Het einde van het geld

[YYZ]

En hoe zit het met het opwaarderen van de goudprijs, Wil.? Zijn de Amerikanen daar nog altijd zo tegen?
Mij lijkt het, in het licht van de gigantische, zeg maar astronomische, schuldenberg, een druppel op een hete plaat.

Dat is geen druppel, maar een hele emmer. Indien de Amerikaanse nat. bank haar bezittingen in 1 klap kan herwaarderen met een factor 50, dan neemt het eigen vermogen van de bank ook met hetzelfde getal toe. De dekking van de dollars die in omloop zijn wordt veel groter.

Vesselin spreekt hier over het opwaarderen van de goudprijs enkel, is dat hetzelfde dan wat je hier bedoelt met 'bezittingen'?

[Vesselin]

Wat je hier omschrijft gaat over (1) kennisdeling en de (2) bewustwording daarover. Dit is belangrijk op zich maar dan hebben we ook alternatieven nodig hoe het anders kan, dat missen we in je betoog. Op deze manier blijft het bij iets aanklagen zonder oplossingen.

Dat is niet zo! Ik heb het systeem van de wereldwijde Cloud, waarop iedereen ingelogd is, als oplossing, duidelijk uitgelegd hierboven (ergens).

[Vesselin]

@Wil.,
Ge vindt dus dat Hörmann overdrijft?

En wat betreft het afschaffen van de rente... Dat moet wereldwijd gebeuren, natuurlijk. De islamitische bedrijven zitten ook gevangen in het wereldeconomische stelsel en zijn in eigen land onderworpen aan dictatoriale theocratieën.

[YYZ]

Dat is niet zo! Ik heb het systeem van de wereldwijde Cloud, waarop iedereen ingelogd is, als oplossing, duidelijk uitgelegd hierboven (ergens).

Die 'cloud' is evolutionair evident, kwestie van logisch boerenverstand en correct gebruik van de technologische revolutie van de 20ste eeuw (laatste decennia en ontwikkelingen nu). Dit is een toekomstbeeld, de vraag is hoe je daar op de meest efficiënte (vreedzame) manier kan toe geraken? Hiervoor is een transformatieplan nodig, naar theorie kan dat eenvoudig maar de bevolking hoort daar niets over. Integendeel, beleidsmakers berichten totaal averechts waardoor elke vorm van waarachtige solidariteit de kop wordt ingedrukt. Zonder de steun van politiek (ic bilaterale co-creatieve samenwerking) zal je misschien lokaal iets kunnen opzetten, het wordt verpulverd door destructieve stuwkrachten.

[Vesselin]

Dus is het voorstellen van oplossingen zinloos, zolang de politiek niet meewerkt... Een of andere vorm van revolutie dringt zich op!

Ps. Hebt ge al een besturingssysteem? Ik hou mij beschikbaar met Linux.
Laat iets weten.

[YYZ]

Dat is niet zo! Ik heb het systeem van de wereldwijde Cloud, waarop iedereen ingelogd is, als oplossing, duidelijk uitgelegd hierboven (ergens).

Heb hier nog maar net van iemand wat toekomstcompetenties toebedeeld gekregen. Waar ergens kan je zoiets vinden?

1. Zingevingscompetenties, omdat we willen weten waarom en waarvoor

Het belang van waarden als drijfveer voor handelen zal toenemen en bedrijven zullen hun MVO-beleid concreet in beeld (moeten) brengen. De nieuwe medewerkers willen hun talent inzetten als het bijdraagt tot een betere wereld met meer verbondenheid, solidariteit,... Netwerken zullen samenhangen via gelijklopende waarden ... Dus is zingeving een bindmiddel voor toekomstige organisaties en hun medewerkers in een netwerkte samenleving en economie.

2. Connecterende competenties, omdat we het meer dan ooit samen moeten doen

De belangrijkste maatschappelijke uitdagingen, zoals ecologie, armoedebestrijding en mondiale ontwikkelingen (wat vaag), vergen een overkoepelende totaalaanpak. Dat kan pas, als mensen met diverse kennis en kunde met elkaar verbinding zoeken én vinden. De sociale media vormen daarbij een belangrijk middel. Maar ook op het niveau van de individuele (professionele) relaties gaat het méér om storytelling, twee-richtingscommunicatie, directe en verbindende interacties. Communicatie en connectiviteit gaan dus hand in hand.

3. Zorgzaamheid, om de toenemende risico’s op te vangen

De risicomaatschappij is een bekend begrip. Ulrich Beck, de Duitse socioloog, beschrijft hoe de samenleving geconfronteerd wordt met grootschalige risico’s die voortspruiten uit zelf op gang gezette processen en ontwikkelingen. Hij refereert o.m. naar de klimaatveranderingen, terrorisme, armoede, natuurrampen, … De recente geschiedenis toont het toenemend risicokarakter van onze samenleving aan. We moeten de ecologische, financiële, economische en menselijke risico’s dan ook tot een minimum herleiden en optimaal beheren. Dat wordt een opdracht voor elke medewerker. Iedereen hoort mee te zorgen voor een gezond klimaat, respect voor de privacy en risicobeheersing op zijn domein.

4. Spaarzaamheid, om deze wereld leefbaar te houden

De medewerker van morgen zal groene competenties moeten bezitten ongeacht zijn functie. Spaarzaam omgaan met grondstoffen van welke natuur ook zal een basisvaardigheid moeten zijn om deze wereld leefbaar te houden. Een C2C- aanpak waarbij geen afval of verkwisting wordt georganiseerd is het fundament van de economie van de toekomst. Dit geldt ook voor de menselijke grondstoffen.

5. Wendbaarheid, om snel te kunnen veranderen

De medewerker van morgen zal wendbaar, beweeglijk moeten zijn om gepast op de snelle veranderingen in te spelen. Flexibiliteit, creativiteit en innovatievermogen zijn noodzakelijke deelcompetenties om elke verandering als een kans en niet als een bedreiging te zien.

6. Kritische ingesteldheid, omdat je niets zomaar blijft aannemen

Liefst kan iedereen met een volledig zicht op de context uitdagingen aanpakken en problemen oplossen. Daarvoor heeft de medewerker een sterk denkvermogen nodig. Hij moet kritisch ingesteld zijn, zodat hij onder meer afstand kan nemen van bestaande denk- en actieschema’s, nieuwe verbanden weet te leggen, bewust kan omgaan met kennishiaten en verworven inzichten durft te toetsen.

7. Zelfontwikkeling, omdat je zelf je pad uitstippelt

Vele van deze competenties veronderstellen dat de medewerker zelf voortdurend blijft investeren in zijn ontwikkeling. Lang leuk leren en die ‘lessen’ toepassen is een basiscompetentie. Het gaat om “empowerment”. De medewerker moet de competenties om in de loopbaan goed te blijven leren van in het onderwijs meekrijgen. Moeten we in onderwijs en vorming nu al niet proactief deze competentie-ontwikkelingen integreren om morgen een betere aansluiting tussen onderwijs en arbeidsmarkt te verzekeren?

http://joblog.vdab.be/fonsleroy/2014/11 ... in_company

[YYZ]

Dus is het voorstellen van oplossingen zinloos, zolang de politiek niet meewerkt... Een of andere vorm van revolutie dringt zich op!

Uiteraard niet, politiek wordt geacht de bevolking te dienen, als politiek dat niet doet is het geen kwestie om politiek als instituut te veranderen dan wel te ijveren voor politiekers die wel helpen hieraan. Waar vind je die eigenlijk?

Ps. Hebt ge al een besturingssysteem? Ik hou mij beschikbaar met Linux. Laat iets weten

Denk te willen gaan voor die Window 7 zoals je ook adviseerde, ook een kwestie van politieke besluitvorming.

[Wil.]

En hoe zit het met het opwaarderen van de goudprijs, Wil.? Zijn de Amerikanen daar nog altijd zo tegen?
Mij lijkt het, in het licht van de gigantische, zeg maar astronomische, schuldenberg, een druppel op een hete plaat.

Dat is geen druppel, maar een hele emmer. Indien de Amerikaanse nat. bank haar bezittingen in 1 klap kan herwaarderen met een factor 50, dan neemt het eigen vermogen van de bank ook met hetzelfde getal toe. De dekking van de dollars die in omloop zijn wordt veel groter.

Vesselin spreekt hier over het opwaarderen van de goudprijs enkel, is dat hetzelfde dan wat je hier bedoelt met 'bezittingen'?

In deze context gaat het over goudbezittingen.

[YYZ]

In deze context gaat het over goudbezittingen.

Dank, dacht ik al. Dit discours dient dan ook gekaderd te worden binnen het idee dat geld gedekt dient te worden door goud. Los van het feit dat dit op zich een economische misvatting is, zien we dan het volgende:

Stel

(1) 1 kg goud => 100 geld => deze waardering is een menselijke keuze
(2) 100 kg goud => 10.000 geld => totale geldhoeveelheid

Variabelen

(1) prijsbepaling goud => mondiale afspraak
(2) hoeveelheid goud => goudoorlog

Correct?

[Wil.]

@Wil.,
Ge vindt dus dat Hörmann overdrijft?

Ik weet niet helemaal zeker over welk stuk van Hormann je nu spreekt. Wanneer het gaat over het terugbetalen van rente, dan denk ik dat dat zo is. Een flink stuk van de rente wordt niet door banken opgeëist, maar wel door andere 'deelnemers'. Dat zijn vaak mensen zoals jij en ik, die inschrijven op een obligatielening van een bedrijf. D.w.z. dat wij ons geld aan het bedrijf geven. Dat bedrijf realiseert uiteindelijk via de verkoop van goederen/diensten een meerwaarde die groot genoeg is om a) onze rente te betalen en b) nog een behoorlijke winst erbovenop te creëren zodat ook de aandeelhouders (via het dividend van het bedrijf) meegenieten van de inspanningen van het bedrijf.

Zodra de obligatielening is terugbetaald, is de stand van zaken als volgt:
- jij en ik hebben intrest ontvangen en zijn er beter van geworden.
- het bedrijf heeft meerwaarde geschapen waardoor de werknemers hun inkomen hebben behouden of verhoogd. Mogelijk zijn er nog extra werknemers nodig omdat de zaken nog beter gaan.
- de eigenaars van het bedrijf (zij die de aandelen bezitten) worden via het dividend en eventueel via de stijging van de beurskoers (indien beursgenoteerd bedrijf) ook beter van deze gang van zaken.

Bemerk dat inderdaad in totaal meer geld in omloop is gekomen, nl. de intrest die wij hebben ontvangen. De hoofdsom is uiteindelijk teruggegeven aan degenen die het geld hadden verstrekt (wij). Maar, er is ook meer waarde aanwezig dan voordien. Door het werk, de inspanningen van iedereen in het bedrijf, is de totale waarde op aarde toegenomen. Dan mag er ook meer geld in omloop gekomen zijn. Geldhoeveelheid en waardehoeveelheid moeten in evenwicht blijven. Als je meer geld in omloop brengt dan dat er waarde wordt toegevoegd, dan leidt dat tot inflatie.

Wie verliest er hier? Misschien wordt er een concurrerend bedrijf uit de markt geduwd. Dat kan hoewel het geen noodzaak is. Dat betekent dat dit andere bedrijf er niet in slaagt om aan de consumenten gelijkaardige producten aan te bieden aan een even lage prijs. Dan is het ook terecht dat die onderneming wordt opgedoekt. Dat principe heet 'creatieve destructie'. Een product of een bedrijf dat die producten maakt, wordt teniet gedaan ten voordele van een ander product dat voor de consument meer waarde biedt voor dezelfde prijs of dezelfe waarde voor een lagere prijs. Klompenmakers zijn uit de markt geduwd door schoenmakers.

En wat betreft het afschaffen van de rente... Dat moet wereldwijd gebeuren, natuurlijk. De islamitische bedrijven zitten ook gevangen in het wereldeconomische stelsel en zijn in eigen land onderworpen aan dictatoriale theocratieën.

Islamitische banken werken zonder het aanrekenen van rente, niettegenstaande zij in een concurrerende wereldeconomie leven. Of zij in eigen land onder een theocratische dictatuur leven of niet, dat maaakt weinig uit.
Er zijn islamitische banken actief in Groot-Brittannië bv. Ook in een democratie werken ze volgens hun principes.

[YYZ]

Ik weet niet helemaal zeker over welk stuk van Hormann je nu spreekt. Wanneer het gaat over het terugbetalen van rente, dan denk ik dat dat zo is. Een flink stuk van de rente wordt niet door banken opgeëist, maar wel door andere 'deelnemers'. Dat zijn vaak mensen zoals jij en ik, die inschrijven op een obligatielening van een bedrijf. D.w.z. dat wij ons geld aan het bedrijf geven. Dat bedrijf realiseert uiteindelijk via de verkoop van goederen/diensten een meerwaarde die groot genoeg is om a) onze rente te betalen en b) nog een behoorlijke winst erbovenop te creëren zodat ook de aandeelhouders (via het dividend van het bedrijf) meegenieten van de inspanningen van het bedrijf.

En dit is nu net waar het om gaat, we worden allemaal in dit spel betrokken en we denken dat we erbij winnen maar in werkelijkheid houden we onszelf geketend aan het systeem op die manier. De werkelijke winnaars zijn de bedenkers van het systeem die heel graag die strijd om geld in stand houden om er de vruchten van te plukken. De sociale gevolgen zijn echter immens, als ratten in een val.

[Wil.]

In deze context gaat het over goudbezittingen.

Dank, dacht ik al. Dit discours dient dan ook gekaderd te worden binnen het idee dat geld gedekt dient te worden door goud. Los van het feit dat dit op zich een economische misvatting is, zien we dan het volgende:

Stel

(1) 1 kg goud => 100 geld => deze waardering is een menselijke keuze
(2) 100 kg goud => 10.000 geld => totale geldhoeveelheid

Variabelen

(1) prijsbepaling goud => mondiale afspraak
(2) hoeveelheid goud => goudoorlog

Correct?

De prijsbepaling van goud wordt bij "mondiale afspraak" gemaakt. Maar de betekenis daarvan is deze: iedereen die wil betrokken zijn bij de prijsbepaling van goud, kan daar zijn steentje toe bijdragen nl. via een aankoop of verkoop van goud op de mondiale marktplaats. Dat is de beurs waar het goud wordt verkocht. Ik ga even niet verder in op de twee verschillende beurzen voor goud en goudfutures. Het principe telt.
In die zin is er een "mondiale afspraak" die elke seconde van de dag wordt hernieuwd, aangezien de beurzen quasi 24 uur op 24 uur open zijn.

De goudhoeveelheid blijft omzeggens constant doorheen de tijd. Indien de totale hoeveelheid goederen en diensten op de aarde toeneemt, dan zal elke gram goud in verhouding meer waard worden. Dat zal blijken via de 'marktplaats'.

[Wil.]

Ik weet niet helemaal zeker over welk stuk van Hormann je nu spreekt. Wanneer het gaat over het terugbetalen van rente, dan denk ik dat dat zo is. Een flink stuk van de rente wordt niet door banken opgeëist, maar wel door andere 'deelnemers'. Dat zijn vaak mensen zoals jij en ik, die inschrijven op een obligatielening van een bedrijf. D.w.z. dat wij ons geld aan het bedrijf geven. Dat bedrijf realiseert uiteindelijk via de verkoop van goederen/diensten een meerwaarde die groot genoeg is om a) onze rente te betalen en b) nog een behoorlijke winst erbovenop te creëren zodat ook de aandeelhouders (via het dividend van het bedrijf) meegenieten van de inspanningen van het bedrijf.

En dit is nu net waar het om gaat, we worden allemaal in dit spel betrokken en we denken dat we erbij winnen maar in werkelijkheid houden we onszelf geketend aan het systeem op die manier. De werkelijke winnaars zijn de bedenkers van het systeem die heel graag die strijd om geld in stand houden om er de vruchten van te plukken. De sociale gevolgen zijn echter immens, als ratten in een val.

Mits goede spelregels en een goede beheersing van de principes, hoeven er geen sociale rampen te gebeuren. De aanwezige geldhoeveelheid en aanwezige waardehoeveelheid moeten in overeenstemming blijven.

We hebben genoeg voorbeelden gezien van landen die hun geldhoeveelheid enorm hebben opgedreven terwijl de waardehoeveelheid even groot bleef (of kleiner werd). Zimbabwe tijdens deze eeuw. Duitsland in 1923. In dat jaar had de Duitse overheid 30 papierfabrieken en 132 drukkerijen in dienst om de aanvoer van nieuwe bankbriefjes te kunnen volgen.

[YYZ]

De prijsbepaling van goud wordt bij "mondiale afspraak" gemaakt. Maar de betekenis daarvan is deze: iedereen die wil betrokken zijn bij de prijsbepaling van goud, kan daar zijn steentje toe bijdragen nl. via een aankoop of verkoop van goud op de mondiale marktplaats. Dat is de beurs waar het goud wordt verkocht. Ik ga even niet verder in op de twee verschillende beurzen voor goud en goudfutures. Het principe telt. In die zin is er een "mondiale afspraak" die elke seconde van de dag wordt hernieuwd, aangezien de beurzen quasi 24 uur op 24 uur open zijn. De goudhoeveelheid blijft omzeggens constant doorheen de tijd. Indien de totale hoeveelheid goederen en diensten op de aarde toeneemt, dan zal elke gram goud in verhouding meer waard worden. Dat zal blijken via de 'marktplaats'.

Dit is totaal absurd Wil, zoals Vesselin ook al had aangegeven vanuit z'n studiewerkje. De goudstaven die als dekking dienen voor geld, hebben een andere hoedanigheid als het goud op de vrije markt. Wat het finaal zegt is dat geld helemaal niet hoeft gedekt te worden door goud, door dit alles te vermengen met elkaar ontstaat de grootste verwarring, iets dat sommigen natuurlijk graag stimuleren om hun slag thuis te halen.

De marktplaats is waar gewone mensen leven, het zijn nu de speelballen van wat geldspelletjes van een enkeling. Het treft miljoenen mensen en dan denk ik enkel maar aan Europa, het is echt niet zomaar dat de bevolking op straat komt vandaag. Ondanks wellicht niet iedereen de klepel weet hangen, weten we innerlijk en intuïtief verdomd goed dat er fundamenteels iets totaal verkeerd zit. Het is zelfs moeilijk om er nog naast te kijken.

[YYZ]

Mits goede spelregels en een goede beheersing van de principes, hoeven er geen sociale rampen te gebeuren. De aanwezige geldhoeveelheid en aanwezige waardehoeveelheid moeten in overeenstemming blijven.

Je stelt 'hoeven geen sociale rampen te gebeuren' alsof dat in de toekomst zou liggen, het is nu al een sociale ramp die aan het broeden is om tot ontploffing te komen.

We hebben genoeg voorbeelden gezien van landen die hun geldhoeveelheid enorm hebben opgedreven terwijl de waardehoeveelheid even groot bleef (of kleiner werd). Zimbabwe tijdens deze eeuw. Duitsland in 1923. In dat jaar had de Duitse overheid 30 papierfabrieken en 132 drukkerijen in dienst om de aanvoer van nieuwe bankbriefjes te kunnen volgen

Zoals eerder gesteld is dit vergelijk niet congruent, dergelijke praktijken zijn net het gevolg van de sociale ramp en onderdrukking. Niet dat het getuigt van gezond verstand maar het is een poging om zich te bevrijden van de onderdrukking die wordt opgelegd. We hebben een fundamenteel ander beleid nodig, ter vermijding van een dergelijke herhaling. Vandaag lijken we Zimbabwe telkens als excuus in te roepen om niets te doen, dat is de omgekeerde logica.