nieuw rapke
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
tanteke, tijdens mijn opzoekingen over onze jeugd is het mij te binnen gevallen dat één van mijn beste vriendjes van toen nu getrouwd is met een goede vriendin van jou, nl Neske!!!!
Toeval bestaat niet he
(allez, toch niet bij Rapke)
Toeval bestaat niet he
(allez, toch niet bij Rapke)De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
neske - Lid geworden op: 01 aug 2007, 19:48
- Locatie: Vlaams Brabant
Rapke toch, ik heb nooit zo ver uit geweest naar DE VLAANDERS.
Maar ik kan bijna ni wachten op die pittige brief van Riaatje.
Ik zal eens een anekdote vertellen zie, bij mijn vader werkte in de fabriek een man uit de Vlaanderen. Mijn zus en ik waren nog snotters van een jaar of 6-7
(schat ik). Maarrrr die mens woonde al jaren in een dorp een 8 tal kms van ons, hetgeen wij niet wisten. Wij gingen daar eens naartoe met de fiets, ik zat nog achterop in het stoeltje ( 
) en ons moeder sprak dus dat we naar "de Vlaandereir" gingen.
Jaren later dachten mijn zus en ik nog dat we met de fiets naar de Vlaanderen gereden hadden. Echt gebeurd, wat waren wij toen toch dom!
Riake, een mooie foto zeg, een ferm koppel joh...
Zeg hoe zit dat nu met die poeffertjes, zijn het nu bommetjes of niet, da's al de 3de keer dat ik iets vraag
Maar ik kan bijna ni wachten op die pittige brief van Riaatje.
Ik zal eens een anekdote vertellen zie, bij mijn vader werkte in de fabriek een man uit de Vlaanderen. Mijn zus en ik waren nog snotters van een jaar of 6-7
(schat ik). Maarrrr die mens woonde al jaren in een dorp een 8 tal kms van ons, hetgeen wij niet wisten. Wij gingen daar eens naartoe met de fiets, ik zat nog achterop in het stoeltje ( ) en ons moeder sprak dus dat we naar "de Vlaandereir" gingen.Jaren later dachten mijn zus en ik nog dat we met de fiets naar de Vlaanderen gereden hadden. Echt gebeurd, wat waren wij toen toch dom!
Riake, een mooie foto zeg, een ferm koppel joh...
Zeg hoe zit dat nu met die poeffertjes, zijn het nu bommetjes of niet, da's al de 3de keer dat ik iets vraag
Zoek de zonnekant in het leven de schaduw volgt vanzelf
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Ja Neskeneske schreef: wat waren wij toen toch dom!
toen ook al ???
Zeg hoe zit dat nu met die poeffertjes, zijn het nu bommetjes of niet, da's al de 3de keer dat ik iets vraag
dat zijn bommekes De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
oké, ik vorder tamelijk goed in mijn poging om de vrijage van Tante Ria te boek te stellen
Maar er ontbreekt iets... de titel
Voor alle duidelijkheid, en om de privacy van tante en nonkel te bewaren heb ik besloten om hun voornamen te veranderen in enerzijds MIA voor tanteke, en anderzijds THEO voor nonkeltje.
Dit om mijn jaarlijkse drinkcens niet in gevaar te brengen
Ik ben dus op zoek naar een titel voor het boek!!!!
Heeft iemand een idee ?
Laat maar iets weten he
Maar er ontbreekt iets... de titel
Voor alle duidelijkheid, en om de privacy van tante en nonkel te bewaren heb ik besloten om hun voornamen te veranderen in enerzijds MIA voor tanteke, en anderzijds THEO voor nonkeltje.
Dit om mijn jaarlijkse drinkcens niet in gevaar te brengen
Ik ben dus op zoek naar een titel voor het boek!!!!
Heeft iemand een idee ?
Laat maar iets weten he
De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
neske - Lid geworden op: 01 aug 2007, 19:48
- Locatie: Vlaams Brabant
Misschien
als titel
Die eerste kus van Mia en Theo
(eigenlijk van Rita Deneve)
Omdat Ria over hun eerste kuische zoen sprak.):roll:
Kies jij maar zelf een titel want dat zal niemand beter kunnen. Oei, ben weer bezig te bestoefen en daar kan hem ni tegen.
'k wist het wel : bommekes!!
Om hoe laat wordt het gepubliceerd? mijn kleindochtertje is hier maar dat zal geen probleem zijn.
als titel
Die eerste kus van Mia en Theo (eigenlijk van Rita Deneve)
Omdat Ria over hun eerste kuische zoen sprak.):roll:
Kies jij maar zelf een titel want dat zal niemand beter kunnen.
Oei, ben weer bezig te bestoefen en daar kan hem ni tegen. 'k wist het wel : bommekes!!
Om hoe laat wordt het gepubliceerd? mijn kleindochtertje is hier maar dat zal geen probleem zijn.
Zoek de zonnekant in het leven de schaduw volgt vanzelf
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
dank u wel voor uw medewerking, maar ik ga mijn eigen goesting doen 
De titel zal één van de volgende zijn :
1 :Liefde in het bos
2 : De gedwarsboomde Liefde
3 : De ongelooflijke historie van Rapke en het lief van zijn tante
Ik denk er nog ff over na
De titel zal één van de volgende zijn :
1 :Liefde in het bos
2 : De gedwarsboomde Liefde
3 : De ongelooflijke historie van Rapke en het lief van zijn tante
Ik denk er nog ff over na
De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Het wordt : RAPKE EN HET LIEF VAN MIA
alle persoonsnamen uitgenomen die van Rapke zijn verzonnen
Onze familie was klein, piepklein zelfs. In de jaren '50 leefden wij allemaal samen in een boswachtershuisje in het Eversambos te Stavele.
Wij, dat waren grootmoeder Eulalie, mijn moeder Eufrazie, ikzelf : haar zoontje Rapke, nonkel Ambroos en dan nog ons Mia. Deze laatste was een nakomertje van grootmoeder Eulalie en haar man zaliger Rapulus.
Mia, mijn tante dus, is juist geteld 10 jaar ouder dan ik.
Overdag leefden we allemaal samen in de enige woonruimte die ons huisje rijk was, en ik mag zeggen dat alles heel goed geregeld was.
Grootmoeder betrok 's nachts de voutekamer, zelf sliep ik bij moeder op de tussenzolder en Mia had haar eigen kamerke onder de pannen. In de zomer sliep nonkel Ambroos in een kleine aanbouw, maar tijdens de winterperiode kwam hij in de keuken naast de stoof overnachten.
Mia was geen gemakkelijk meisje. 't Moest altijd haar goesting zijn. En daarbij keek ze niet naar ons komfort, integendeel...
Bijvoorbeeld haar hobby ; Vogelkastjes ophangen. Ze maakte die zelf, en ik moet toegeven, ze was daar goed in. Maar zo'n kastje, ge hebt daar plankskes voor nodig nietwaar en die stal ze dan maar gewoon uit de kolenemmer, zodat mijn moeder - haar oudere zus - 's morgens de kachel niet kon aanmaken. Maar ja, Mia trok zich daar niks van aan.
Ontelbare keren heb ik nonkel Ambroos, die klompenmaker was, horen vloeken dat er weer een kwartjekilo nageltjes verdwenen waren.
Zelf ging ik meestal spelen aan de rand van het bos, en dat was op die bewuste morgen in oktober niet anders. Ik zal toen acht jaar geweest zijn, en van Sint Maarten had ik juist een kurkgeweer gekregen.
Wordt vervolgd
alle persoonsnamen uitgenomen die van Rapke zijn verzonnen
Onze familie was klein, piepklein zelfs. In de jaren '50 leefden wij allemaal samen in een boswachtershuisje in het Eversambos te Stavele.
Wij, dat waren grootmoeder Eulalie, mijn moeder Eufrazie, ikzelf : haar zoontje Rapke, nonkel Ambroos en dan nog ons Mia. Deze laatste was een nakomertje van grootmoeder Eulalie en haar man zaliger Rapulus.
Mia, mijn tante dus, is juist geteld 10 jaar ouder dan ik.
Overdag leefden we allemaal samen in de enige woonruimte die ons huisje rijk was, en ik mag zeggen dat alles heel goed geregeld was.
Grootmoeder betrok 's nachts de voutekamer, zelf sliep ik bij moeder op de tussenzolder en Mia had haar eigen kamerke onder de pannen. In de zomer sliep nonkel Ambroos in een kleine aanbouw, maar tijdens de winterperiode kwam hij in de keuken naast de stoof overnachten.
Mia was geen gemakkelijk meisje. 't Moest altijd haar goesting zijn. En daarbij keek ze niet naar ons komfort, integendeel...
Bijvoorbeeld haar hobby ; Vogelkastjes ophangen. Ze maakte die zelf, en ik moet toegeven, ze was daar goed in. Maar zo'n kastje, ge hebt daar plankskes voor nodig nietwaar en die stal ze dan maar gewoon uit de kolenemmer, zodat mijn moeder - haar oudere zus - 's morgens de kachel niet kon aanmaken. Maar ja, Mia trok zich daar niks van aan.
Ontelbare keren heb ik nonkel Ambroos, die klompenmaker was, horen vloeken dat er weer een kwartjekilo nageltjes verdwenen waren.
Zelf ging ik meestal spelen aan de rand van het bos, en dat was op die bewuste morgen in oktober niet anders. Ik zal toen acht jaar geweest zijn, en van Sint Maarten had ik juist een kurkgeweer gekregen.
Wordt vervolgd
De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
rapke schreef:Het wordt : RAPKE EN HET LIEF VAN MIA
alle persoonsnamen uitgenomen die van Rapke zijn verzonnen
Onze familie was klein, piepklein zelfs. In de jaren '50 leefden wij allemaal samen in een boswachtershuisje in het Eversambos te Stavele.
Wij, dat waren grootmoeder Eulalie, mijn moeder Eufrazie, ikzelf : haar zoontje Rapke, nonkel Ambroos en dan nog ons Mia. Deze laatste was een nakomertje van grootmoeder Eulalie en haar man zaliger Rapulus.
Mia, mijn tante dus, is juist geteld 10 jaar ouder dan ik.
Overdag leefden we allemaal samen in de enige woonruimte die ons huisje rijk was, en ik mag zeggen dat alles heel goed geregeld was.
Grootmoeder betrok 's nachts de voutekamer, zelf sliep ik bij moeder op de tussenzolder en Mia had haar eigen kamerke onder de pannen. In de zomer sliep nonkel Ambroos in een kleine aanbouw, maar tijdens de winterperiode kwam hij in de keuken naast de stoof overnachten.
Mia was geen gemakkelijk meisje. 't Moest altijd haar goesting zijn. En daarbij keek ze niet naar ons komfort, integendeel...
Bijvoorbeeld haar hobby ; Vogelkastjes ophangen. Ze maakte die zelf, en ik moet toegeven, ze was daar goed in. Maar zo'n kastje, ge hebt daar plankskes voor nodig nietwaar en die stal ze dan maar gewoon uit de kolenemmer, zodat mijn moeder - haar oudere zus - 's morgens de kachel niet kon aanmaken. Maar ja, Mia trok zich daar niks van aan.
Ontelbare keren heb ik nonkel Ambroos, die klompenmaker was, horen vloeken dat er weer een kwartjekilo nageltjes verdwenen waren.
Zelf ging ik meestal spelen aan de rand van het bos, en dat was op die bewuste morgen in oktober niet anders. Ik zal toen acht jaar geweest zijn, en van Sint Maarten had ik juist een kurkgeweer gekregen.
Wordt vervolgd
MEER RAPKE, méér, nog van da..........MEER AUB
uw dankbaar tanteke
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Vooraleer ik verder ga met het verhaal wens ik tante Ria alles beste met haar verjaardag.
Moge ze nog vele gelukkige jaartjes meemaken met nonkel Leo samen
Daarom deze mooie ruiker bloemen voor een jarige tante
Rapke
Moge ze nog vele gelukkige jaartjes meemaken met nonkel Leo samen
Daarom deze mooie ruiker bloemen voor een jarige tante
Rapke
De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
neske - Lid geworden op: 01 aug 2007, 19:48
- Locatie: Vlaams Brabant
Ria, wij willen ook meer, maar Assa en ik zijn niet zo "vrank" als gij zenne. Maar omdat het je verjaardag is en het UW familielid is mag JIJ dat doen.
Daarbij je weet het beter dan wij, HIJ wil er de spanning inhouden.
Ria, ik ben er zeker van dat gij en de Leo een prettige verlovingstijd hebben gehad. Ajaa, met zo een plezant neefje..(ik bedoel een ambetante snotaap)
Daarbij je weet het beter dan wij, HIJ wil er de spanning inhouden.
Ria, ik ben er zeker van dat gij en de Leo een prettige verlovingstijd hebben gehad.
Ajaa, met zo een plezant neefje..(ik bedoel een ambetante snotaap) Zoek de zonnekant in het leven de schaduw volgt vanzelf
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
Juist op tijd terug . . .
Een boeiende Familiesaga, dat wil ik niet missen,
de wasmachine draait nog altijd en de droogkast ook.
Neske, da van die bloemen had ik dadelijk gezien,
dacht bij mezelf daar zijn Neske haar bloemen. Hoe zijn
die weer terug bij die kiekenboer geraakt!
Spanning, mysterie, de lucht hangt er vol van.
Nu verder met de familiesaga, binnenkort wordt er een
film van gemaakt, ik ga zeker mijn kaartjes al laten wegleggen.
Dag rapke, sorry was je effen vergeten, de spanning he!
Bomi.
Een boeiende Familiesaga, dat wil ik niet missen,
de wasmachine draait nog altijd en de droogkast ook.
Neske, da van die bloemen had ik dadelijk gezien,
dacht bij mezelf daar zijn Neske haar bloemen. Hoe zijn
die weer terug bij die kiekenboer geraakt!
Spanning, mysterie, de lucht hangt er vol van.
Nu verder met de familiesaga, binnenkort wordt er een
film van gemaakt, ik ga zeker mijn kaartjes al laten wegleggen.
Dag rapke, sorry was je effen vergeten, de spanning he!
Bomi.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!