Het einde van het geld

[jamaar]

Neem de motivatie bij de mens weg en de mens werkt niet meer. Hebben de communistische systemen toch duidelijk bewezen.

Ja, maar(sic), dat is dan ook de bedoeling niet!
Hoe harder je werkt, hoe meer je verdient, dat blijft.
Maar wat je verdient kun je niet meer 'beleggen', zodat je winst kunt maken zonder er iets voor te doen. Dat is het verschil.

En als men het niet meer kan "beleggen", wat moet men dan doen met het geld dat men gespaard heeft. Allemaal opdoen ?

Dan zijn we terug bij de socialistische en communistische doctrine. Mensen leef er maar op los, de Staat zorgt voor jullie van wieg tot graf.
En een appeltje voor de dorst is niet nodig. En zorgen voor een spaarcentje voor de oude dag is ook niet nodig ...

Wacht nog maar wat af. De mieren zullen veel verliezen maar toch geen honger lijden, de krekels daarentegen ....

[Fokke]

Hoe de economische crisis oplossen?
Het verhaal speelt zich af in een heel klein dorpje dat van toerisme leeft. Door de economische crisis zijn er echter geen toeristen meer. Iedereen leent bij iedereen om te overleven. Maanden gaan voorbij, ellende troef...komt er eindelijk een toerist aan die een kamer boekt. Hij betaalt met een briefje van 100 €.
De toerist is nauwelijks op zijn kamer als de hoteluitbater het briefje van 100 € naar de beenhouwer brengt aan wie hij exact 100 € verschuldigd is.
De beenhouwer brengt het briefje dadelijk naar de landbouwer die hem het slachtvee levert.
De landbouwer brengt op zijn beurt het briefje naar de hoer aan wie hij enkele ‘beurten' verschuldigd is, en de hoer brengt onmiddellijk het briefje naar de hotelbaas die ze niet meer betaalde als ze een kamer per uur nam.
Als ze het briefje op de toog van de receptie legt komt de toerist naar beneden met de melding dat de kamer hem niet aanstaat en dat hij geen ander wil. Hij neemt het bankbriefje en verdwijnt.

Niets werd uitgegeven, noch verdiend, maar niemand in het dorp heeft nog schulden.
Wordt de huidige economische crisis niet best zo opgelost?

[jamaar]

Hoe de economische crisis oplossen?
Het verhaal speelt zich af in een heel klein dorpje dat van toerisme leeft. Door de economische crisis zijn er echter geen toeristen meer. Iedereen leent bij iedereen om te overleven. Maanden gaan voorbij, ellende troef...komt er eindelijk een toerist aan die een kamer boekt. Hij betaalt met een briefje van 100 €.
De toerist is nauwelijks op zijn kamer als de hoteluitbater het briefje van 100 € naar de beenhouwer brengt aan wie hij exact 100 € verschuldigd is.
De beenhouwer brengt het briefje dadelijk naar de landbouwer die hem het slachtvee levert.
De landbouwer brengt op zijn beurt het briefje naar de hoer aan wie hij enkele ‘beurten' verschuldigd is, en de hoer brengt onmiddellijk het briefje naar de hotelbaas die ze niet meer betaalde als ze een kamer per uur nam.
Als ze het briefje op de toog van de receptie legt komt de toerist naar beneden met de melding dat de kamer hem niet aanstaat en dat hij geen ander wil. Hij neemt het bankbriefje en verdwijnt.

Niets werd uitgegeven, noch verdiend, maar niemand in het dorp heeft nog schulden.
Wordt de huidige economische crisis niet best zo opgelost?

Dat was het gesloten systeem waar de ene van de andere leeft.
En waar het geld ronddraait en waarbij zelfs het geld dat de dopper krijgt de economie doet draaien. Als die dopper het geld uitgeeft voor benzine of tabak, 50 % op het einde van de maand reeds terug in de Staatskas, aan consumptiegoederen 21 % BTW in de staatskas, aan de bakker die dan ook belasting betaalt op zijn winst enz.

Maar nu stapt de hoer met dat briefje van 100 euro naar haar pooier. Die het per Western Union cash naar Roemenië stuurt ...

[Fokke]

Hoe de economische crisis oplossen?
Het verhaal speelt zich af in een heel klein dorpje dat van toerisme leeft. Door de economische crisis zijn er echter geen toeristen meer. Iedereen leent bij iedereen om te overleven. Maanden gaan voorbij, ellende troef...komt er eindelijk een toerist aan die een kamer boekt. Hij betaalt met een briefje van 100 €.
De toerist is nauwelijks op zijn kamer als de hoteluitbater het briefje van 100 € naar de beenhouwer brengt aan wie hij exact 100 € verschuldigd is.
De beenhouwer brengt het briefje dadelijk naar de landbouwer die hem het slachtvee levert.
De landbouwer brengt op zijn beurt het briefje naar de hoer aan wie hij enkele ‘beurten' verschuldigd is, en de hoer brengt onmiddellijk het briefje naar de hotelbaas die ze niet meer betaalde als ze een kamer per uur nam.
Als ze het briefje op de toog van de receptie legt komt de toerist naar beneden met de melding dat de kamer hem niet aanstaat en dat hij geen ander wil. Hij neemt het bankbriefje en verdwijnt.

Niets werd uitgegeven, noch verdiend, maar niemand in het dorp heeft nog schulden.
Wordt de huidige economische crisis niet best zo opgelost?

Dat was het gesloten systeem waar de ene van de andere leeft.
En waar het geld ronddraait en waarbij zelfs het geld dat de dopper krijgt de economie doet draaien. Als die dopper het geld uitgeeft voor benzine of tabak, 50 % op het einde van de maand reeds terug in de Staatskas, aan consumptiegoederen 21 % BTW in de staatskas, aan de bakker die dan ook belasting betaalt op zijn winst enz.

Maar nu stapt de hoer met dat briefje van 100 euro naar haar pooier. Die het per Western Union cash naar Roemenië stuurt ...

Ik voel mij vereerd dat ik een positieve en hoogintellectuele bijdrage heb kunnen leveren aan dit moeilijk onderwerp!

[Vesselin]

Dan zijn we terug bij de socialistische en communistische doctrine. Mensen leef er maar op los, de Staat zorgt voor jullie van wieg tot graf.
En een appeltje voor de dorst is niet nodig. En zorgen voor een spaarcentje voor de oude dag is ook niet nodig ...

Het verschil met het communisme is dat het niet van buitenaf opgelegd wordt, maar dat de gemeenschap alles zelf beheert.
Die gemeenschap kan er gemakkelijk voor zorgen dat niemand ooit iets te kort komt.
Maar wat is tekort? Daarom is een mentaliteitsverandering conditio sine qua non. En dat is het opgeven van het begrip: "meer hebben dan iemand anders".
Jij kan deze visie totaal afwijzen, zoals de meesten zullen doen. Het beschouwen als onwerkbare utopie. Maar dan moet je onder ogen zien dat jouw winst via belegging het verlies van anderen inhoudt. Je moet daar dan geen been in zien, en de meesten zien daar dan ook geen been in. Maar het brute feit blijft dat jouw rijkdom ten koste gaat van de armoede, het bloed, zweet en tranen van medemensen. Het is niet anders. Dat moet je dan ruiterlijk toegeven!

[Fokke]

Dan zijn we terug bij de socialistische en communistische doctrine. Mensen leef er maar op los, de Staat zorgt voor jullie van wieg tot graf.
En een appeltje voor de dorst is niet nodig. En zorgen voor een spaarcentje voor de oude dag is ook niet nodig ...

Het verschil met het communisme is dat het niet van buitenaf opgelegd wordt, maar dat de gemeenschap alles zelf beheert.
Die gemeenschap kan er gemakkelijk voor zorgen dat niemand ooit iets te kort komt.

In de Duitse DEMOCRATISCHE republiek had niemand iets tekort en was er welstand. Daarom moesten ze een Muur en een IJzeren Gordijn bouwen om die West-Duitse sukkelaars en profiteurs tegen te houden!

[jamaar]

Dan zijn we terug bij de socialistische en communistische doctrine. Mensen leef er maar op los, de Staat zorgt voor jullie van wieg tot graf.
En een appeltje voor de dorst is niet nodig. En zorgen voor een spaarcentje voor de oude dag is ook niet nodig ...

Het verschil met het communisme is dat het niet van buitenaf opgelegd wordt, maar dat de gemeenschap alles zelf beheert.
Die gemeenschap kan er gemakkelijk voor zorgen dat niemand ooit iets te kort komt.
Maar wat is tekort? Daarom is een mentaliteitsverandering conditio sine qua non. En dat is het opgeven van het begrip: "meer hebben dan iemand anders".
Jij kan deze visie totaal afwijzen, zoals de meesten zullen doen. Het beschouwen als onwerkbare utopie. Maar dan moet je onder ogen zien dat jouw winst via belegging het verlies van anderen inhoudt. Je moet daar dan geen been in zien, en de meesten zien daar dan ook geen been in. Maar het brute feit blijft dat jouw rijkdom ten koste gaat van de armoede, het bloed, zweet en tranen van medemensen. Het is niet anders. Dat moet je dan ruiterlijk toegeven!

Het kost meer zweet en tranen om in zijn eigen onderhoud te voorzien dan aan de uier melkkoe Staat te hangen.

En het systeem dat u beschrijft zien we deels in Wallonië. Wacht maar tot vlaanderen de geldkraan naar wallonie toedraait, dan zullen we zien waarnaartoe iedereen gelijk, iedereen even dom en iedereen even arm, leidt.

[Vesselin]

Je hoort het nu in Keulen... euh pardon... in Wenen (Hörmann is prof in Wenen) donderen.
Maar het is zo dat creatief zijn, plezier hebben in je werk omdat je daar goed in bent, totaal los kan gezien worden van winstbejag! En daar kan een niewe democratie, die niet is ingesteld op concurrentie en winst maken ten koste van de miserie van ander mensen, heel gemakkelijk voor zorgen! Ze kan de ruimte geven aan jonge mensen om uit te zoeken waar ze goed in zijn en waar ze creatieve bevrediging in vinden.
Deze ideeën zijn zo ver van het bed van het hedendaagse denken dat ze illusoir schijnen. En toch...
Nogmaals... wat is het alternatief?! Een economisch systeem dat nog een keer instort, een planeet die onleefbaar gemaakt wordt, omdat de natuurlijke bronnen uit commercieel winstbejag uitgeput worden? Oorlogen om alles kapot te maken, zoals tijdens de tweede wereldoorlog, om het dan weer op te bouwen met hetzelfde, tot falen voorbestemde, systeem?
De oudere generatie van na de tweede wereldoorlog heeft het daardoor goed gehad. Maar waar staan we nu?
Hebben jullie dan geen kinderen en kleinkinderen? "Wij hebben het goed gehad, er hard voor gewerkt! Dat zij maar hun plan trekken!". Maar welke wereld doen we hen cadeau? Wie heeft daarvoor gezorgd. "Het kan ons geen barst schelen!". Is dat het antwoord?!

[Vesselin]

"Het systeem dat u beschrijft zien we deels in Wallonië"...
Dat is helemaal niet het systeem dat ik beschrijf!
Hou op met provinciaal te denken. De oplossing is globaal, wereldwijd, of niet!
Denk je dat ik mij illusies maak?
Het zal gebeuren op de bekende manier! De reus met de lemen voeten zal omvallen, de oorlogen zullen er komen, onnoemelijk veel ellende staat de volgende generaties te wachten, tenzij nood wet breekt en de jonge mensen in die tijd eindelijk hun verstand krijgen en gaan samenwerken.
Ik weet het, ik weet het: "Wij zullen het niet meer meemaken" sust het geweten. Maar dat is een magere troost!
"Het geld (de bankiers met hun misdadige bedriegers-mentaliteit) regeert de samenleving" moet noodgedwongen veranderen in "de democratische samenleving beheert het geld". Het is dat of de ondergang.
En nu hou ik er mee op en ga het filosofie-forum verder onveilig maken.

[Vesselin]

Om met stijl afscheid te nemen, te bewijzen dat ik Duits kan vertalen, en om YYZ een ode aan het ultieme escapisme te bezorgen, en u een slaapliedje te zingen om enigszins het gruwelijke toekomstbeeld, dat ik heb opgehangen, te doen vergeten:
Een lied van Gustav Mahler op tekst van Friedrich Rückert, gezongen door mijn grote idool Dietrich Fischer-Dieskau:

Ich bin der Welt abhanden gekommen,
Mit der ich sonst viele Zeit verdorben,
Sie hat so lange von mir nichts vernommen,
Sie mag wohl glauben, ich sei gestorben.

Es ist mir auch gar nichts daran gelegen,
Ob sie mich für gestorben hält,
Ich kann auch gar nichts sagen dagegen,
Denn wirklich bin ich gestorben der Welt.

Ich bin gestorben dem Weltgewimmel,
Und ruh' in einem stillen Gebiet.
Ich leb' allein in mir und meinem Himmel,
In meinem Lieben, in meinem Lied.


Ik ben de wereld kwijtgeraakt,
waarmee ik vroeger veel tijd verknoeid heb,
Ze heeft al zo lang niets van mij vernomen
dat ze wel mag geloven dat ik gestorven ben.

En er is mij ook helemaal niets aan gelegen
of ze me voor gestorven houdt.
Ik kan dat ook helemaal niet tegenspreken,
Want ik ben werkelijk voor de wereld gestorven.

Ik ben gestorven voor het tumult van de wereld,
en rust in een stil gebied;
Ik leef alleen, in mezelf en in mijn hemel,
in mijn liefde, in mijn lied.

[visie]

Vesselin,
U moet hier aan niemand bewijzen dat ge Duits kunt vertalen...gewoon woord houden en afscheid nemen met of zonder stijl is meer dan voldoende

[visie]

Vesselin,

Hou woord, neem afscheid met of zonder stijl maar neem afscheid

[jamaar]

Om met stijl afscheid te nemen, te bewijzen dat ik Duits kan vertalen, en om YYZ een ode aan het ultieme escapisme te bezorgen, en u een slaapliedje te zingen om enigszins het gruwelijke toekomstbeeld, dat ik heb opgehangen, te doen vergeten:
Een lied van Gustav Mahler op tekst van Friedrich Rückert, gezongen door mijn grote idool Dietrich Fischer-Dieskau:

Ich bin der Welt abhanden gekommen,
Mit der ich sonst viele Zeit verdorben,
Sie hat so lange von mir nichts vernommen,
Sie mag wohl glauben, ich sei gestorben.

Es ist mir auch gar nichts daran gelegen,
Ob sie mich für gestorben hält,
Ich kann auch gar nichts sagen dagegen,
Denn wirklich bin ich gestorben der Welt.

Ich bin gestorben dem Weltgewimmel,
Und ruh' in einem stillen Gebiet.
Ich leb' allein in mir und meinem Himmel,
In meinem Lieben, in meinem Lied.


Ik ben de wereld kwijtgeraakt,
waarmee ik vroeger veel tijd verknoeid heb,
Ze heeft al zo lang niets van mij vernomen
dat ze wel mag geloven dat ik gestorven ben.

En er is mij ook helemaal niets aan gelegen
of ze me voor gestorven houdt.
Ik kan dat ook helemaal niet tegenspreken,
Want ik ben werkelijk voor de wereld gestorven.

Ik ben gestorven voor het tumult van de wereld,
en rust in een stil gebied;

Ik leef alleen, in mezelf en in mijn hemel,
in mijn liefde, in mijn lied.

Mooi
De man is blijkbaar overleden in 2012 . 4 echtgenotes

Ik ken geen duits . Goed dat het vertaald werd.
Kan sie niet vertaald worden als u in plaats van zij.

[Fokke]

Om met stijl afscheid te nemen, te bewijzen dat ik Duits kan vertalen, en om YYZ een ode aan het ultieme escapisme te bezorgen, en u een slaapliedje te zingen om enigszins het gruwelijke toekomstbeeld, dat ik heb opgehangen, te doen vergeten:
Een lied van Gustav Mahler op tekst van Friedrich Rückert, gezongen door mijn grote idool Dietrich Fischer-Dieskau:

Ich bin der Welt abhanden gekommen,
Mit der ich sonst viele Zeit verdorben,
Sie hat so lange von mir nichts vernommen,
Sie mag wohl glauben, ich sei gestorben.

Es ist mir auch gar nichts daran gelegen,
Ob sie mich für gestorben hält,
Ich kann auch gar nichts sagen dagegen,
Denn wirklich bin ich gestorben der Welt.

Ich bin gestorben dem Weltgewimmel,
Und ruh' in einem stillen Gebiet.
Ich leb' allein in mir und meinem Himmel,
In meinem Lieben, in meinem Lied.


Ik ben de wereld kwijtgeraakt,
waarmee ik vroeger veel tijd verknoeid heb,
Ze heeft al zo lang niets van mij vernomen
dat ze wel mag geloven dat ik gestorven ben.

En er is mij ook helemaal niets aan gelegen
of ze me voor gestorven houdt.
Ik kan dat ook helemaal niet tegenspreken,
Want ik ben werkelijk voor de wereld gestorven.

Ik ben gestorven voor het tumult van de wereld,
en rust in een stil gebied;

Ik leef alleen, in mezelf en in mijn hemel,
in mijn liefde, in mijn lied.

Mooi
De man is blijkbaar overleden in 2012 . 4 echtgenotes

Ik ken geen duits . Goed dat het vertaald werd.
Kan sie niet vertaald worden als u in plaats van zij.

In dit geval niet. Anders zou het moeten zijn: "Sie haben"...

[Vesselin]

Grappige reactie! Vier echtgenotes hé!
'Sie' slaat in dit geval op 'die Welt' dus zij=de wereld.
Sie kan inderdaad ook U betekenen, maar hier betekent het dus 'zij'.
Zoals in: "Mijn tante Eufrodiasica? Ja hoor, zij is onder andere een zéér mooie vrouw!"