Het einde van het geld

[YYZ]

Welk soort ongelukken heb je in gedachten? Kun je daarvan een voorbeeld geven?

Iemand kan door onvoorzichtigheid verstrikt raken in de netten en overboord gesleurd worden. Of struikelen en met z'n hoofd ergens tegenaan stoten. Beste Wil, zijn dit niet wat absurde vragen?

[Wil.]

Welk soort ongelukken heb je in gedachten? Kun je daarvan een voorbeeld geven?

Iemand kan door onvoorzichtigheid verstrikt raken in de netten en overboord gesleurd worden. Of struikelen en met z'n hoofd ergens tegenaan stoten. Beste Wil, zijn dit niet wat absurde vragen?

Het gaat hier om een spraakverwarring. Gezien de 'rampen' die hier reeds werden beschreven t.g.v. het geldsysteem dat we nu gebruiken, gingen mijn gedachten eerder in diezelfde richting en niet in de letterlijke zin van fysieke ongelukken. Verkeerd begrepen.



Veel interessanter zijn de andere vragen in mijn posting van 9:32u die ik je wil horen beantwoorden.

[YYZ]

Waar zie jij dat transformatieproces? Hoe herken je iemand die aan het transformeren is? Welke daden stelt die persoon? Hoe handelt hij anders met geld dan iemand die nog altijd in, wat jij noemt, de 'geldgedreven wereld' zit? Eerlijk: ik ken zo niemand. Graag enkele voorbeelden uit de praktijk. Verwijs bij voorkeur eens naar een krantenartikel of zo.

Je kan er nog amper naast kijken Wil, hier niets anders dan over geldzaken en aanverwanten.

https://biflatie.nl/

Biflatie is het evenwichtig gebruiken van het systeem, vertrekkend van de verkeersvergelijking (MxV=PxT) komt er namelijk neutraal geld vrij bij deflatie. Let vooral op de psychologische aspecten bij dit proces, ook in veel werken terug te vinden. Door de rente wordt het systeem eenzijdig in een inflatoire richting gestuwd waardoor men de bevolking kan blijven misleiden. Mits toepassing van biflatie wordt die ballon doorprikt.

Hierin speelt moraliteit geen enkele, maar dan ook geen enkele rol meer. In die geldonafhankelijke wereld die je voorstelt, hoeft dan zelfs geen mentaliteitswijziging op te treden. Wat is dan het nut of het voordeel van een andere mentaliteit?

Je lijkt er een warboel van te willen maken Wil, als de mentaliteitswijziging voltrokken is dan hoef je het niet meer als 'to do' in aanmerking te nemen, dat is evident. De wijziging doet zich voor wanneer we van punt (1) geldgedreven naar (2) geldonafhankelijk gaan. Als je wil kan ik je dat proces wel even geven om dan te zien of de theorie klopt met de praktijk, is heel bijzonder.

•Ik vraag waarom iemand zich nog zou inspanningen getroosten om werk te verrichten.
•Je antwoordt: we kunnen de vraag bezien vanuit twee invalshoeken: enerzijds loonslavernij en anderzijds de 20-urige werkweek.

Zelfs als ik de laatste optie aanvaard, dan nog heb ik geen antwoord op mijn vraag. Ook hier volgt er geen antwoord op de vraag. Ik wil best aanvaarden dat schulden simpelweg kunnen 'weggeveegd' worden door een knop op een computer in te drukken. OK.

OK Wil, het is belangrijk om ergens een consensus te hebben om dan verder te bouwen, vandaar m'n bijkomende vraag. Als denkexperiment hebben we nu het volgende:

(1) alle schulden zijn weg
(2) mondiaal werken we allemaal 20 hr/week

Technisch (en ook praktisch) gezien is dit perfect mogelijk en getuigend van gezond economisch verstand. Jouw vragen:

(1) waarom zou iemand nog 8 hr aan de band staan?
(2) waarom zou iemand nog in de koolmijnen willen werken?
(3) waarom zou iemand nog gaan vissen?
(4) waarom zou iemand nog ....?

Je weet wellicht ook wel dat dit uiteindelijk absurde vragen zijn. Immers, toen er nog geen geld bestond, werkte men ook. Dit werk wordt verricht om in onze materiële behoeften te voorzien. Het enige verschil is dat deze arbeid in een geldonafhankelijke wereld volgens een sociaal duurzame modus zal geschieden en niet omwille van het geld op zich. Tenzij iemand zich tot supperras wil kronen, kunnen we dat werk verdelen op basis van de 20 hr/week die we hier als prognose gesteld hebben.

Maar de onmiddellijke consequentie ervan is, dat een diepe schuldenput maken als gevolg van aankopen allerhande, geen enkel moreel aspect meer heeft. Die opgestapelde schuld wegvegen is enkel nog een technische handeling. Net zoals je een schop moet afkuisen na het werk. Ze is dan klaar voor de volgende taak. Zo ook met schulden. Ze zijn weg en je kunt de volgende dag weer van start gaan.

Je verwart hier het ene met het andere Wil, het is om deze reden dat we een aantal voorwaarden invoegen. In de eerste plaats gaat het om een aantal onzekerheden weg te nemen, deze bepalen immers onze liquiditeitsvoorkeur waardoor het broodnodige vertrouwen niet gunstig gestemd wordt.

Als je ervan uitgaat dat iedereen als wilde dwazen begint te consumeren, dan zal je verhaal kloppen natuurlijk. Ook dat is iets wat die kwakzalvers van economen iedereen willen wijsmaken, op die manier promoveren we de mensheid tot varkens die nog slechts in staat zijn om te schrokken tot ze erbij neervallen. Zo gezien is het bijna een belediging voor die varkens, beetje gezond verstand kan ook wel, denk je niet?

[YYZ]

Het gaat hier om een spraakverwarring. Gezien de 'rampen' die hier reeds werden beschreven t.g.v. het geldsysteem dat we nu gebruiken, gingen mijn gedachten eerder in diezelfde richting en niet in de letterlijke zin van fysieke ongelukken. Verkeerd begrepen.

Op die manier, begrijpelijk. Gebeurlijke ongelukken is inderdaad iets anders dan de sociale catastrofe zoals deze zich nu afspeelt, evident.

Veel interessanter zijn de andere vragen in mijn posting van 9:32u die ik je wil horen beantwoorden

Zie vorig bericht, hoe een dergelijk transformatieproces werkt, kan ik je nog bezorgen. Het gaat inherent gepaard met chaotische verwarring, kunnen allen waarnemen dat het op die manier gaat, niet iets dat ik heb uitgevonden, gelukkig maar. Wetenschappers rapporteren hier deskundig over.

[Wil.]

Waar zie jij dat transformatieproces? Hoe herken je iemand die aan het transformeren is? Welke daden stelt die persoon? Hoe handelt hij anders met geld dan iemand die nog altijd in, wat jij noemt, de 'geldgedreven wereld' zit? Eerlijk: ik ken zo niemand. Graag enkele voorbeelden uit de praktijk. Verwijs bij voorkeur eens naar een krantenartikel of zo.

Je kan er nog amper naast kijken Wil, hier niets anders dan over geldzaken en aanverwanten.

https://biflatie.nl/

Biflatie is het evenwichtig gebruiken van het systeem, vertrekkend van de verkeersvergelijking (MxV=PxT) komt er namelijk neutraal geld vrij bij deflatie. Let vooral op de psychologische aspecten bij dit proces, ook in veel werken terug te vinden. Door de rente wordt het systeem eenzijdig in een inflatoire richting gestuwd waardoor men de bevolking kan blijven misleiden, mits toepassing van biflatie wordt die ballon doorprikt.

Weer moet ik stellen dat mijn vraag niet wordt beantwoord, YYZ.
Jij stelt dat meer en meer mensen meegaan in die 'flow' van transformatie. Er werd gevraagd om een krantenartikel waarin zulke mensen worden vermeld, maar je geeft me de website waar de filosofie wordt beschreven. Die filosofie hebben we nu al wel gehad, denk ik zo. Nu is het tijd voor de praktijk. Dat had ik immers heel specifiek en expliciet gevraagd, toch?

Wie is er al bezig aan de transformatie? Wie is er al in de dagelijkse praktijk overgestapt naar een andere mentale fase om met de geldonafhankelijke economie om te gaan. "meer en meer mensen" doen dat, zo lees ik. Ik zie ze niet. Ik ken ze niet en nochtans ben ik bereid te luisteren naar deze mensen. De theorie hebben we gehad. Nu de mensen aan het woord laten aub.

Hierin speelt moraliteit geen enkele, maar dan ook geen enkele rol meer. In die geldonafhankelijke wereld die je voorstelt, hoeft dan zelfs geen mentaliteitswijziging op te treden. Wat is dan het nut of het voordeel van een andere mentaliteit?

Je lijkt er een warboel van te willen maken Wil, als de mentaliteitswijziging voltrokken is dan hoef je het niet meer als 'to do' in aanmerking te nemen, dat is evident. De wijziging doet zich voor wanneer we van punt (1) geldgedreven naar (2) geldonafhankelijk gaan. Als je wil kan ik je dat proces wel even geven om dan te zien of de theorie kopt met de praktijk, is heel bijzonder.

Wat ik vraag is geen warboel. Laat ons nog even naar de kern van de zaak gaan. Jij vermeldt hier al verscheidene keren dat ons huidig geldsysteem aan de basis ligt van onnoemelijk veel ellende. Het is bijna niet meer te harden.

Die uitspraak gaat over een morele verantwoordelijkheid. Mensen onderwerpen aan ellende, druist in tegen het moreel gevoel van de meeste burgers. Zo ver ben ik mee met je denkwijze.

Nu komt het: de oplossing die je voorstelt is om via neutraal geld (en dat is het gemakkelijkst in digitale vorm bij te maken) alle schulden uit te wissen. Die werkwijze kan steeds opnieuw worden toegepast en kan voor iedereen worden toegepast.

Zodra dat gebeurt, valt ook de ellende van de mensen weg. Immers, ze hebben nu voldoende geld ter beschikking om daarmee hun basisbehoeften te voldoen en eventueel zelfs meer.
Wat er ook van zij: de ellende is weg. Er kan in dit 'geldonafhankelijk' systeem ook geen nieuwe soortgelijke ellende meer ontstaan, want zodra iemand gebukt gaat onder schulden die moeten worden terugbetaald, grijpt het systeem in en brengt het de schuldsituatie van deze man/vrouw terug op nul.

Dat is een onvoorstelbare vooruitgang tegenover de vorige toestand en op deze manier wordt de morele noodzaak om mensen te helpen die in financiële nesten zijn verzeild ook opgelost. Elke schuld is dan door een eenvoudige technische ingreep te neutraliseren.

•Ik vraag waarom iemand zich nog zou inspanningen getroosten om werk te verrichten.
•Je antwoordt: we kunnen de vraag bezien vanuit twee invalshoeken: enerzijds loonslavernij en anderzijds de 20-urige werkweek.

Zelfs als ik de laatste optie aanvaard, dan nog heb ik geen antwoord op mijn vraag. Ook hier volgt er geen antwoord op de vraag. Ik wil best aanvaarden dat schulden simpelweg kunnen 'weggeveegd' worden door een knop op een computer in te drukken. OK.

OK Wil, het is belanrgijk om ergens een consensus te hebben om dan verder te bouwen, vandaar m'n bijkomende vraag. Als denkexperiment hebben we nu het volgende:

(1) alle schulden zijn weg
(2) mondiaal werken we allemaal 20 hr/week

Technisch (en ook praktisch) gezien is dit perfect mogelijk en getuigend van gezond economisch verstand. Jouw vragen:

(1) waarom zou iemand nog 8 hr aan de band staan?
(2) waarom zou iemand nog in de koolmijnen willen werken?
(3) waarom zou iemand nog gaan vissen?
(4) waarom zou iemand nog ....?

Je weet wellicht ook wel dat dit uiteindelijk absurde vragen zijn. Immers, toen er nog geen geld bestond, werkte men ook.

Hier moet ik je even onderbreken. Er is geen enkele samenleving bekend waar vele duizenden mensen samenleefden, die zonder geld bestond. Inderdaad, er zijn stammen van enkele tientallen tot hooguit een paar honderd mensen die geen geld kennen. Maar er is in die samenlevingen een hoge morele dwang om inspanningen die iemand voor de groep doet, te compenseren met een gelijkaardige inspanning naargelang zijn mogelijkheden.

Vanaf de stedelijke samenlevingen zien we geld verschijnen. Onze huidige toestand in grootsteden met vele miljoenen mensen, kun je onmogelijk op gelijke voet stellen met de toestand in een stamverband.

Dit werk wordt verricht om in onze materiële behoeften te voorzien. Het enige verschil is dat deze arbeid in een geldonafhankelijke wereld volgens een sociaal duurzame modus zal geschieden en niet omwille van het geld op zich. Tenzij iemand zich tot supperras wil kronen, kunnen we dat werk verdelen op basis van de 20 hr/week die we hier als prognose gesteld hebben.

Ik volg je helemaal. We willen nog steeds in onze materiele behoeften voorzien. Maar waarom zou iemand nog een huis willen bouwen voor iemand, of een straat willen aanleggen met kasseien (een zeer zwaar beroep) als men het geld voor de basisbehoeften steeds ter beschikking heeft? Immers, ik ga naar de bakker en de beenhouwer, er ontstaat een schuld en die wordt door een technische ingreep terug op nul gebracht. Ik ben tevreden en ga zeker geen zwaar of inspannend of saai werk meer doen. Om welke reden zou ik daar nog aan beginnen?

Maar de onmiddellijke consequentie ervan is, dat een diepe schuldenput maken als gevolg van aankopen allerhande, geen enkel moreel aspect meer heeft. Die opgestapelde schuld wegvegen is enkel nog een technische handeling. Net zoals je een schop moet afkuisen na het werk. Ze is dan klaar voor de volgende taak. Zo ook met schulden. Ze zijn weg en je kunt de volgende dag weer van start gaan.

Je verwart hier het ene met het andere Wil, het is om deze reden dat we een aantal voorwaarden invoegen. In de eerste plaats gaat het om een aantal onzekerheden weg te nemen, deze bepalen immers onze liquiditeitsvoorkeur waardoor het broodnodige vertrouwen niet gunstig gestemd wordt.

Wat is het ene en wat is het andere dat ik verwar, YYZ? Welke voorwaarden heb je nu in gedachten? Welk soort vertrouwen bedoel je? Het vertrouwen in het feit dat anderen voor mij wel zullen werken, zodat ik het brood kan gaan kopen? Is er eigenlijk wel nood aan vertrouwen? We zijn immers op zoek naar een geldsysteem dat alle menselijke ellende uit de wereld haalt. Dat hebben we gevonden. We zijn er zeker van dat schulden altijd opnieuw kunnen worden weggestreept. Welk probleem kan er dan nog zijn?

Als je ervan uitgaat dat iedereen als wilde dwazen begint te consumeren, dan zal je verhaal kloppen natuurlijk.

Daarvan ga ik niet uit. Maar er zullen tussen de miljoenen mensen die hier rondlopen zeker een flink aantal mensen zijn die zich te buiten zullen gaan aan excessief koopgedrag. De meerderheid zal simpelweg de dagelijkse levensnoodzakelijke zaken aanschaffen, meer niet.

Maar zelfs bovenmatig koopgedrag leidt nooit naar een financieel probleem, en dat was toch het vertrekpunt van de hele discussie, niet? Vandaag gaan duizenden mensen gebukt onder de schuld die ze nauwelijks kunnen terugbetalen , vooral omwille van de interest die ze er nog moeten bovenop betalen, maar dat is nu allemaal voorbij. Ook voor degenen die geen maat kennen bij hun aankopen. Schuld kan eenvoudig technisch worden weggewerkt.

[YYZ]

Wat ik vraag is geen warboel. Laat ons nog even naar de kern van de zaak gaan. Jij vermeldt hier al verscheidene keren dat ons huidig geldsysteem aan de basis ligt van onnoemelijk veel ellende. Het is bijna niet meer te harden. Die uitspraak gaat over een morele verantwoordelijkheid. Mensen onderwerpen aan ellende, druist in tegen het moreel gevoel van de meeste burgers. Zo ver ben ik mee met je denkwijze. Nu komt het: de oplossing die je voorstelt is om via neutraal geld (en dat is het gemakkelijkst in digitale vorm bij te maken) alle schulden uit te wissen. Die werkwijze kan steeds opnieuw worden toegepast en kan voor iedereen worden toegepast. Zodra dat gebeurt, valt ook de ellende van de mensen weg. Immers, ze hebben nu voldoende geld ter beschikking om daarmee hun basisbehoeften te voldoen en eventueel zelfs meer. Wat er ook van zij: de ellende is weg. Er kan in dit 'geldonafhankelijk' systeem ook geen nieuwe soortgelijke ellende meer ontstaan, want zodra iemand gebukt gaat onder schulden die moeten worden terugbetaald, grijpt het systeem in en brengt het de schuldsituatie van deze man/vrouw terug op nul. Dat is een onvoorstelbare vooruitgang tegenover de vorige toestand en op deze manier wordt de morele noodzaak om mensen te helpen die in financiële nesten zijn verzeild ook opgelost. Elke schuld is dan door een eenvoudige technische ingreep te neutraliseren. Daarvan ga ik niet uit. Maar er zullen tussen de miljoenen mensen die hier rondlopen zeker een flink aantal mensen zijn die zich te buiten zullen gaan aan excessief koopgedrag. De meerderheid zal simpelweg de dagelijkse levensnoodzakelijke zaken aanschaffen, meer niet. Maar zelfs bovenmatig koopgedrag leidt nooit naar een financieel probleem, en dat was toch het vertrekpunt van de hele discussie, niet? Vandaag gaan duizenden mensen gebukt onder de schuld die ze nauwelijks kunnen terugbetalen , vooral omwille van de interest die ze er nog moeten bovenop betalen, maar dat is nu allemaal voorbij. Ook voor degenen die geen maat kennen bij hun aankopen. Schuld kan eenvoudig technisch worden weggewerkt.

Inderdaad Wil, dit is basiseconomie, schulden kan je ten allen tijde wegwerken op een technische manier en er kan - omwille van de neutraliteit van geld - nooit een geldtekort zijn. Elke maatregel die dit wel zou laten vermoeden, kent geen economische rechtsgeldigheid. Het probleem situeert zich dan elders, het ontbreekt niet aan technische middelen waarvoor we steeds hetzelfde bewijs kunnen inroepen.
Dit is relatief eenvoudig, met dezelfde methodiek is het ook duidelijk waarom rente absurd is. Dit weten we nu met wiskundige precisie, de vraag rest waarom politiek ons anders blijft berichten, net zoals waarom mensen dit niet weten en/of hier divers op reageren. Het antwoord hierop is in theorie ook eenvoudig, dit kunnen we terugvinden in allerhande studiewerk, geen geheim.

[YYZ]

Wat is het ene en wat is het andere dat ik verwar, YYZ? Welke voorwaarden heb je nu in gedachten? Welk soort vertrouwen bedoel je? Het vertrouwen in het feit dat anderen voor mij wel zullen werken, zodat ik het brood kan gaan kopen? Is er eigenlijk wel nood aan vertrouwen? We zijn immers op zoek naar een geldsysteem dat alle menselijke ellende uit de wereld haalt. Dat hebben we gevonden. We zijn er zeker van dat schulden altijd opnieuw kunnen worden weggestreept. Welk probleem kan er dan nog zijn?

Die voorwaarden kunnen ingelast worden om dat excessief koopgedrag te vermijden, niet om mensen opnieuw aan banden te leggen maar om toe te laten een sociaal duurzame modus operandi aan te nemen. Op deze manier kunnen we onthechten van de psychische manipulatie die ons werd opgelegd. Ook hier een eenvoudig principe, dit wisten we al en komt in het verlengde (of simultaan) van het voorgaande:

Eenvoud

Het idee van een monetaire reset is op zich bijzonder te noemen, naarmate we dit concept integreren ontdoen we ons tegelijkertijd van allerhande complexiteiten zoals eigen aan de hedendaagse systeemconfiguratie. Op deze manier transformeert onze wereld van ‘geldafhankelijk’ naar ‘geldonafhankelijk’ waardoor we economie terug als een sociale wetenschap kunnen zien, een wereld waarin ‘mens en milieu’ centraal staat.

Het idee van een ‘voorwaardelijke lotto’ is principieel eenvoudig, dit in tegenstelling tot het ‘lotto effect’ waar mensen geneigd zijn hun geld te ‘verbrassen’. In ons geval krijgt iedereen een bepaald bedrag op de rekening op voorwaarde dat deze ook op een sociaal duurzame manier besteed worden. In technische zin is deze boeking eenvoudig en transparant, zijnde credit ‘voorwaardelijke lotto’ (ic EV4) aan debet ‘kas voorwaardelijke lotto’ (ic M4).
Ook hier dienen we op te letten dat we niet in een soort van chaosdenken verzanden, het idee heeft een transformerende werking met als doel een co-creatieve modus operandi te bekrachtigen. In andere woorden, in een geldgedreven maatschappij zal dit idee anders onthaald worden dan wanneer een sociaal duurzame mentaliteit gangbaar is. De voorwaardelijkheid is dan ook niet te zien als een beperking en/of als machtsmiddel zoals dat maar al te vaak gedacht wordt, het heeft tot doel zelfredzaamheid en spontane solidariteit te bevorderen. Het geeft ons terug meer zekerheid over onze toekomst, net zoals het ruimte schept om dit transformatieproces fluweelzacht te laten verlopen.

Ook hier technisch geen probleem, wederom stelt zich de vraag waarom politiek ons anders blijft berichten.

[YYZ]

Hier moet ik je even onderbreken. Er is geen enkele samenleving bekend waar vele duizenden mensen samenleefden, die zonder geld bestond. Inderdaad, er zijn stammen van enkele tientallen tot hooguit een paar honderd mensen die geen geld kennen. Maar er is in die samenlevingen een hoge morele dwang om inspanningen die iemand voor de groep doet, te compenseren met een gelijkaardige inspanning naargelang zijn mogelijkheden. Vanaf de stedelijke samenlevingen zien we geld verschijnen. Onze huidige toestand in grootsteden met vele miljoenen mensen, kun je onmogelijk op gelijke voet stellen met de toestand in een stamverband.

Geld werd ingevoerd als praktisch ruilmiddel, het eventuele misbruik daarvan heeft te maken met de mens en zijn ontwikkeling. Hierover werd reeds veel geschreven, met een moeilijk woord noemt dat praxeologie. Naargelang wie of wat dominant is, kunnen er spanningen ontstaan. Zeker wanneer het duidelijker wordt hoe 'het systeem' miljoenen mensen raakt om uiteindelijk absurde redenen (zie bewijslast).

Ik volg je helemaal. We willen nog steeds in onze materiele behoeften voorzien. Maar waarom zou iemand nog een huis willen bouwen voor iemand, of een straat willen aanleggen met kasseien (een zeer zwaar beroep) als men het geld voor de basisbehoeften steeds ter beschikking heeft? Immers, ik ga naar de bakker en de beenhouwer, er ontstaat een schuld en die wordt door een technische ingreep terug op nul gebracht. Ik ben tevreden en ga zeker geen zwaar of inspannend of saai werk meer doen. Om welke reden zou ik daar nog aan beginnen?

Dat is de vraag Wil, welke toekomst willen we? Zijn we bereid om een co-creatieve en derhalve democratische samenleving op te bouwen of niet? Dat we vandaag niet in een democratie leven, mag inmiddels wel duidelijk zijn, dit ontkennen is als zelfbedrog. Dat we misschien dachten van wel, heeft andere redenen zoals we hier en nu zien. Als mensen niet bereid zijn om voor elkaar iets te doen dan zal de samenleving er anders uitzien dan wanneer we dat wel doen, lijkt me evident.

Maar hoe komen we te weten hoe die toekomst er kan uitzien als we niet eens correct ingelicht worden? Ook hier, waarom krijgen we die informatie van politiek niet?

[Wil.]

Wat ik vraag is geen warboel. Laat ons nog even naar de kern van de zaak gaan. Jij vermeldt hier al verscheidene keren dat ons huidig geldsysteem aan de basis ligt van onnoemelijk veel ellende. Het is bijna niet meer te harden. Die uitspraak gaat over een morele verantwoordelijkheid. Mensen onderwerpen aan ellende, druist in tegen het moreel gevoel van de meeste burgers. Zo ver ben ik mee met je denkwijze. Nu komt het: de oplossing die je voorstelt is om via neutraal geld (en dat is het gemakkelijkst in digitale vorm bij te maken) alle schulden uit te wissen. Die werkwijze kan steeds opnieuw worden toegepast en kan voor iedereen worden toegepast. Zodra dat gebeurt, valt ook de ellende van de mensen weg. Immers, ze hebben nu voldoende geld ter beschikking om daarmee hun basisbehoeften te voldoen en eventueel zelfs meer. Wat er ook van zij: de ellende is weg. Er kan in dit 'geldonafhankelijk' systeem ook geen nieuwe soortgelijke ellende meer ontstaan, want zodra iemand gebukt gaat onder schulden die moeten worden terugbetaald, grijpt het systeem in en brengt het de schuldsituatie van deze man/vrouw terug op nul. Dat is een onvoorstelbare vooruitgang tegenover de vorige toestand en op deze manier wordt de morele noodzaak om mensen te helpen die in financiële nesten zijn verzeild ook opgelost. Elke schuld is dan door een eenvoudige technische ingreep te neutraliseren. Daarvan ga ik niet uit. Maar er zullen tussen de miljoenen mensen die hier rondlopen zeker een flink aantal mensen zijn die zich te buiten zullen gaan aan excessief koopgedrag. De meerderheid zal simpelweg de dagelijkse levensnoodzakelijke zaken aanschaffen, meer niet. Maar zelfs bovenmatig koopgedrag leidt nooit naar een financieel probleem, en dat was toch het vertrekpunt van de hele discussie, niet? Vandaag gaan duizenden mensen gebukt onder de schuld die ze nauwelijks kunnen terugbetalen , vooral omwille van de interest die ze er nog moeten bovenop betalen, maar dat is nu allemaal voorbij. Ook voor degenen die geen maat kennen bij hun aankopen. Schuld kan eenvoudig technisch worden weggewerkt.

Inderdaad Wil, dit is basiseconomie, schulden kan je ten allen tijde wegwerken op een technische manier en er kan - omwille van de neutraliteit van geld - nooit een geldtekort zijn. Elke maatregel die dit wel zou laten vermoeden, kent geen economische rechtsgeldigheid. Het probleem situeert zich dan elders, het ontbreekt niet aan technische middelen waarvoor we steeds hetzelfde bewijs kunnen inroepen.
Dit is relatief eenvoudig, met dezelfde methodiek is het ook duidelijk waarom rente absurd is. Dit weten we nu met wiskundige precisie, de vraag rest waarom politiek ons anders blijft berichten, net zoals waarom mensen dit niet weten en/of hier divers op reageren. Het antwoord hierop is in theorie ook eenvoudig, dit kunnen we terugvinden in allerhande studiewerk, geen geheim.

YYZ, zo komen we nergens, vermoed ik. Ik krijg een deja-vu ervaring met dat plaatje. We zijn op het punt gekomen dat we de theorie en de filosofie achter ons hebben gelaten. Er is echt geen behoefte aan een nieuw rondje 'plaatjeskijken'. Ik hoop op antwoorden. Welke zaken heb ik verward, dat was de vraag.

[YYZ]

Weer moet ik stellen dat mijn vraag niet wordt beantwoord, YYZ. Jij stelt dat meer en meer mensen meegaan in die 'flow' van transformatie. Er werd gevraagd om een krantenartikel waarin zulke mensen worden vermeld, maar je geeft me de website waar de filosofie wordt beschreven. Die filosofie hebben we nu al wel gehad, denk ik zo. Nu is het tijd voor de praktijk. Dat had ik immers heel specifiek en expliciet gevraagd, toch? Wie is er al bezig aan de transformatie? Wie is er al in de dagelijkse praktijk overgestapt naar een andere mentale fase om met de geldonafhankelijke economie om te gaan. "meer en meer mensen" doen dat, zo lees ik. Ik zie ze niet. Ik ken ze niet en nochtans ben ik bereid te luisteren naar deze mensen. De theorie hebben we gehad. Nu de mensen aan het woord laten aub.

Hieronder slechts een voorbeeld, Fons Leroy (gedelegeerd bestuurder VDAB) verwijst in z'n blog naar de noodzaak om onze competenties anders in te zetten. Dit is mi toch niet Janneke en Mieke die wat staan te bazelen in de marge van het bestaan. Wie even 'sociale duurzame economie' googeld, komt misschien terecht in een wereld waarvan men het bestaan niet eens wist.

1. Zingevingscompetenties, omdat we willen weten waarom en waarvoor

Het belang van waarden als drijfveer voor handelen zal toenemen en bedrijven zullen hun MVO-beleid concreet in beeld (moeten) brengen. De nieuwe medewerkers willen hun talent inzetten als het bijdraagt tot een betere wereld met meer verbondenheid, solidariteit,... Netwerken zullen samenhangen via gelijklopende waarden ... Dus is zingeving een bindmiddel voor toekomstige organisaties en hun medewerkers in een netwerkte samenleving en economie. Als er geen interesse voor bestaat, zal het natuurlijk allemaal vaag en zever zijn, dat spreekt voor zich. Het is derhalve niet zo dat niemand hier mee bezig zou zijn, integendeel.

2. Connecterende competenties, omdat we het meer dan ooit samen moeten doen

De belangrijkste maatschappelijke uitdagingen, zoals ecologie, armoedebestrijding en mondiale ontwikkelingen (wat vaag), vergen een overkoepelende totaalaanpak. Dat kan pas, als mensen met diverse kennis en kunde met elkaar verbinding zoeken én vinden. De sociale media vormen daarbij een belangrijk middel. Maar ook op het niveau van de individuele (professionele) relaties gaat het méér om storytelling, twee-richtingscommunicatie, directe en verbindende interacties. Communicatie en connectiviteit gaan dus hand in hand.

3. Zorgzaamheid, om de toenemende risico’s op te vangen

De risicomaatschappij is een bekend begrip. Ulrich Beck, de Duitse socioloog, beschrijft hoe de samenleving geconfronteerd wordt met grootschalige risico’s die voortspruiten uit zelf op gang gezette processen en ontwikkelingen. Hij refereert o.m. naar de klimaatveranderingen, terrorisme, armoede, natuurrampen, … De recente geschiedenis toont het toenemend risicokarakter van onze samenleving aan. We moeten de ecologische, financiële, economische en menselijke risico’s dan ook tot een minimum herleiden en optimaal beheren. Dat wordt een opdracht voor elke medewerker. Iedereen hoort mee te zorgen voor een gezond klimaat, respect voor de privacy en risicobeheersing op zijn domein.

4. Spaarzaamheid, om deze wereld leefbaar te houden

De medewerker van morgen zal groene competenties moeten bezitten ongeacht zijn functie. Spaarzaam omgaan met grondstoffen van welke natuur ook zal een basisvaardigheid moeten zijn om deze wereld leefbaar te houden. Een C2C- aanpak waarbij geen afval of verkwisting wordt georganiseerd is het fundament van de economie van de toekomst. Dit geldt ook voor de menselijke grondstoffen.

5. Wendbaarheid, om snel te kunnen veranderen

De medewerker van morgen zal wendbaar, beweeglijk moeten zijn om gepast op de snelle veranderingen in te spelen. Flexibiliteit, creativiteit en innovatievermogen zijn noodzakelijke deelcompetenties om elke verandering als een kans en niet als een bedreiging te zien.

6. Kritische ingesteldheid, omdat je niets zomaar blijft aannemen

Liefst kan iedereen met een volledig zicht op de context uitdagingen aanpakken en problemen oplossen. Daarvoor heeft de medewerker een sterk denkvermogen nodig. Hij moet kritisch ingesteld zijn, zodat hij onder meer afstand kan nemen van bestaande denk- en actieschema’s, nieuwe verbanden weet te leggen, bewust kan omgaan met kennishiaten en verworven inzichten durft te toetsen.

7. Zelfontwikkeling, omdat je zelf je pad uitstippelt

Vele van deze competenties veronderstellen dat de medewerker zelf voortdurend blijft investeren in zijn ontwikkeling. Lang leuk leren en die ‘lessen’ toepassen is een basiscompetentie. Het gaat om “empowerment”. De medewerker moet de competenties om in de loopbaan goed te blijven leren van in het onderwijs meekrijgen. Moeten we in onderwijs en vorming nu al niet proactief deze competentie-ontwikkelingen integreren om morgen een betere aansluiting tussen onderwijs en arbeidsmarkt te verzekeren?

http://joblog.vdab.be/fonsleroy/2014/11 ... in_company

[Wil.]

Wat is het ene en wat is het andere dat ik verwar, YYZ? Welke voorwaarden heb je nu in gedachten? Welk soort vertrouwen bedoel je? Het vertrouwen in het feit dat anderen voor mij wel zullen werken, zodat ik het brood kan gaan kopen? Is er eigenlijk wel nood aan vertrouwen? We zijn immers op zoek naar een geldsysteem dat alle menselijke ellende uit de wereld haalt. Dat hebben we gevonden. We zijn er zeker van dat schulden altijd opnieuw kunnen worden weggestreept. Welk probleem kan er dan nog zijn?

Die voorwaarden kunnen ingelast worden om dat excessief koopgedrag te vermijden, niet om mensen opnieuw aan banden te leggen maar om toe te laten een sociaal duurzame modus operandi aan te nemen. Op deze manier kunnen we onthechten van de psychische manipulatie die ons werd opgelegd.

Er is blijkbaar een instantie die zal beslissen of al beslist heeft (?) dat wij psychisch gemanipuleerd worden en en geworden zijn. En dat geldt voor iedereen? Zou het kunnen dat bepaalde personen helemaal niet psychisch gemanipuleerd zijn? Ben jij het ook?
Zo'n 'hogere instantie' die dat beslist, lijkt me verre van democratisch. Zulke ondemocratische methodes zullen geen ingang vinden. Dan stopt de filosofie en de praktijk.

Ook hier een eenvoudig principe, dit wisten we al en komt in het verlengde (of simultaan) van het voorgaande:

Eenvoud

Het idee van een monetaire reset is op zich bijzonder te noemen, naarmate we dit concept integreren ontdoen we ons tegelijkertijd van allerhande complexiteiten zoals eigen aan de hedendaagse systeemconfiguratie. Op deze manier transformeert onze wereld van ‘geldafhankelijk’ naar ‘geldonafhankelijk’ waardoor we economie terug als een sociale wetenschap kunnen zien, een wereld waarin ‘mens en milieu’ centraal staat.

Het idee van een ‘voorwaardelijke lotto’ is principieel eenvoudig, dit in tegenstelling tot het ‘lotto effect’ waar mensen geneigd zijn hun geld te ‘verbrassen’. In ons geval krijgt iedereen een bepaald bedrag op de rekening op voorwaarde dat deze ook op een sociaal duurzame manier besteed worden.

Waarom slechts 'een bepaald bedrag'? Geld kan toch bijgemaakt worden naar believen?

Wanneer is iets sociaal duurzaam? Is een pintje gaan drinken in het café om de hoek sociaal duurzaam? Wie bepaalt dat? Is een mobile home waar je met 7 vrienden in kunt slapen een sociaal duurzaam instrument?
Ook hier begint een ondemocratisch diertje zijn kop op te steken, denk je niet?

Ook hier dienen we op te letten dat we niet in een soort van chaosdenken verzanden, het idee heeft een transformerende werking met als doel een co-creatieve modus operandi te bekrachtigen. In andere woorden, in een geldgedreven maatschappij zal dit idee anders onthaald worden dan wanneer een sociaal duurzame mentaliteit gangbaar is.

Wordt de kar hier niet voor het paard gespannen? In je laatste zin schrijf je dat dit idee (geld besteden op sociaal duurzame wijze, neem ik aan?) anders onthaald wordt in een sociaal duurzame mentaliteit dan in een geldgedreven maatschappij.

Maar we moeten precies vanuit die geldgedreven maatschappij overstappen naar de sociaal duurzame maatschappij. Je kunt niet vertrekken vanaf het eindpunt en zo wordt dat hier voorgesteld.

De voorwaardelijkheid is dan ook niet te zien als een beperking en/of als machtsmiddel zoals dat maar al te vaak gedacht wordt, het heeft tot doel zelfredzaamheid en spontane solidariteit te bevorderen. Het geeft ons terug meer zekerheid over onze toekomst, net zoals het ruimte schept om dit transformatieproces fluweelzacht te laten verlopen.

Ja, ja, allemaal goed en wel "de voorwaardelijk is niet te zien als ..." , dat houdt een verwachting in, een wens om het zo niet te zien. De praktijk - zoals je zelf ook wel weet - is helemaal anders.

[YYZ]

YYZ, zo komen we nergens, vermoed ik. Ik krijg een deja-vu ervaring met dat plaatje. We zijn op het punt gekomen dat we de theorie en de filosofie achter ons hebben gelaten. Er is echt geen behoefte aan een nieuw rondje 'plaatjeskijken'. Ik hoop op antwoorden. Welke zaken heb ik verward, dat was de vraag.

Sorry Wil, het is maar voor de kleine kindjes op het forum hier, ze blijken expert in alles maar ze kunnen niet eens tot twee tellen. Toch zijn ze erbij als domme kippen om normale mensen de kop af te rukken. Met dat plaatje kunnen ze zich wat bezighouden, wellicht gaan ze de vakjes wat kleuren en gaan ze alweer voorbij aan de inhoud. Maar goed, wat betreft die verwarring die ik meende te bespeuren. Je stelde:

Hierin speelt moraliteit geen enkele, maar dan ook geen enkele rol meer. In die geldonafhankelijke wereld die je voorstelt, hoeft dan zelfs geen mentaliteitswijziging op te treden. Wat is dan het nut of het voordeel van een andere mentaliteit?

Wat ik hier uit ventileer

(1) geldgedreven => immoreel neveneffect
(2) geldonafhankelijk => moreler, kwestie van financiële ethiek/beleid

In (2) is die mentaliteitswijziging reeds gerealiseerd, het heeft dan ook geen nut om dat nog eens te doen binnen dit denkkader. Naar mijn idee lijk je hier de noodzaak tot wijziging te plaatsen binnen (2), vandaar dat ik stel dat het een verwarring is.

[Vesselin]

De inhoud van je tekst zou ik durven vergelijken met de volgende uitspraak van iemand die vaststelt dat het licht niet aangaat als hij op het knopje drukt:
"Verdorie, die draad zit nog vol amperes van gisteren. Er kan geen enkele volt door. Er moet hier dringend een nieuwe leiding gelegd worden."

Euh... pardon?!... Het tere hartje van een boekhouder geraakt?!....
Het afschaffen van het geldende boekhoudkundig systeem kan natuurlijk niet binnen het hedendaagse bestel van een concurrentie-maatschappij!
Wellicht bedoelt hij: "In een maatschappij waarin de gemeenschap zelf op democratische wijze het geld beheert en er voor gezorgd wordt dat niemand iets te kort komt, is deze vorm van boekhouden niet meer nodig."

Ps. Ik heb Hörmann - en dit is geen grapje - proberen te mailen vanmorgen, om hem te vragen of ik stukken uit zijn boek mocht vertalen (op den duur misschien het ganse boek). Maar de twee mailadressen die hij op zijn site opgeeft, werden geweigerd... (zijn er problemen om te mailen met Oostenrijk misschien?). Dus belde ik hem gewoon op. Hij nam op en ik vroeg of hij ervoor wou zorgen dat ik hem kon mailen. Hij was zeer vriendelijk. Maar ik heb nog altijd niets van hem gehoord. Wellicht dacht hij op zijn Weens: "Ein verrückter Mensch!"

[YYZ]

Er is blijkbaar een instantie die zal beslissen of al beslist heeft (?) dat wij psychisch gemanipuleerd worden en en geworden zijn. En dat geldt voor iedereen? Zou het kunnen dat bepaalde personen helemaal niet psychisch gemanipuleerd zijn? Ben jij het ook? Zo'n 'hogere instantie' die dat beslist, lijkt me verre van democratisch. Zulke ondemocratische methodes zullen geen ingang vinden. Dan stopt de filosofie en de praktijk.

We zijn allemaal psychisch gemoduleerd, dat is basis en geldt voor ons allen. Het is nog wat anders dat men een 'democratie' verkoopt terwijl het dat duidelijk niet is, een welvaartsdictatuur is iets anders. Sommigen trachten nu zelfs bewijzen te ontkennen en dat alsof wiskunde en economische grondbeginselen niet meer zouden bestaan, ondanks lachwekkend is het tegelijkertijd uiterst tragisch als je naar de sociale catastrofe kijkt.

[YYZ]

Euh... pardon?!... Het tere hartje van een boekhouder geraakt?!.... Het afschaffen van het geldende boekhoudkundig systeem kan natuurlijk niet binnen het hedendaagse bestel van een concurrentie-maatschappij! Wellicht bedoelt hij: "In een maatschappij waarin de gemeenschap zelf op democratische wijze het geld beheert en er voor gezorgd wordt dat niemand iets te kort komt, is deze vorm van boekhouden niet meer nodig."

Beste Vesselin, wat Wil wil zeggen is dat het systeem 'verkracht' werd, het systeem zelf is bruikbaar. Normaal gezien kan je via het eigen vermogen 'gratis geld' toevoegen naar hartelust, malafide economen maken mensen wijs dat zoiets niet zou kunnen en mensen geloven dat, daarin ligt de psychische manipulatie. Het systeem zelf is ok zoals het is. Het is een beetje als het stuur van je wagen saboteren, die wagen is ok op voorwaarde dat men dat stuur niet saboteert natuurlijk. Je hoeft heel je wagen niet te veroordelen, kind en badwater, je weet wel.