Enkel de Amerikaan kan zeggen dat'm moet stoppen. Gaat het over geld, ik denk het niet.
W11 RAM 32 GB SSD 1 TB,16:9=1920*1080 ; 4:3=1440*1080, ik heb steeds mijn helpdesk
Israël en de Palestijnen: enige toelichting
Het is nu officieel bevestigd door de "International Association of Genocide Scholars" : Israel pleegt een genocide. Heeft Trump hierop al gereageerd ?
Voor de Hamas-boys maakt het niet veel verschil uit hoeveel mensen er sterven in de strijd tegen de vijand: dat zijn allemaal martelaars en dat is het hoogst bereikbare in hun ideologie.
De gewone burgers, echter, zullen bij de volgende verkiezingen - als die er komen - toch eens moeten overwegen of ze wéér die terroristen aan de macht zullen brengen. Indien niet, wel dan krijgen ze het menu dat ze besteld hebben.
pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.
Nu heeft men de gijzelaars verdeeld (24 uur terug al) in die Gaza stad terwijl men de blokken aan het platleggen is. Om de tunnels bloot te leggen. De burgers daar zullen weer als schild dienen.
Die in de tunnel worden bevoorraad, de gsm masten liggen ook plat. Satelliet-telefoon is't enige wat nog werkt daar.
Stilaan hoop je dat het gedaan geraakt maar dan staat er geen gebouw recht meer. Verder is de keuze aan die hamas.
Die in de tunnel worden bevoorraad, de gsm masten liggen ook plat. Satelliet-telefoon is't enige wat nog werkt daar.
Stilaan hoop je dat het gedaan geraakt maar dan staat er geen gebouw recht meer. Verder is de keuze aan die hamas.
W11 RAM 32 GB SSD 1 TB,16:9=1920*1080 ; 4:3=1440*1080, ik heb steeds mijn helpdesk
Ik hoor en zie steeds maar Free Palestine en grote manifestaties en acties en nooit Free the hostages. Wat eerst vernoemen?
W11 RAM 32 GB SSD 1 TB,16:9=1920*1080 ; 4:3=1440*1080, ik heb steeds mijn helpdesk
Het is me opgevallen dat kinderen graatmager gefilmd worden en de rest er gezond bij loopt en zelfs met auto's vluchten. Waar wordt dat gefilmd?
In Small film Studio'sWaar wordt dat gefilmd?
pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.
Vele landen gaven ja op Palestina is een staat. En dan hoort ge dat het in 2 wordt gedaan of 2 stukken door de joden. Beiden hebben boter op hun hoofd.
W11 RAM 32 GB SSD 1 TB,16:9=1920*1080 ; 4:3=1440*1080, ik heb steeds mijn helpdesk
Wie kent de familienaam van mozes, hij is van Vlaamse afkomst. Van den Berg heet ie. Het staat in de bijbel : en toen kwam Mozes van de berg….
Spinnst du oder was
... en, hij was de eerste influencer: hij had al duizenden volgers in de woestijn.twistenopdemaan schreef: ↑24 sep 2025, 08:34Wie kent de familienaam van mozes, hij is van Vlaamse afkomst. Van den Berg heet ie. Het staat in de bijbel : en toen kwam Mozes van de berg….
pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.
KOLONIALISME VAN BALFOUR TOT TRUMP
Door Johan Depoortere
Er loopt een rechte lijn van de Balfourverklaring (1917) tot het “vredesplan” voor Gaza van Trumpanyahu (2025). Het is de lijn van het koloniale denken. In de lange geschiedenis van het zionisme is er geen plaats voor de oorspronkelijke bewoners van het land dat door Europese joden gekoloniseerd werd in naam van een ideologie van joodse suprematie. In de Balfourverklaring waarmee de Britse regering een “joods tehuis” belooft worden de Palestijnen weggezet als “de bestaande niet-joodse gemeenschappen in Palestina,” notabene de overgrote meerderheid van de bevolking wier mening uiteraard niet werd gevraagd. Diezelfde lijn werd voortgezet in het beruchte Verdelingsplan van de Verenigde Naties uit 1947 dat het grootste en beste deel van de oppervlakte van het land toekende aan de joodse minderheid. Het plan was bekokstoofd in een speciale commissie waar geen enkel Arabisch land noch a fortiori de Palestijnen zelf in vertegenwoordigd waren. Het plan was overigens een voorstel dat goedgekeurd werd door de Algemene Vergadering maar nooit de Veiligheidsraad haalde en dus niet de bindende juridische kracht had van een resolutie.
De Balfourverklaring.
Het “plan Trump” zet die koloniale traditie onverkort voort. Het is geen vredesvoorstel maar een ultimatum gericht aan Hamas: te nemen of te laten. In de voorgestelde “Board of Peace” die het voorlopig bestuur van Gaza zou vormen krijgen Palestijnse vertegenwoordigers in het beste geval een ondergeschikte rol. De beslissingen worden genomen door een club vooraanstaande rijken onder leiding van niemand minder dan de vastgoedmagnaat cum president van de Verenigde Staten Donald J. Trump. Onder de leidende figuren Tony Blair, voormalig Brits premier en voortrekker van de misdadige oorlog tegen Irak met honderdduizenden slachtoffers en mede-oorzaak van de ontwrichting van het Midden-Oosten en de opkomst van Islamitische Staat en wereldwijd terrorisme.
Dat het “vredesplan” inderdaad vrede zal brengen in Palestina en het Midden-Oosten is zeer twijfelachtig. In de commentaren in de gevestigde media wordt druk gespeculeerd over de vraag of Hamas zal meestappen in de twintig punten van het plan en zichzelf dus zal opheffen. Het is een dilemma waar de beweging onmogelijk ongeschonden uit kan komen: zeggen ze ja dan verliezen ze alle geloofwaardigheid als verzetsbeweging, zeggen ze neen dan krijgen ze de zwartepiet doorgeschoven en worden ze verantwoordelijk voor de verdere slachting van de Gazanen en de totale vernietiging van wat nog rest van Gaza. De slachtoffers van de genocide worden op die manier de daders. De bevolking van Gaza zelf wordt niet om haar mening gevraagd maar staat eveneens voor een verscheurend dilemma: een einde aan de opgelegde hongersnood en de dagelijkse massamoorden of onderwerping aan de koloniale macht. De vraag is maar of die onderwerping inderdaad het einde zal betekenen van de diepe ellende waarin de bevolking zich bevindt.
De beloften die de Gazanen over de streep moeten trekken zijn behalve vaag ook allesbehalve geloofwaardig. In zijn boodschap tot de Israëlische bevolking zei Netanyahu in het Hebreeuws dat er van terugtrekking van Israëlische troepen ook na een eventueel bestand geen sprake kan zijn. De garanties van de Verenigde Staten voor naleving van de overeenkomsten met Hamas waren in het verleden de inkt niet waard waarmee ze waren geschreven. Het akkoord met Hamas waarmee 33 gegijzelden werden vrijgelaten bombardeerde Israël in maart van dit jaar ondanks de Amerikaanse garanties aan flarden.
De vraag is overigens of Netanyahu zelf achter het plan staat en of hij het over de horde van zijn extreemrechtse coalitiepartners krijgt. Figuren als Itamar Ben Gvir en Bezalel Smotrich, maar zij lang niet alleen, hebben overduidelijk gemaakt wat de eindbedoeling is van de genocide in Gaza: het verdrijven van de Palestijnse bevolking om plaats te maken voor joodse kolonisatie. Zij hebben er nooit een geheim van gemaakt dat wat in Gaza gebeurt de uitvoering en de voltooiing is van de Nakba: de etnische zuivering die in 1948 is begonnen met het uitdrijven van 80% van de Palestijnse bevolking maar die in hun ogen onvoltooid is gebleven zolang er in het gebied tussen de rivier de Jordaan en de Middellandse Zee nog een aanzienlijke Palestijnse bevolking overblijft. Daar leven nu 14 miljoen mensen, evenveel joden als niet-joden – een situatie die voor de zionistische hardliners ondragelijk is.
Theodor Herzl
“Een land zonder volk voor een volk zonder land” was de slogan die de vestiging van een joodse en Europese staat moest verantwoorden in een gebied dat noch joods noch Europees was. De zionisten beseften heel goed dat Palestina helemaal geen “land zonder volk was” maar integendeel een van de dichtst bevolkte gebieden ter wereld. De mensen die daar toen leefden mochten daarom geen ”volk” worden genoemd. In de beste koloniale traditie werden ze niet geacht als volk te bestaan en het recht te hebben over hun bestaan te beschikken. Daarom moesten ze in de woorden van Theodor Herzl, de stamvader van het politieke zionisme, “geen werk krijgen behalve het aanleggen van wegen en het droogleggen van moerassen. Daarna moesten ze ongemerkt over de grens worden gezet.” Het is deze traditie die in rauwe vorm wordt vertegenwoordigd door Ben Gvir, Smotrich en hun steeds invloedrijker medestanders in de Israëlische regering en samenleving. Het is onwaarschijnlijk dat ze hun droom van herkolonisering van Gaza en de annexatie van de Westelijke Jordaanoever zouden opgeven voor de plannen van een Amerikaanse president die droomt van de Nobelprijs voor de vrede.
Door Johan Depoortere
Er loopt een rechte lijn van de Balfourverklaring (1917) tot het “vredesplan” voor Gaza van Trumpanyahu (2025). Het is de lijn van het koloniale denken. In de lange geschiedenis van het zionisme is er geen plaats voor de oorspronkelijke bewoners van het land dat door Europese joden gekoloniseerd werd in naam van een ideologie van joodse suprematie. In de Balfourverklaring waarmee de Britse regering een “joods tehuis” belooft worden de Palestijnen weggezet als “de bestaande niet-joodse gemeenschappen in Palestina,” notabene de overgrote meerderheid van de bevolking wier mening uiteraard niet werd gevraagd. Diezelfde lijn werd voortgezet in het beruchte Verdelingsplan van de Verenigde Naties uit 1947 dat het grootste en beste deel van de oppervlakte van het land toekende aan de joodse minderheid. Het plan was bekokstoofd in een speciale commissie waar geen enkel Arabisch land noch a fortiori de Palestijnen zelf in vertegenwoordigd waren. Het plan was overigens een voorstel dat goedgekeurd werd door de Algemene Vergadering maar nooit de Veiligheidsraad haalde en dus niet de bindende juridische kracht had van een resolutie.
De Balfourverklaring.
Het “plan Trump” zet die koloniale traditie onverkort voort. Het is geen vredesvoorstel maar een ultimatum gericht aan Hamas: te nemen of te laten. In de voorgestelde “Board of Peace” die het voorlopig bestuur van Gaza zou vormen krijgen Palestijnse vertegenwoordigers in het beste geval een ondergeschikte rol. De beslissingen worden genomen door een club vooraanstaande rijken onder leiding van niemand minder dan de vastgoedmagnaat cum president van de Verenigde Staten Donald J. Trump. Onder de leidende figuren Tony Blair, voormalig Brits premier en voortrekker van de misdadige oorlog tegen Irak met honderdduizenden slachtoffers en mede-oorzaak van de ontwrichting van het Midden-Oosten en de opkomst van Islamitische Staat en wereldwijd terrorisme.
Dat het “vredesplan” inderdaad vrede zal brengen in Palestina en het Midden-Oosten is zeer twijfelachtig. In de commentaren in de gevestigde media wordt druk gespeculeerd over de vraag of Hamas zal meestappen in de twintig punten van het plan en zichzelf dus zal opheffen. Het is een dilemma waar de beweging onmogelijk ongeschonden uit kan komen: zeggen ze ja dan verliezen ze alle geloofwaardigheid als verzetsbeweging, zeggen ze neen dan krijgen ze de zwartepiet doorgeschoven en worden ze verantwoordelijk voor de verdere slachting van de Gazanen en de totale vernietiging van wat nog rest van Gaza. De slachtoffers van de genocide worden op die manier de daders. De bevolking van Gaza zelf wordt niet om haar mening gevraagd maar staat eveneens voor een verscheurend dilemma: een einde aan de opgelegde hongersnood en de dagelijkse massamoorden of onderwerping aan de koloniale macht. De vraag is maar of die onderwerping inderdaad het einde zal betekenen van de diepe ellende waarin de bevolking zich bevindt.
De beloften die de Gazanen over de streep moeten trekken zijn behalve vaag ook allesbehalve geloofwaardig. In zijn boodschap tot de Israëlische bevolking zei Netanyahu in het Hebreeuws dat er van terugtrekking van Israëlische troepen ook na een eventueel bestand geen sprake kan zijn. De garanties van de Verenigde Staten voor naleving van de overeenkomsten met Hamas waren in het verleden de inkt niet waard waarmee ze waren geschreven. Het akkoord met Hamas waarmee 33 gegijzelden werden vrijgelaten bombardeerde Israël in maart van dit jaar ondanks de Amerikaanse garanties aan flarden.
De vraag is overigens of Netanyahu zelf achter het plan staat en of hij het over de horde van zijn extreemrechtse coalitiepartners krijgt. Figuren als Itamar Ben Gvir en Bezalel Smotrich, maar zij lang niet alleen, hebben overduidelijk gemaakt wat de eindbedoeling is van de genocide in Gaza: het verdrijven van de Palestijnse bevolking om plaats te maken voor joodse kolonisatie. Zij hebben er nooit een geheim van gemaakt dat wat in Gaza gebeurt de uitvoering en de voltooiing is van de Nakba: de etnische zuivering die in 1948 is begonnen met het uitdrijven van 80% van de Palestijnse bevolking maar die in hun ogen onvoltooid is gebleven zolang er in het gebied tussen de rivier de Jordaan en de Middellandse Zee nog een aanzienlijke Palestijnse bevolking overblijft. Daar leven nu 14 miljoen mensen, evenveel joden als niet-joden – een situatie die voor de zionistische hardliners ondragelijk is.
Theodor Herzl
“Een land zonder volk voor een volk zonder land” was de slogan die de vestiging van een joodse en Europese staat moest verantwoorden in een gebied dat noch joods noch Europees was. De zionisten beseften heel goed dat Palestina helemaal geen “land zonder volk was” maar integendeel een van de dichtst bevolkte gebieden ter wereld. De mensen die daar toen leefden mochten daarom geen ”volk” worden genoemd. In de beste koloniale traditie werden ze niet geacht als volk te bestaan en het recht te hebben over hun bestaan te beschikken. Daarom moesten ze in de woorden van Theodor Herzl, de stamvader van het politieke zionisme, “geen werk krijgen behalve het aanleggen van wegen en het droogleggen van moerassen. Daarna moesten ze ongemerkt over de grens worden gezet.” Het is deze traditie die in rauwe vorm wordt vertegenwoordigd door Ben Gvir, Smotrich en hun steeds invloedrijker medestanders in de Israëlische regering en samenleving. Het is onwaarschijnlijk dat ze hun droom van herkolonisering van Gaza en de annexatie van de Westelijke Jordaanoever zouden opgeven voor de plannen van een Amerikaanse president die droomt van de Nobelprijs voor de vrede.
Toon ons dan vlug even de boekwerken die door dat 'volk' werden geschreven. De bouwwerken die ze hebben nagelaten, de muziek die ze hebben gecomponeerd, de staatstructuur die ze hebben uitgebouwd. Wie waren de grote schrijvers en kunstenaars van dat 'volk' ?“Een land zonder volk voor een volk zonder land” was de slogan die de vestiging van een joodse en Europese staat moest verantwoorden in een gebied dat noch joods noch Europees was. De zionisten beseften heel goed dat Palestina helemaal geen “land zonder volk was” maar integendeel een van de dichtst bevolkte gebieden ter wereld. De mensen die daar toen leefden mochten daarom geen ”volk” worden genoemd.
Toon me heel zeker ook de hoofdstad die dat 'volk' had.
Ik heb de onmogelijkheid om te antwoorden op die vragen al eerder voorgelegd. Tot nu toe blijft het nog altijd wachten op de antwoorden.
Je doet hier gewoon "een Fredje": het altijd maar weer herhalen van zaken die al tot in den treure werden weerlegd.
Als je daar blij van wordt, gewoon verder doen.
pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.
Wat dacht je van de veel langere en rechtere lijn: van de profeet Mohammed en zijn kornuiten die eisen dat wat eens islamitische grond is, voor altijd islamitische grond moet blijven, tot Hamas vandaag. From the river to the sea ...Er loopt een rechte lijn van de Balfourverklaring (1917) tot het “vredesplan” voor Gaza van Trumpanyahu (2025).
pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.
Rien ne se perd, rien ne se crée, tout se transforme. - A. Lavoisier
Als ik het goed begrepen heb, krijgen de Hamas strijders (sic) amnestie en mogen ze vertrekken naar een ander land . Mochten ze dit niet aanvaarden, vrees ik dat in heel Gaza geen een steen meer overeind blijft .
werewoef
werewoef
AMEN en AUM
Schrijf gerust een antwoord
Om te antwoorden heb je een gratis account nodig. Heb je al een account, klik dan op "Aanmelden". Via "Gratis account maken" maak je er eenvoudig een in enkele minuten.