe, weshalb die Banken das nicht lieben werden: Sie verlieren das Erpressungspotential gegenüber Staat und Realwirtschaft (ihren sogenannten Schuldnern).
"Risiko" besitzen Banken schon heute nicht, denn dieses existiert als statistischer Terminus nur dann, wenn eine entsprechende Verteilung bekannt und stabil ist. Preise und Wirtschaftslagen besitzen aber keine bekannte "Verteilung", womit es sich korrekt formuliert um UNSICHERHEIT und nicht um RISIKO handelt. Ihre viel gepriesenen "statistischen Methoden zur Risikokontrolle" sind daher, wissenschaftlich betrachtet, schlicht und einfach nicht anwendbar! Wer anderes behauptet begeht Wissenschaftsbetrug!"
En dan mijn poging om het te vertalen:
"De banken boeken, jammer genoeg, bij kredietverlies alleen maar de vordering, als onkosten, uit, zonder tegelijkertijd het direct opvraagbare deposito (hun eigen aansprakelijkheid voor de girorekening van de kredietnemer) ook als buitengewone (a.o.= ausserordentliche) opbrengst op te lossen [af te schrijven?]. Mochten zij het op die manier boeken, dan zouden de gevolgen van het kredietverlies neutraal zijn en liepen zij geen risico!
Het argument van de banken, waarom zij het niet zo doen, is tamelijk naïef en brutaal: zij beweren dat dan namelijk het giraal geld, dat ondertussen bvb bij een aannemer terecht gekomen is, als de kredietnemer een huis gekocht heeft, van de rekening van die aannemer zou "verdwijnen".
Wat echter iedereen, die in de Balansenboekhouding thuis is, weet, is: dat deze inkomsten genererende (ivm winst en verlies) oplossing [afschrijving?] niet geboekt wordt op de giraal rekening, maar op het balans niveau (en ook eenmaal op het einde van van het jaar op de eindafrekening voor alle uitgevallen kredieten) geboekt wordt en tegelijkertijd een "reserve voor de circulatie beveiliging" gedoteerd (gegeven) wordt, zodat het giraal geld in omloop blijft (dwz. dat deze opbrengst niet als "winst" kan uitgekeerd worden.
Hiermee zouden meerdere vliegen in één klap geslagen worden:
1)De gevolgen van kredietverlies bij de banken zouden neutraal zijn;
2) Het giraal geld blijft (ter onderscheiding van de krediet terugbetaling) in omloop, waardoor deflatie vermeden wordt;
3) Voor deze wijze van "banken redding" (Debt-Equity-Swap. Schulden ruilen tegen aandelen?...) is geen cent belastinggeld nodig en
4) dit nieuw ontstane Eigen Vermogen ("reserve voor de circulatie beveiliging") zou overeenkomen met een deelname van de Staat aan de banken, wat tot politieke onafhankelijkheid tegenover de banken zou leiden en eveneens de Staat (de bevolking) geen cent belastinggeld zou kosten!
Dat zijn dan ook de redenen waarom de banken dat niet graag zouden meemaken: zij verliezen zo hun drukkingspotentiaal tegenover Staat en reële economie (hun zogenaamde schuldenaars).
"Risico" lopen de banken ook vandaag niet, vermits dit, slechts dan, als statistisch eindstadium bestaat, wanneer een passende distributie bekend en stabiel is. Prijzen en economische situaties bezitten echter geen bekende "distributie", waardoor het hier, als het correct geformuleerd wordt, om "onzekerheid" en niet om "risico" gaat. Hun veel geprezen "Statistische Methoden voor Risicocontrole" zijn daardoor, simpel en eenvoudigweg, niet toepasbaar! Wie dat anders voorstelt begaat wetenschappelijk bedrog!"
Wat ik er kan van begrijpen is: dat het boekhoudkundig mogelijk is schulden (niet terugbetaalde kredieten) zo af te schrijven dat het geld dat ze vertegenwoordigen toch in omloop blijft?!... euh.... Als het iemand kan uitleggen: Gelieve dat te doen!!!
The difference between a Miracle and a Fact is exactly the difference
between a mermaid and a seal.
-- Mark Twain
between a mermaid and a seal.
-- Mark Twain
-
socrates - Lid geworden op: 05 nov 2005, 19:32
- Locatie: EUROPA
Sterk vereenvoudigd begrijp ik het zo. De bank heeft firma A een krediet toegekend, A heeft binnen dat kader geld opgenomen om er zijn crediteur bv. B een aannemer mee te betalen. Bij het fout aflopen van het krediet gaat de bank de uitstaande vordering op A in haar balans als verliespost boeken. De auteur stelt dat, als de bank het geld dat A aan B heeft gestort, ook van B zou moeten terugvorderen. Zo zou er dan geen echt verlies zijn in hoofde van de bank. Ik heb de redenering wellicht niet goed begrepen, anders lijkt die suggestie toch wel absurd. De bank zou in dat geval zo maar iemands rekening kunnen plunderen gewoon omdat het over giraal geld gaat dat afkomstig is van een fout gelopen krediet ??
"NO ONE CAN MAKE YOU UPSET.
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
-
Wil. - Lid geworden op: 15 nov 2005, 19:41
Men zou de ganse redenering die hieraan voorafgaat moeten kennen. We stappen hier binnen in een verhaal dat al halfweg gevorderd is. Dan is het moeilijk om te kunnen volgen.
Ik weet ongeveer hoe de theorie over 'geld uit het niets' boekhoudkundig werkt. Iemand komt de bank binnen en wil een lening voor een huis. Dat geld ligt daar niet op hem te wachten in die bank. Wat doet men dan? Men tikt simpelweg bv. 100.000 euro in op de computer. De klant heeft nu zogezegd een vordering op de bank van 100.000. Die staat op het passief van de bank (schuldenkant vanuit standpunt van de bank). Tegelijk komt er op het actief van de bank een vordering op die klant van 100.000. De klant moet de lening immers afbetalen.
Blijkt nu dat de klant nooit zal kunnen terugbetalen, dan wordt de actiefkant verminderd met 100.000 via een afschrijving in de resultatenrekening, maar de passiefkant staat nog steeds open: er lijkt nog altijd een schuld aan die klant van 100.000 te bestaan.
Daar stapt Hormann in. Zijn redenering ontgaat me.
Ik weet ongeveer hoe de theorie over 'geld uit het niets' boekhoudkundig werkt. Iemand komt de bank binnen en wil een lening voor een huis. Dat geld ligt daar niet op hem te wachten in die bank. Wat doet men dan? Men tikt simpelweg bv. 100.000 euro in op de computer. De klant heeft nu zogezegd een vordering op de bank van 100.000. Die staat op het passief van de bank (schuldenkant vanuit standpunt van de bank). Tegelijk komt er op het actief van de bank een vordering op die klant van 100.000. De klant moet de lening immers afbetalen.
Blijkt nu dat de klant nooit zal kunnen terugbetalen, dan wordt de actiefkant verminderd met 100.000 via een afschrijving in de resultatenrekening, maar de passiefkant staat nog steeds open: er lijkt nog altijd een schuld aan die klant van 100.000 te bestaan.
Daar stapt Hormann in. Zijn redenering ontgaat me.
