voor kinderen van 6-66plus
-
Janina - Lid geworden op: 29 mar 2009, 23:32
- Locatie: Borgloon
Yna, fijn dat je lezen kwam!
Elisa, bedankt voor jouw waardering.
Neske, ik ben blij dat je me niet gebuisd hebt!!!
Het ezelsbruggetje! Grappig!
Het enige dat ik onthield omdat een eenvoudige
tekening de uitleg gaf...

Misschien iets heel anders van een wiskundig brein...
"De oudste korte woorden woorden ja en nee zijn degene
die de meeste bedachtzaamheid vereisen."
Pythagoras
******************
Silver, heel bewogen de link "Bart Herman" gedeeld!
Voorheen voor mij totaal onbekend. Bedankt!
Jij hebt niet zomaar je nickname gekozen en jouw gedicht met de
wolvenogen spreken voor zichzelf en voor jou. Mooi!
*******************
En altijd weer roept iets of iemand herinneringen in me op...
Lang geleden voerde "Het Loonse Volkstoneel"vele vertoningen op
waaronder"Reynaert de Vos".
Als amateurgezelschap namen ze deel aan de toen prestigieuze wedstrijd "Het Landjuweel".
De opvoering vond plaats in open lucht bij het kasteel van Voort.
Ik speelde één van de twee wolvenwelpen die uit het nest van Isengrijn (later meer bekend als Izegrim)
geroofd werden en moest enkel maar krijsen en janken.
Ik was amper vijf of zes en de repetities verliepen blijkbaar goed.
Op de grote dag werd ik uit het nest geheven, in het nekvel van mijn wolvenpakje beetgepakt,
schrok van de menigte mensen voor me en kon geen kik meer geven.
Dat was mijn toneeldebuut! Ik heb het nooit vergeten!
Mijn grootvader zorgde voor de grim, mijn grootoom voor de regie enz, kortom,
de liefde voor toneel was blijkbaar een familietrekje.
's Zondags speelden ze ook in één of andere parochiezaal, soms dichtbij en ook al eens veraf.
Toen mijn ouders een groter huis kochten, zocht het gezelschap een vaste oefenlocatie
en stockageplaats voor hun decors.
Er was onbenutte ruimte genoeg in in dat huis.
"Maak er iets van, het is voor jullie,"zei mijn vader.
Ze hamerden en timmerden aan hun oefenstekje met een heus mini-podium!
Het toneel! Zo bleven we de zolder noemen.
En iedere avond oefenden ze, kwamen daarna in onze keuken nog even
bijpraten. Ik was dertien en ik wou bij dat gezelschap.
"Nee!" zei mijn pa "geen sprake van en geen discussie daarover, als je achttien bent, dan pas..."
Ik werd achttien, het gezelschap was intussen opgedoekt maar de spelers
bleven vrienden die elke zaterdagavond zomaar gezellig kwamen bijpraten en grapjes maken.
En toen kwam de TV....
Groetjes!
Janina
Elisa, bedankt voor jouw waardering.
Neske, ik ben blij dat je me niet gebuisd hebt!!!
Het ezelsbruggetje! Grappig!
Het enige dat ik onthield omdat een eenvoudige
tekening de uitleg gaf...

Misschien iets heel anders van een wiskundig brein...
"De oudste korte woorden woorden ja en nee zijn degene
die de meeste bedachtzaamheid vereisen."
Pythagoras
******************
Silver, heel bewogen de link "Bart Herman" gedeeld!
Voorheen voor mij totaal onbekend. Bedankt!
Jij hebt niet zomaar je nickname gekozen en jouw gedicht met de
wolvenogen spreken voor zichzelf en voor jou. Mooi!
*******************
En altijd weer roept iets of iemand herinneringen in me op...
Lang geleden voerde "Het Loonse Volkstoneel"vele vertoningen op
waaronder"Reynaert de Vos".
Als amateurgezelschap namen ze deel aan de toen prestigieuze wedstrijd "Het Landjuweel".
De opvoering vond plaats in open lucht bij het kasteel van Voort.
Ik speelde één van de twee wolvenwelpen die uit het nest van Isengrijn (later meer bekend als Izegrim)
geroofd werden en moest enkel maar krijsen en janken.
Ik was amper vijf of zes en de repetities verliepen blijkbaar goed.
Op de grote dag werd ik uit het nest geheven, in het nekvel van mijn wolvenpakje beetgepakt,
schrok van de menigte mensen voor me en kon geen kik meer geven.
Dat was mijn toneeldebuut! Ik heb het nooit vergeten!
Mijn grootvader zorgde voor de grim, mijn grootoom voor de regie enz, kortom,
de liefde voor toneel was blijkbaar een familietrekje.
's Zondags speelden ze ook in één of andere parochiezaal, soms dichtbij en ook al eens veraf.
Toen mijn ouders een groter huis kochten, zocht het gezelschap een vaste oefenlocatie
en stockageplaats voor hun decors.
Er was onbenutte ruimte genoeg in in dat huis.
"Maak er iets van, het is voor jullie,"zei mijn vader.
Ze hamerden en timmerden aan hun oefenstekje met een heus mini-podium!
Het toneel! Zo bleven we de zolder noemen.
En iedere avond oefenden ze, kwamen daarna in onze keuken nog even
bijpraten. Ik was dertien en ik wou bij dat gezelschap.
"Nee!" zei mijn pa "geen sprake van en geen discussie daarover, als je achttien bent, dan pas..."
Ik werd achttien, het gezelschap was intussen opgedoekt maar de spelers
bleven vrienden die elke zaterdagavond zomaar gezellig kwamen bijpraten en grapjes maken.
En toen kwam de TV....
Groetjes!
Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen

Lieve Janina,
Je schreef : 'En altijd weer roept iets of iemand
herinneringen in me op...'
Ik (wij) hoop dat het nog dikwijls gebeurt !
Want zo, zullen wij leuke anekdoten en mooie
momenten uit jouw jeugd mogen ontdekken.
Weer graag gelezen hoor !
Warme groetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Janina - Lid geworden op: 29 mar 2009, 23:32
- Locatie: Borgloon
Rankje, Alter, Yna,
Hoe ouder we worden, hoe dieper we graven in ons verleden...
Ik spreek voor mezelf maar ik denk echt niet dat ik de enige
ben.
Iets anders dan maar, of toch weer niet?
****************

Carl Prevot
ik ken je…
ik ken je gang
ik ken je stem
de zachtheid van je armen
ik ken jouw lach
ken jouw verdriet
en toch, mijn vriend
ken ik jou niet
je bent er wel
’t is enkel zijn
jouw blik mist glans
jouw hart dat warme
als ik denk aan hoe
het vroeger was
voel ik me zoveel armer
alles lijkt al lang voorbij
gedaan…
mijn lucht wordt zwaar
van wolken
je komt
je gaat
en schijnbaar zonder groot verdriet
kijk ik je na
of niet…of niet?
J.S.
Janina
Hoe ouder we worden, hoe dieper we graven in ons verleden...
Ik spreek voor mezelf maar ik denk echt niet dat ik de enige
ben.
Iets anders dan maar, of toch weer niet?
****************
Carl Prevot
ik ken je…
ik ken je gang
ik ken je stem
de zachtheid van je armen
ik ken jouw lach
ken jouw verdriet
en toch, mijn vriend
ken ik jou niet
je bent er wel
’t is enkel zijn
jouw blik mist glans
jouw hart dat warme
als ik denk aan hoe
het vroeger was
voel ik me zoveel armer
alles lijkt al lang voorbij
gedaan…
mijn lucht wordt zwaar
van wolken
je komt
je gaat
en schijnbaar zonder groot verdriet
kijk ik je na
of niet…of niet?
J.S.
Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
-
Janina - Lid geworden op: 29 mar 2009, 23:32
- Locatie: Borgloon
Yorkske, ik miste jou maar het gaat jou weer goed, althans, dat denk ik?
Neske, jouw antwoord verpakt in een droombeeld...mooi!
Yna, jouw en mijn eekhoorns ( de rode) kregen in onze fantasie betere tijden maar in werkelijkheid is het niet zo.
****************************
"Kinderen kunnen klimmen in bomen van krijt
die zij krassen op de stoepen van de stad.
De badkuip is een oceaan
een pepermunt de volle maan.
Ze knippen rozen uit het Handelsblad."
Toon Hermans
Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
-
Janina - Lid geworden op: 29 mar 2009, 23:32
- Locatie: Borgloon
Laat me nu,
net vandaag op "gedichtendag"
dit gedichtje lezen...
Het bekoorde mij!
Geen zware taal
noch zwarte gedachten...
tenzij je dieper
graven wil.
Een plaatje heb ik er niet bij.
Rankje, jij bent er zo bijzonder in,
zoek je er eentje voor mij?
**************
Ballade
Een elfje liep door Sprookjesland
met een twaalfje aan d'r hand.
De elfenkoning zag hen gaan
en sprak de twaalf verbolgen aan.
Mijnheer, hoe waagt een twaalf als gij
te vrijen met een elf van mij?
Zo iets is hier nog nooit gezien,
zelfs met geen negen of geen tien!
De jongen zei: Vorst, permitteer
dat ik mij even opereer.
Hij sneed een stukje uit zichzelf,
toen was de twaalf nog slechts een elf.
De vorst schreed voort, hij was voldaan.
Het elfje zag haar jongen aan.
Het elfje zag haar jongen aan
en schreiend is het heengegaan.
Gaston Durnez
Poëtische avondgroetjes,
Janina
net vandaag op "gedichtendag"
dit gedichtje lezen...
Het bekoorde mij!
Geen zware taal
noch zwarte gedachten...
tenzij je dieper
graven wil.
Een plaatje heb ik er niet bij.
Rankje, jij bent er zo bijzonder in,
zoek je er eentje voor mij?
**************
Ballade
Een elfje liep door Sprookjesland
met een twaalfje aan d'r hand.
De elfenkoning zag hen gaan
en sprak de twaalf verbolgen aan.
Mijnheer, hoe waagt een twaalf als gij
te vrijen met een elf van mij?
Zo iets is hier nog nooit gezien,
zelfs met geen negen of geen tien!
De jongen zei: Vorst, permitteer
dat ik mij even opereer.
Hij sneed een stukje uit zichzelf,
toen was de twaalf nog slechts een elf.
De vorst schreed voort, hij was voldaan.
Het elfje zag haar jongen aan.
Het elfje zag haar jongen aan
en schreiend is het heengegaan.
Gaston Durnez
Poëtische avondgroetjes,
Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
-
Bosrankje - Lid geworden op: 20 dec 2005, 20:42
- Locatie: Antwerpen

Lieve Janina,
Een prachtig gedicht maar, het is wel heel
moeilijk om een gepaste afbeelding te vinden...
Een verdrietig elfje leek mij het beste (maar
wees gerust, ik blijf zoeken hoor)
Lieve poëtische groetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Gaston Durnez was journalist bij De Standaard,
van welke krant hij ook de geschiedenis schreef.
Maar hij was meer prozaschrijver dan poëet.
Hij publiceerde een vijftigtal boeken,waaronder
de biografie van Felix Timmermans,een lijvig
werk van 820 bladzijden.
Hij kwam vroeger regelmatig op TV in het
literair programma 'Wie schrijft,die blijft'.
Met vriendelijke groetjes van ons beiden,
Rankje en Alter
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Ik heb nog een pocketje in mijn boekenkast zitten:
"Een tour rechts, een tour averechts", dat hij schreef samen met Piet Thys.
Ik heb van beider humor genoten !
mvg
Robbe
"Een tour rechts, een tour averechts", dat hij schreef samen met Piet Thys.
Ik heb van beider humor genoten !
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...





