Anekdotes...

[hermano]

Goed gezien Mira, en die straat is een raar ding. Aan de kant van de Koningsstraat is het inderdaad Onderrichtsstraat op het straatnaambord, en aan het Vrijheidsplein is het Onderwijsstraat. In het Frans gaat het echter twee keer over de rue de l'enseignement. En ik heb niet geïnsinueerd dat onze TLL zaakjes deed in Brussel, alleen maar geïnformeerd of hij daar soms familie had.

Ed, zie dat er nu als een cabardouchke uit??? We kunnen dat bij gelegenheid natuurlijk eens gaan testen ter plaatse met heel de groep, misschien kunnen wij twee eens eerst op verkenning gaan?

[ED.]

Verdorie Hermano, ik ben daar precies al eens geweest! Als het past en je nog eens wordt opgevorderd door uwen ambetanten baas, gaan wij daar eerst met ons tweetjes eens op bezoek. Wij kunnen er zelfs ons lokaal maken van "De pajotten kolderaars"! Al eens "gepeinsd" op ons eerste fanbal? Het orkest hebben wij al. Den Brommenden Beer zal daar wel voor zorgen. Ik heb hier nog een gitaar liggen met wel zes snaren op, straf, he? En nog straffer! ik kan daar ook nog een beetje op spelen ook,…....denk ik(!). Den TLL moet dan maar optreden als zanger. Ons kwezeltje en ons Mira zijn onze gogogirls. De zandman is de verslaggever ter plaatse. En, als speciale evenement laten wij de strop “zijne zak opblazen” teneinde een ballonvaart aan te bieden aan de belangstellende toehoorders van het sen net. En jij, Hermano, je mag de groten baas spelen. Jij bent dan onze manager. Het moeten niet altijd de vrouwen zijn, die de plak trachten te zwaaien,hé?

Stof voor een nieuw verhaal? Wie weet?

[hermano]

Goed gedacht moet ik toegeven (tegen mijn goesting maar toch). Ik vraag mij zelfs af of we geen korting zouden kunnen krijgen in Den Talurelekker als wij daar met de enige echte Telloorlekker toekomen? Ik vraag mij trouwens ook af hoe jij nu kunt weten dat ik zo'n ambetanten baas heb, heb jij er misschien ook zo ene?

Tussen haakjes, de floraliën bezoeken in Gent loont de moeite, het staat daar echt vol bloemen. Nu begrijp ik waarom er in onze tuin zo weinig staan, omdat er daar zoveel zijn natuurlijk. Vermoeiend is het wel, slenteren om er door te geraken, van 10.30 tot 12.50, en dat voor een parcours van 2 kilometer, dat begint zo te lijken op de gemiddelde snelheid van een slak, allé twee slakken in ons geval.

[telloorlekker]

Ben ook éénmaal in Gent naar die florafelien geweest, ik vond het eerlijk gezegd maar niks. Ik ben niet zo'n bloemenliefhebber. Van vetplanten en cacteeën, daar gaat mijn interresse naar uit... en naar die vleesetertjes allerhande. Die waren er wel, maar in benadeelde mate. Toen ik die "vrouwetongen" zag dacht ik ineens aan Lisse; de Keukenhof. Da's daar nogal wat anders. Ook een verscheidenheid aan bloemen maar dan van het eentonig Turks fruit... (euh... bollen). Maar ook in die noordelijke contreien geen agaves en ... (over het meervoud van cactus stuikel ik altijd, ben er ooit eens in gevallen...) Dat soort plant lust ik wel, de kans dat daar een bloem in komt, is in het beste geval ééns om de vier jaar... maar dan mag je dat tenminste een bloem noemen die mag gezien worden. Daarom voor mij geen floralageliën... zie je, ik begin zowaar met dat woord ook al te lallen. Konden ze daarvoor niet beters iets in het "Hents" verzinnen ?

[ED.]

Ja Hermano, Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, vraag het maar aan Ger!
Mijnen baas,die krijgt van mij geen lidkaart. Alhoewel, hij zeer goed zou kunnen dienen om de grote trom van het seniorenorkest te roeren. Hij is het gewoon om veel lawaai te maken en heeft ook verstand van schijnwerpers,enzo! Ik twijfel er echter aan, of hij onze gogo girls wel met rust zal laten, de lapjanus!

[zandmannetje]

Het is niet de bedoeling dat ik hier kom vertellen wat ik 's nachts gedroomd heb. Soms droom ik over sex en dat zou toch niemand intresseren.
En dromen zijn bedrog, dat is altijd al zo geweest.
Zeker die van enkele nachten geleden, toen ik rustig naast mijn echtgenote zat op de passagierszetel, en zij met vaste hand de auto bestuurde. En dat, is volslagen lulkoek...
Nu moet je weten dat ik lang geleden haar leren rijden heb.
Meestendeels op verlaten wegen, liefst in de Ardennen waar ze dan moest leren terugschakelen op steile hellingen.
Toen mocht je dat nog zelf, dat aanleren.
Ze was al in zoverre op de hoogte dat ze moeiteloos kon sturen en schakelen, maar zijzelf heeft ingezien dat ze er beter mee stopte, want in noodsituaties panikeerde ze telkens.
Daarbij mag jij je voorstellen dat ze haar benen zou intrekken en de handen voor de ogen slaan, want daar kwam het zo ongeveer op neer.
Toen er op een gegeven moment aan een kruispunt van de rechtse kant een wagen aankwam die echter geen voorrang had doordat wij op een voorrangsbaan reden, had zij daar zodanig veel oog voor dat ze niet in de gaten had dat ze naar de linkerkant van de baan uitweek, en dat er behoorlijk snel een tegenligger afkwam, waarmee een kop op kop aanrijding maar net vermeden werd doordat ik een ruk aan het stuur kon geven.
Dat was haar laatste wapenfeit...
Maar daarover wou ik het niet hebben, mijn droom van vorige nacht ging over iets helemaal anders.
En waar men ook beweert dat dromen voortkomen uit het onderbewustzijn, iets dat men in de loop van de dag heeft meegemaakt of een film gezien of zoiets, gaat die vlieger niet op voor deze droom.
Ik bevond mij namelijk op een andere planeet. De bewoners zagen er wreed menselijk uit, maar de levensomstandigheden waren er enigszins anders. Huizen waren gemaakt van kunsstof, en tevens ook alle meubilair, kasten, tafel, stoelen, bedden, kortom alles.
Maar zij hadden geen auto's om zich te verplaatsen, neen zij verplaatsten zich doodgewoon met een stoel...
Een stoel die een anti-zwaartekrachtsysteem bezat, en die bestuurd werd door handgrepen op de armleuningen.
Niks geen motor, geen uitlaatgassen, geen lawaai of verkeersopstoppingen.
Zou die planeet ergens bestaan?
Utopia zeker???

[ED.]

Zandmannetje, per ongeluk Suske en Wiske gelezen, zeker? Wanneer ik mij goed herinner heeft prof. Barabas zo een stoel uitgevonden. En zwijg mij van het leren autorijden van de vrouwen, alle, toch die van mij.

Ik zal het nooit vergeten dat zij ooit eens, in de dichte mist, de mistlichten van een andere chauffeur volgde.......tot in zijn garage!!!!

[mira]

Mist? Ik dacht plots aan een film "..... in de mist" (of zoiets). Maar 'k zal me vergissen, voor zover ik mij herinner waren er daar geen garages....

[ED.]

Niks film,mira! Echt gebeurd eind mei 1972. Ik was amper twee weken met mijn madam getrouwd. De verzekeringsmaatschappij was niks content! Gelukkig, was er nog de handrem en zat ik erbij, of er was wel degelijk geen garage (meer)! Tiens, ik wist niet, dat ze er al een film over gemaakt hadden!

[Gast]

Zandmanneke, "Vrouw aan het stuur, ..... aan de muur!!!" 'k Durf het hier niet voluit schrijven of in krijg al die dames in mijne nek. Eén voor één is dat wel prettig, maar allemaal tegelijk ?
Sans rancune, lieve dames.

[Tillie]

Ja, daarom hebben de verzekeringsmij betere tarieven voor de vrouwen zker.

[telloorlekker]

Statistisch gezien zijn vrouwen beter aan het stuur dan mannen. Vergelijk het met het huishouden, 't zal wel kloppen. En dat ze bij De Lijn meer passagiers hebben zal daar niet vreemd aan zijn zeker ?...

[zandmannetje]

Het zal de meesten onder jullie natuurlijk al lang duidelijk wezen dat ik niet Piepauw ben.
(Waar hang je trouwens uit Piepauw, wordt het niet stilaan tijd nog eens een pareltje voor de zwijnen te werpen?)
Die heeft ooit eens geschreven dat hij verliefd is op de Nederlandse taal. Voor mij is het slechts een middel om me verstaanbaar te maken.
E quando non in Ollandese, probabilmente in Italiano...
Mij ontglippen al eens taalfoutjes, zoals d of t uitgangen. Hoewel ik mijn best doe om de geldende regels te respecteren, moet mij toch van het hart dat ik geen de minste eerbied kan opbrengen voor wat de vroede taalkundige geleerden nu weer uit hun hoge hoed getoverd hebben, bij de laatste vereenvoudiging van de Nederlandse taal.
Want is het nog wel een vereenvoudiging?
Toen men in vroegere tijden nog mensch schreef, en visch en zoo, vond ik het knap dat de letters wegvielen die toch niet werden uitgesproken, dat het mens en vis werd in de moderne spelling...
Waarom toen niet meteen de lijn werd doorgetrokken, waarom praktisch en automatisch wel bleven bestaan ipv. praktis en automatis, zal voor mij een groot vraagteken blijven.
Na deze laatste herziening blijft die wantoestand nog altijd bestaan.
Maar neen, men had veel te veel werk om een paardekop te veranderen in een paardenkop en aanverwante toestanden ( want men schrijft toch ook ezelskop en niet ezelkop, maar voor mij zijn het ezelskoppen?), er bleef geen tijd meer over om echt noodzakelijke vereenvoudigingen door te voeren.
Hoe ik ook mijn best doe, ik hoor nog steeds geen verschil tussen ik word of ik wort, tussen gebeurt en gebeurd.
En tussen de uitspraak van bureau en buro hoor ik al net zo min een verschil, maar de schrijfwijze is wel iets makkelijker op de laatste manier.
Misschien iets voor binnen tien jaar, bij de volgende herziening? Want die herzieningen zijn natuurlijk niet bedoeld om de taal eenvoudiger te maken, maar zijn slechts puur platte commercie, smijt de vorige editie van het groene boekje maar door uw raam en koop het laatste nieuwe aan, en de dikke kan ook weeral een herziene uitgave op de markt brengen, en de schoolboekjes vooral niet vergeten...
Zo, ik heb mijn gal weeral eens kunnen spuwen, maar heb ik geen gelijk, of heb ik gelijk?

[telloorlekker]

Terecht opgemerkt Zandmannetje, of is het "teregt" ? Nochthans trok mij jouw "word" mijn aandacht... Zat er destijds geen vlieg in de wort ? Nadien heeft men soep uitgevonden, maar daar dit verwarrend is voor onze noorderburen, heeft men van die Vandalen een soap gemaakt. Quelle soupe... onze Nederlandse taal...

[zandmannetje]

Een routeplanner is een mooi ding. Welhaast een nog mooier ding is een GPS, maar voor mij volslagen nutteloos. Volkomen overbodig, omdat ik de reisroute naar Spanje al slapende kan rijden. En dan bedoel ik niet de platgereden autobaan over Dijon en Lyon, maar een route die over mooie dorpjes en steden voert dwars doorheen Frankrijk, meestendeels langs de Routes National.
In den beginne kon ik dat nog niet, ik miste zelfs eens een afrit aan een stadsring ergens, wat me een volledig uur aan tijdsverlies en 40 Km. rondrijden koste. Het bleef echter bij een éénmalig akkevietje, sindsdien slaap ik de eerste helft van de reis achter het stuur, en word pas wakker ergens in de nabijheid van het centraal massief, wanneer het bochtenwerk begint...
Bij het begin van deze reis had ik de routeplanner opdracht gegeven mij naar het klooster van Montserrat te leiden.

Tijdens de reis doorheen Frankrijk geen enkel probleem, de miserie begon pas toen we reeds op Spaans grondgebied waren. Op een gegeven moment bereiken we een rondpunt, en ik wist zeer zeker dat ik rechtsaf moest slaan voor de richting van het Montserrat-gebergte, maar de routeplanner gaf halsstarrig links aan, mij aldus in een opperste staat van verwarring en vertwijfeling brengende.
We waren in een impasse beland, zoals dat heet. Een impasse is het juiste woord, dat besefte ik ten volle toen we voor de zevende maal het rondpunt rondreden. Tot grote consternatie van de andere weggebruikers, die uiteraard verplicht waren mijn voorrang te respecteren. Het was een mooi rondpunt, daar niet van, maar na 3 toertjes heb je alles gezien wat er te zien is.
Tegelijk besefte ik ook het potsierlijke, het absurde van de situatie...
Welke routeplanner waagt het nu de orders van een chauffeur aan te vechten, als het ware er zijn eigen wil door te drukken? Ik probeerde nog met “Met deze ontwikkeling gaat Benedictine VII niet gelukkig zijn, er is voor mij een celletje gereserveerd, en ik wil ook de zwarte madonna goeiendag zeggen!”
Waarop de routeplanner “De pot op met Benedictien VI (grove fout overigens) en de zwarte madonna, en uw celletje kan de boom in”
Waarop ik dan weer de terechtwijzing kan geven, dat een cel in een boom een boomhut is, en dat de stoelgang van Benedictine VII en de zwarte madonnaal helemaal geen zaak is voor een routeplanner.
Waarop de routeplanner zich in een ijzig stilzwijgen hult...
Nu is het ogenblik aangebroken om een heldhaftig besluit te nemen en te laten zien wie er baas is.
Ik geef dan ook een ruk aan het stuur, en sla resoluut de weg in naar de costa.
Een man moet zich toch niet laten ringeloren door een routeplanner zeker?
Aan prior Benedictine VII stuur ik wel een mailtje met een of ander flauw excuus, dat ik in panne ben gevallen of zo...
Eigenaardig genoeg vindt de auto schijnbaar zelf de weg nu, aan de costa aangekomen stopt hij als het ware vanzelf aan een appartementenblok.
Mijn routeplanner stapt uit, neemt haar beautycase uit de kofferruimte en loopt met vaste tred op de ingang af, en wonderlijk genoeg schijnen wij ook hier een reservatie te hebben!

Het herschrijven van de bijbel zal dus moeten wachten totdat ondergetekende opnieuw thuis komt, want ik weet hier een heerlijk terrasje...