Real R&R this time, yeah!

[MichelN]

Bimbambeieren, daar zijn de klokken, daar is de lente, daar is de zon.
Mmm, toch nog niet helemaal, tijd om de “moral” wat op te krikken met 1 Vrolijke Deun en dito filmpje uit 1959.

Johnny Restivo laat hier even zien dat hij kerngezond is van lijf, leden en Pepsodent smile, Een soort Baywatch avant la tettre als het ware, maar dan zonder de deinende golven van Pamela Anderson.

Als vanouds ontdekte ik dat er toch weer een specialleke achter dat plaatje schuilgaat, er zit namelijk een vijftienjarige snotaap mee op gitaar te tokkelen die later nogal wat legendarische albums zou uitbrengen.

Zegt de naam Jerry Landis u wat? Eerlijk gezegd mij ook niet, maar klikt u gerust op het tweede YT-filmpje en veel zal u geopenbaard worden.
Maar laat u maar eerst eens flink gaan op The Shape I'm. In

http://www.youtube.com/watch?v=Y6kuZYYY6Eg

http://www.youtube.com/watch?v=hntsV9r9TMw

[Harrie Ruis]

1956 Tom and Jerry, Paul Simon als Jerry Landis en Art Garfunkel als Tom Graph, nadien Simon & Garfunkel

[Harrie Ruis]

Tom & Jerry (Simon & Garfunkel)

http://www.youtube.com/watch?v=LG69lX9J9Kw

[MichelN]

Tom & Jerry (Simon & Garfunkel)

http://www.youtube.com/watch?v=LG69lX9J9Kw

Ik heb nog een paar tracks beluisterd en sommige zijn echt niet om aan te horen. Maar ja, alle begin is moeilijk, zeker?

Wat wel opvalt is het ontbreken van Garfunkel's falsetto, misschien had hij toen net de baard in de keel.

[MichelN]

Er zijn zo van die mensen die blijkbaar voor de onkans geboren zijn, de ene wegens twaalf stielen en dertien ongelukken, de andere op de verkeerde plaats en tenslotte nog eentje die net het achterste van de trein in de verte ziet verdwijnen.

Tot die laatste categorie behoort ongetwijfeld Tracy Pendarvis (1936-1997) die het levenslicht zag ergens halverwege de staat Florida, niet bepaald een plek om stormenderhand de muziekwereld te veroveren.

Hij en zijn jeugdvriend Johnny Gibson hadden nog nooit een voet buiten hun kleine community in de Suwannee River area gezet, laat staan buiten Florida, want dat moest wel het einde van de wereld zijn.
Uiteindelijk besloten ze het toch maar te wagen tot in een stadje 75 kilometer verderop en er meteen een prijs weg te kapen met hun eerste en tot dan toe enige nummer “I Don't Pay” wat Pendarvis later de uitspraak ontlokte dat de platenmaatschappij (Scott) waar ze het nummer mochten opnemen dat nogal letterlijk nam.

Hun twee volgende platen deden nauwelijks een stofje opwaaien en besloot het duo de sprong naar de SUN-studio's in Memphis te wagen.
Jammer genoeg had Sam Phillips weinig zin om het – in zijn ogen – zoveelste rockabillygroepje met de nodige égards te behandelen want zo tegen eind jaren '50 had hij het wel gehad met dat genre.
Bijgevolg was “A Thousand Guitars” de enige single van Tracy Pendarvis die in 1958 de rekken van de platenwinkels haalde,

Doodjammer want nummers als Uh Huh Oh Yeah (nooit uitgebracht) gaan er bij mij altijd als zoete broodjes in, temeer omdat Tracy's stem mij onwillekeurig doet denken aan de Engelse Elvis uit die dagen - Cliff Richard - op Nine Times Out of Ten.

http://www.youtube.com/watch?v=Zvq3gdTF30I

Dat beiden iets van mekaar zouden af geweten hebben lijkt mij nogal onwaarschijnlijk maar als toemaatje moet je maar een luisteren naar:

http://www.youtube.com/watch?v=ekTo_cB1fpo

[Harrie Ruis]

Volkomen gelijk Micheln, maar Uh Huh Oh Yeah, is toch wel uitgebracht want ik heb ze in bezit, hier een lijstje verder nog van die Pendarvis.
Tracy Pendarvis - All You Gotta Do (1959)
Tracy Pendarvis - Belle Of The Suwannee
Tracy Pendarvis - Bop A Cha-Cha Baby
Tracy Pendarvis - It Don't Pay (1958)
Tracy Pendarvis - One Of These Days
Tracy Pendarvis - Philadelphia Philly
Tracy Pendarvis - Please Be Mine (Come To Me)
Tracy Pendarvis - Uh Huh, Oh Yeah (1958)
Tracy Pendarvis - My Girl Josephine
Tracy Pendarvis & The Swampers - Beat It
Tracy Pendarvis - Give Me Lovin'
Plus deze mooie popcorn, Tracy Pendarvis - First Love

[MichelN]

Volkomen gelijk Micheln, maar Uh Huh Oh Yeah, is toch wel uitgebracht want ik heb ze in bezit, hier een lijstje verder nog van die Pendarvis.

Ik had moeten vermelden dat SUN & Phillips het nummer niet uitbrachten, als ik mij niet vergis kwam het pas boven water op een in Engeland verschenen verzamelalbum, maar ik kan verkeerd zijn.
Blijkbaar was Pendarvis in het VK en Duitsland (!) uitgegroeid tot een soort cultfiguur.

[...]'

Plus deze mooie popcorn, Tracy Pendarvis - First Love

Dat is inderdaad een heel knap jukebox-nummer.

[Harrie Ruis]

Hier de cd's waarop ze te vinden is;
http://www.allmusic.com/album/thatll-fl ... 0000054920

http://www.amazon.com/Thatll-Flat-Git-V ... l_1#disc_1

http://www.bear-family.com/en/rock-n-ro ... t-sun.html

[MichelN]

Nope, het is geen wedstrijd maar het verhaal wil dat dit de kortste single uit de geschiedenis is.
Ik ben het nu niet speciaal gaan opzoeken en derhalve geloof ik de specialisten op hun woord.
Zeg nu zelf: nauwelijks een minuut en vijftien seconden Duane Eddy, een regelrechte aanslag op de portemonnee van de singletjeskoper destijds.
Maar goed, de indianenkreetjes die producer Lee Hazelwood er tussen foefelde en vooral de stomende sax van Steve Douglas stuwden dit niemendalletje tot in de top-40 van 1959.

http://www.youtube.com/watch?v=3i2AZbrTE54

Later, veel later, in 1986 om precies te zijn - rockabilly was lang steendood - kwam de Britse band The Art of Noise (what's in a name) op het lumineuze idee een album met hem op te nemen.
Er werkte een ongelooflijke pleiade supertalent aan mee, ga maar even zitten: Paul McCartney, Jeff Lynne, Ry Cooder, Art of Noise, and Duane, John Fogerty, George Harrison, Paul McCartney, Ry Cooder, James Burton, David Lindley, Steve Cropper en een paar originele Rebels Larry Knechtel en Jim Horn.

Voor de bijna volle vier minuten een van zijn beste nummers ooit:

http://www.youtube.com/watch?v=WtV1aMURdlM

[Jodi]

Inderdaad Michel, want hoewel ik songs ken van anderhalve minuut slaat dit alle records met zijn 1 minuut en 15 seconden.Het zal ook niet zo wezen, dat men dit schijfje aankocht omwille van zijn B-kant : First Love, First Tears, hoewel deze als eerste in de week van 28 sept. 1959 de Billboard Hot 100 binnenkwam op een 96 ste stek.....en de A-kant pas de week daarop (nr 77) om zich later dan in de Top 40 te nestelen.
Enige tijd geleden hadden we het hier over enkele instrumentale groepen, waaronder The Fendermen uit Wisconsin, die met hun versie van Mule Skinner Blues (Soma) een top 5 haalden in 1960.
De leadgitarist en -zanger van dit olijke duo , Jim Sundquist is afgelopen week (4 juni) op 75-jarige leeftijd aan kanker overleden.
We kunnen ons vergenoegen met bvb hun one-hitwonder nog even te bekijken en beluisteren in onderstaande live-versie uit 2005.

Groetjes.
Jos.


http://youtu.be/2etcgOcFSFo

[MichelN]

Het is me toch wat als je teerbeminde je niet meer ziet staan en je ingewisseld heeft voor "A long tall man with a red coat on".

Je eigen kansen verzinken natuurlijk in het niets, want behalve dat was hij ook nog
"He was long and tall, he had plenty of cash
He had a red Cadillac and a black moustache"
Hoe dat rijmen valt - een rood jasje, zwarte lipbeharing en een rooie Cadillac mag Joost weten.
Joost weet het uiteraard wel: dat plenty of cash werkt als een elektromagneet op een pond klinknagels.

Ik heb wat moeten zoeken om een deftige versie te vinden qua geluidskwaliteit maar deze mag er beslist wezen.
Ongelooflijk eigenlijk dat Sam Phillips dit nummer in de lade liet liggen, maar dat deed hij met zovele andere.

http://www.youtube.com/watch?v=B9IRYk1FP88

[Harrie Ruis]

Misschien voor vele onbekend, maar deze mag er zeker bij als rock & roll

http://www.youtube.com/watch?v=aJjLPzKtEM4

En deze dan? uit zweden

http://www.youtube.com/watch?v=hBtZkKz4ioA

[Jodi]

Inderdaad, Michel geen prettig vooruitzicht te moeten vaststellen dat jouw liefje er van door gaat met zo'n gefortuneerd type.Wellicht had die man kunnen doen wat bvb Wynonie Harris hem voordeed.In Fishtail Blues (1954) zette die namelijk de achtervolging in...de staartvinnen achterna..
"..get up little car...I got to catch that long fishtail..."enz....
Alle gekheid op een stokje natuurlijk....Red Cadillac and a black Moustache is door Sam Phillips inderdaad nooit uitgebracht en verscheen pas op de LP Sun Rockabillys vol.1 in Engeland in 1973.Deze en volgende lp's zitten in mijn collectie.Het weze ook gezegd dat Warren Smith niet vies was van coverversies.(Got Love if you want it, Rock 'n'Roll Ruby enz...).Dit nummer bvb was reeds origineel op de plaat gezet door Bob Luman, met in diens begeleiding o.a. James Burton.
Niettemin hoorde ik deze typische Sun-sound ook liever.Origineel was dan wel Ubangi Stomp of andere rockers genre Miss Froggie.
Ook vond ik zijn opname : "Sweet Sweet Girl" niet zo slecht klinken, tot ik erachter kwam dat dit een origineeltje was van country-zanger Don Gibson.

Groetjes.
Jos.

[MichelN]

Misschien voor vele onbekend, maar deze mag er zeker bij als rock & roll
http://www.youtube.com/watch?v=aJjLPzKtEM4
En deze dan? uit zweden
http://www.youtube.com/watch?v=hBtZkKz4ioA

Tja, uit het pre Abba-tijdperk herinner ik mij alleen die rare kerels met een visbokaal op hun hoofd (Spotnicks) die begin jaren zestig de ene na de andere juke-boxhit scoorden.

Er zitten echter nog steeds pure rockabillyfanaten daar zoals Micke Munster, van wie ik hier al eens wat postte, en The Refreshments die Billy Bremner (Rockpile) voor een jaar lang wisten te strikken.
Ook Dave Edmunds zelve en Albert Lee (ok, ik heb een boon voor die fantastische guitar picker) deden gastoptredens met bezieler en vocalist Joakim Arnell. Hij is de trotse bezitter van een vintage Longhorn Danelectro bass.

Bremner zou (?) nog steeds in Zweden wonen, naar mijn mening een zeer onderschatte muzikant. Het volstaat het lijstje artiesten te overlopen waarvoor deze Schot studiowerk verrichtte om hem op zijn merites te beoordelen.

Hier mag hij eens lekker uitfreaken op z'n geliefde Squier Strat:

http://www.youtube.com/watch?v=z2FTnHzvcV8

Edit: het is Micke Muster zonder "n" in 't midden (met dank aan Harrie)

[Harrie Ruis]

Heel kleine rechtzetting , Micke Munster, heeft een N te veel, het is Micke Muster, die prachtige muziek leverde, waaronder ook slows zoals One Night, cover van den Elvis